Την περασμένη Παρασκευή, το πανευρωπαϊκό recruitment drive για την στελέχωσή του ευρωπαϊκού επανδρωμένου διαστημικού προγράμματος με νέους αστροναύτες ολοκληρώθηκε με μιά ενημερωτική ημερίδα στην υποβλητική αίθουσα τελετών της Παλιάς Φιλοσοφικής του ΑΠΘ (φωτογραφίες, audio to follow).

Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν κι ο Εθνικός Εκπρόσωπος στη διεύθυνση Επανδρωμένων Πτήσεων, Μικροβαρύτητας και Εξερεύνησης της ESA και καθηγητής του ΑΠΘ, κ. Νικόλαος Σπύρου κι ο επικεφαλής του Κέντρου Εκπαίδευσης Αστροναυτών, Michel Tognini. Οι παρουσιάσεις περιστράφηκαν γύρω απ’ τη διαδικασία επιλογής αστροναυτών, τα τρέχοντα προγράμματα της ESA (με ιδιαίτερες αναφορές στα οχήματα Columbus και Jules Verne), αλλά και την διαστημική ιατρική, με αναφορές που πιθανώς θα ξένισαν ή και θα τρόμαξαν όσους παριστάμενους δεν είχαν διαβάσει επιστημονική φαντασία.

Οι παριστάμενοι αποτέλεσαν την πρώτη απογοήτευση της εκδήλωσης, αφού δε γέμιζαν ούτε το 1/4 της αίθουσας, κι ήταν ως επί το πλείστον μεγαλύτερων ηλικιών απ’ αυτές που μπορούν βάσιμα να ονειρεύονται ότι μπορεί ν’ αφήσουν πίσω τους μια μέρα την γήινη βαρύτητα. Ένας απ’ αυτούς ήμουν κι εγώ, εξ’ου κι η δεύτερη αναπόφευκτη απογοήτευση· πριν 25 χρόνια, όταν μάζευα στοιχεία για τις πρώτες αποστολές των διαστημικών λεωφορείων και διάβαζα τις πρώτες μου ιστορίες της διαστημικής εποποιίας, ούτε μπορούσα να φανταστώ ότι μιά μέρα θα κατέφτανε στην πόλη μου κλιμάκιο αναζήτησης αστροναυτών, για αποστολές που ίσως τους πάνε κάποια μέρα στο φεγγάρι και στον Άρη. Η επίγνωση του ότι είσαι πολύ μεγάλος για να κάνεις το παιδικό σου όνειρο πραγματικότητα πονάει, όσο και να’ναι.

Δυστυχώς, το πολύ μέχρι το φεγγάρι και τον Άρη να φτάσουν οι σημερινοί επίδοξοι αστροναύτες, αφού το διεθνές, πλέον, διαστημικό πρόγραμμα επανδρωμένων πτήσεων προχωράει με ρυθμούς χελώνας. Μετά την καταστροφή του Columbia, η ανθρωπότητα απέστρεψε για μιά ακόμα φορά το βλέμμα της απ’ τ’ άστρα, και παρ’ ότι η συνεργασία άλλοτε αντίπαλων κρατών άρχισε επιτέλους να αποδίδει καρπούς, έχουμε φτάσει στο σημείο να βαφτίζουμε μη επανδρωμένα ..ρομποτικά σκουπιδιάρικα με τ’ όνομα του μεγαλύτερου εξερευνητή της φαντασίας, από ανυπομονησία και φόβο ίσως ότι δε θα φτιαχτεί ποτέ αντάξιό του διαστημόπλοιο για να μεταφέρει τις ελπίδες και τα όνειρά μας πέρα απ’ το εγγύς ηλιακό μας σύστημα.

Όμως, το ρητό του Σενέκα που συμβολίζει το σύνολο της προσπάθειας του ανθρώπου να ξεφύγει απ’ τα δεσμά της Γης λέει: "προς τα άστρα, μέσα από δυσκολίες", κι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Η περίοδος στρατολόγησης αστροναυτών από τις 17 χώρες μέλη της ESA ξεκίνησε χτες και θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Ιουνίου. Η διαδικασία επιλογής είναι δύσκολη κι εξαντλητική, για να προκύψουν τελικά λιγότεροι από 10 νέοι αστροναύτες που θα αντικαταστήσουν την παλιά φρουρά των σαραντάρηδων· όμως η επιμονή και τα όνειρα μπορούν να μας πάνε πιό μακριά απ΄ ότι φανταζόμαστε. Αν κάποιος από σας τα καταφέρει να πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο, ας κουβαλήσει μαζί του και τις δικές μου ελπίδες για το μέλλον της ανθρωπότητας ανάμεσα στ’ άστρα.

I’m sure we would not have had men on the Moon if it had not been for Wells and Verne and the people who write about this and made people think about it. I’m rather proud of the fact that I know several astronauts who became astronauts through reading my books.
– Arthur C. Clarke (16/12/1917–19/3/2008), Address to US Congress, 1975

Σχετικά:

• Νέους αστροναύτες αναζητά ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (Καθημερινή, 16/5/08)
• Ζητείται… αστροναύτης! (Μακεδονία, 13/5/08)
• Ελληνες αστροναύτες θα πατήσουν τη Σελήνη; (Καθημερινή, 25/4/08)
• Εκκληση για εποικισμό του διαστήματος (Ημερησία, 23/4/08) — απ’ τον Stephen Hawking, στην 50η επέτειο της NASA
• Με κομμένα τα φτερά (NLC, 30/1/06) — παραμένει επίκαιρο, δυστυχώς
  

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

..και μόνο οι θάμνοι στην Παραγουάη θα επιζήσουν, που λέει και η Wonkette :-p

Το περίμενα ότι κάποιος θα έκανε την κοτσάνα να γράψει κάτι τέτοιο για τον Apophis, μετά την σχετική αναστάτωση στην ειδησεογραφία που προκάλεσαν οι σχετικές παρουσιάσεις επιστημόνων στο πρόσφατο συνέδριο του AAAS. Και φυσικά, ο πρώην αστροναύτης Schweikart κι η ομάδα του πολύ καλά πράττουν, προειδοποιώντας για τους κινδύνους πιθανών προσκρούσεων αστεροειδών στο κοντινό μέλλον, που μπορούν να αποβούν μοιραίες για την ανθρωπότητα, πιέζοντας τον ΟΗΕ για την ανάπτυξη συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και κάνοντας lobbying για το ..βαρυτικό τρακτέρ.

Αλλά, ρε παιδιά, από τότε που ανακαλύφθηκε ο Apophis πριν 3 χρόνια "απειλεί τη Γη", κι οι επιστήμονες τον παρακολουθούν διαρκώς και τον ανεβοκατεβάζουν στην κλίμακα επικινδυνότητας, ενώ η τελευταία εκτίμηση είναι ότι έχει μία πιθανότητα στις 45.000 να χτυπήσει τη Γη στις 13/4/2036. Τα σιγανά ποταμάκια πρέπει να φοβόμαστε, εκείνα δηλαδή τα ουράνια σώματα που για διάφορους λόγους (κυρίως οικονομικούς) δεν παρακολουθεί το παγκόσμιο δίκτυο. Την πιό σωστή και ψύχραιμη διαπραγμάτευση του θέματος κάνει το New Scientist, φυσικά:

Compared to earlier estimates, the new figure represents a further reduction in the threat posed by Apophis (see Risk of asteroid smashing into Earth reduced ). But the threat is real enough, experts argue, to merit a United Nations protocol for dealing with the problem.

Στις ίδιες διαπιστώσεις ίσως προβεί κι ο ψύχραιμος αναγνώστης του πρώτου φύλλου της νέας free press "Σήμερα στη Θεσσαλονίκη". Αλλά με τέτοιους πηχιαίους τίτλους, ποιός διαβάζει τα ψιλά γράμματα;

Καλορίζικη η νέα εφημερίδα, αλλά μην την ξεκινάτε έτσι, παιδιά· αρκετός κιτρινισμός κοσμεί ήδη τα περίπτερα και τα stands, μα τον Τουτάτη!

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Quoting NASA:

Two sulfurous eruptions are visible on Jupiter’s volcanic moon Io in this color composite image from the robotic Galileo spacecraft that orbited Jupiter from 1995 to 2003. At the image top, over Io’s limb, a bluish plume rises about 140 kilometers above the surface of a volcanic caldera known as Pillan Patera.

In the image middle, near the night/day shadow line, the ring shaped Prometheus plume is seen rising about 75 kilometers, or about 46 miles, above Io while casting a shadow below the volcanic vent. Named for the Greek god who gave mortals fire, the Prometheus plume is visible in every image ever made of the region dating back to the Voyager flybys of 1979, presenting the possibility that this plume has been continuously active for at least 18 years. The above digitally sharpened image was originally recorded on June 28, 1997 from a distance of about 600,000 kilometers, or 373,000 miles.

Intriguing enough to investigate, innit? Or, maybe, write a space mystery about…

(via Warren Ellis)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

As Washington Post reports:

British billionaire entrepreneur Richard Branson, with former vice president Al Gore at his side, on Friday offered a $25 million prize for anyone who can come up with a way to blunt global climate change by removing at least a billion tons of carbon dioxide a year from the Earth’s atmosphere.

Truth be told, Branson is one of the few gazillionaires out there who seems to give a damn about his generation’s footprint on the planet, and sets pragmatic / visionary goals that he can help achieve with the help of his immense fortune. He’d already already put a bounty on climate change last September, by pledging his transportation profits towards fighting the good fight. Branson is banking on biofuels to help boost green transportation skywards and out to space.

While biofuel powered skyliners and spaceships are probably more more than a decade in the future, Branson is proposing some practical measures to help tackle the hard deadline given by the IPCC last month towards curbing CO2 emissions globally:

"One of those ideas is to set up starting grids at the airports so that instead of sitting on planes with CO2 spewing out of those planes for anything up to 60-90 minutes … while you’re waiting to get on the runway to take off, you’re towed by a small tug to the starting grid and then the pilot would turn on the engines 10 minutes before take off and then take off.[..] Arriving aircraft could also be towed to the stand by a tug meaning they could turn their engines off five minutes after touching down.

Virgin Atlantic believes the "starting grid" system would reduce fuel consumption before planes take off by between 50%-90%. People living close to airports would also benefit from lower noise levels and cleaner air [..]
Sir Richard also called for a single European air traffic control system which could "optimise" the use of airspace. At the moment there are 35 different air traffic control organisations operating in Europe, compared with just one in the US. The International Air Transport Association has predicted that 12% of global aviation CO2 emissions could be saved if air traffic control systems were more efficient.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Η ζωντανή μετάδοση του Πανεπιστημίου Αθηνών από το Καστελόριζο και την Πανεπιστημιούπολη δεν ήταν τελικά χωρίς προβλήματα, αφού τα streams ήταν σε γενικές γραμμές απροσπέλαστα την ώρα της έκλειψης. Φαντάζομαι πάντως πως γι’ αυτό φταίει κυρίως το slashdotting που υπέστησαν οι servers. Το Πλανητάριο Θεσσαλονίκης και το Τμήμα Αστροφυσικής του ΑΠΘ είχαν επίσης αφιερώσει ειδικές σελίδες στο φαινόμενο. Πληροφοριακά, η ορατή κάλυψη του δίσκου έφτασε το 80% για τη Θεσσαλονίκη, ενώ η πτώση της φωτεινότητας και της θερμοκρασίας ήταν αισθητή, καθώς μάλιστα ο ήλιος καλύφθηκε από σύννεφα για ένα περίπου μισάωρο την ώρα της έκλειψης (η φωτογραφία στα αριστερά βγήκε χωρίς κανένα φίλτρο). Oι τηλεοπτικές εικόνες από το κατασκότεινο Καστελόριζο με τα φώτα αναμένα, μεσημέρι Μαρτίου, ήταν όλα τα λεφτά. Τελικά, άξιζε να ταξιδέψει κανείς εκεί για να την απολαύσει σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Την επόμενη φορά…

Έγραψαν: b r e a t h e, diafanos, ANemos, Βιβλιοφάγος, Τα Mαγικά Ταξίδια Ενός Φεγγαρόπλοιου, Yannis_H, Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα, Νεράϊδα

Soundtrack: Black Hole Sun – Soundgarden

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Η τρέχουσα διοίκηση της NASA μετανιώνει τα “λάθη” των προηγούμενων, δηλαδή το πρόγραμμα των shuttles και την κατασκευή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, η ολοκλήρωση του οποίου θα είναι και η τελευταία τους αγγαρεία πριν παροπλιστούν. Η NASA προχωράει με αργά και ασταθή βήματα στην αντικατάσταση τους, επιστρέφοντας στο σχεδιασμό τύπου Apollo, ενώ και η ρώσικη πρόταση για τον αντικαταστάτη του γέρικου Soyuz -με αμφίβολη τη συμμετοχή της ESA στη χρηματοδότηση και την κατασκευή- πατάει στην ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία.

Παρ’ ότι η τραγωδία του Columbia έδειξε ότι η ποικιλομορφία στις διαθέσιμες πλατφόρμες και η διεθνής συνεργασία είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να επιβιώσει και να αποδώσει καρπούς σε βάθος χρόνου το επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα, δεν φαίνεται να υπάρχουν προς το παρόν ώριμες εναλλακτικές δυνατότητες. Η Κίνα μόλις άρχισε να κάνει τα πρώτα βήματα στην διαστημική της εποποιία, επαναλαμβάνοντας τις προ τεσσαρακονταετίας επιτυχίες των σοβιετικών και αμερικανικών προγραμμάτων’ η Ινδία ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά των επανδρωμένων πτήσεων καθώς ετοιμάζεται να στείλει μη επανδρωμένο όχημα στη Σελήνη, ενώ η πρόσφατη ελπιδοφόρα είσοδος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στο χώρο θα κάνει πολλά χρόνια για να αποδώσει πρακτικούς καρπούς.

The earth is the cradle of humankind, but one cannot live in the cradle forever.
— Konstantin Tsiolkovsky, 1895

Τα υπόλοιπα προγράμματα διαστημικών λεωφορείων (όπως το ευρωπαϊκό Hermes, τα σοβιετικά Buran και Ptichka και το ιαπωνικό HOPE-X) έχουν εγκαταλειφθεί προ πολλού, ενώ η ιδέα των διαστημικών σταθμών έχει απαξιωθεί στα μάτια του κοινού, με το Mir να έχει γίνει αποκαίδια, όπως το Skylab παλιότερα. Η πλάστιγγα της υποστήριξης των πολιτικών -που δε θέλουν να ρισκάρουν το κόστος μιάς ακόμα διαστημικής τραγωδίας- έχει εδώ και καιρό γύρει προς τα μη επανδρωμένα σκάφη, τα οποία κερδίζουν τις εντυπώσεις και τα συμβόλαια, είτε για κοντινές αποστολές πρακτικής χρησιμότητας, είτε για απομακρυσμένη έρευνα, ενώ ταυτόχρονα πληθαίνουν οι επικριτές των επανδρωμένων πτήσεων.

Οι προ διετίας πρόχειρες και αβανταδόρικες εξαγγελίες του αμερικάνου προέδρου για την αποστολή επανδρωμένων πτήσεων στη Σελήνη και στον Άρη εντός της επόμενης εικοσαετίας -ενδεχομένως, σε μιά προσπάθεια αναβίωσης των φιλοδοξιών του Νίξον ( 1 , 2 )- που κοντεύουν να μείνουν χωρίς χρηματοδότηση μάλλον ρίχνουν λάδι στην φωτιά της επίκρισης παρά συμβάλλουν στην αειφορία του επανδρωμένου διαστημικού προγράμματος. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το “μάτι μας στον ουρανό”, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, θα καεί σε τέσσερα χρόνια κατά την επανείσοδο του στην ατμόσφαιρα, στερώντας μας για πάντα τις μοναδικές εικόνες του, αφού η NASA δεν σχεδιάζει την επισκευή ή αντικατάστασή του, παρά τη συνέχιση με διεθνή συμμετοχή του μεγαλόπνοου προγράμματος Great Observatories.

Αν μου τα προμήνυε όλα αυτά κάποιος τον Απρίλη του 1981, όταν παρακολουθούσα μαγεμένος στην τηλεόραση τις εικόνες από την πρώτη αποστολή του Columbia και μάζευα με μανία πληροφορίες για το πρώτο διαστημικό λεωφορείο σ’ ένα μικρό σημειωματάριο, θα τον έλεγα τρελό. Γεννήθηκα, βλέπεις, 1 ¹/ ₂ μήνα μετά το μικρό βήμα του Armstrong στο φεγγάρι.

This is the goal: To make available for life every place where life is possible. To make inhabitable all worlds as yet uninhabitable, and all life purposeful.
— Hermann Oberth – Man into Space, 1957

Η εικόνα έχει ισχύ. Ο συμβολισμός της συμμετοχής του ιδίου του ανθρώπου στην εξευρεύνηση του αγνώστου δεν πρέπει να υποτιμάται. Όσο δυσκολεύομαι να ενθουσιαστώ με την προοπτική μιάς εικοσαετούς επιπλέον καθυστέρησης στη φυσική συνέχεια του διαστημικού προγράμματος των 60′s, τόσο αμφιβάλλω πως οι γενιές που μεγαλώνουν τώρα θα βρουν κάτι να εξάψει τη φαντασία τους στις ατέρμονες χρονοσειρές μετρήσεων που στέλνουν τα ρομποτάκια μας από τους πλανήτες και τους δορυφόρους του ηλιακού μας συστήματος, και στις παρατηρήσεις μακρινών γαλαξιών σε όλα τα φάσματα εκτός του οπτικού. Κάποτε, υπήρχαν παιδιά που ήθελαν μεγαλώνοντας να γίνουν αστροναύτες‘ συνηθισμένα σε εικόνες ανθρώπων με ασημένιες και πορτοκαλί στολές που έπλεαν σε μηδενική βαρύτητα κι εμπνευσμένα απ’ τα οράματα των συγγραφέων της χρυσής εποχής της επιστημονικής φαντασίας που προηγήθηκε, κοιτούσαν τα άστρα σίγουροι πως θα έρθει κάποια μέρα που ο άνθρωπος θα τ’ αποικίσει. Την αστροφυσική, την αεροναυπηγική και όλες τις άλλες επιστήμες και επαγγέλματα που συμβάλλουν στην διαστημική εποποιία αργότερα τις ανακάλυπταν. Μάλιστα, αυτή η πρώτη τους κλίση ήταν πολλές φορές που έστρεφε το ενδιαφέρον τους σε τεχνολογικά επαγγέλματα (κάθε geek κρύβει μέσα του έναν αστροναύτη!). Τι θα κάνει τις νέες γενιές να γυρίσουν τα μάτια τους προς το νυχτερινό στερέωμα, όταν για τα επόμενα 20 τουλάχιστον χρόνια, οι μόνες γήινες οντότητες που θα ταξιδεύουν εκεί πάνω θα είναι ρομποτικά εργαστήρια και συλλέκτες πετρωμάτων;

It is difficult to say what is impossible, for the dream of yesterday is the hope of today and the reality of tomorrow.
— Robert H. Goddard

Η διάσημη αναμνηστική πλακέτα για το ατύχημα του Apollo 1 είναι αφιερωμένη “στη μνήμη εκείνων που έκαναν την υπέρτατη θυσία ώστε άλλοι να μπορέσουν ν’ αγγίξουν τα άστρα”. Σήμερα, η θυσία τους φαντάζει μάταια. Δε φταίνε μόνο τα ατυχήματα του διαστημικού προγράμματος που χαμηλώσαμε τα μάτια, αλλά μας ήρθαν σαν βολικές δικαιολογίες. Ξεχάσαμε τις προσδοκίες για μια αργαστή παγκόσμια συνεργασία με στόχο την διασφάλιση της επιβίωσης του ανθρώπινου γένους, για να επικεντρωθούμε σ’ αυτά που κάνουμε καλύτερα: την αλληλοεξόντωση, και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Και το ειρωνικό είναι ότι η μόνη άμεση χρησιμότητα που διαβλέπεται πλέον για το διάστημα είναι η πολεμική. Άραγε, τι θα έλεγαν για όλα αυτά, αν ζούσαν σήμερα, οι Tsiolkovsky, Goddard και Oberth;

Στην κλασική post-apocalyptic νουβέλα του 1949, Earth Abides, ο συγγραφέας περιγράφει τις απέλπιδες προσπάθειες μιάς ομάδας επιζώντων από καταστροφική πανδημία να ξαναχτίσουν τον ανθρώπινο πολιτισμό. Σε αντίθεση με τον τίτλο της νουβέλας, όμως, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η βιόσφαιρα του μητρικού μας πλανήτη θα υπομείνει τις παρενέργειες της ανθρώπινης δραστηριότητας. Οι Mark Townsend και Jason Burke έγραφαν στον Guardian, τον Ιούλιο του 2002:

Earth’s population will be forced to colonise two planets within 50 years if natural resources continue to be exploited at the current rate[..]. A study by the World Wildlife Fund (WWF)[..] warns that the human race is plundering the planet at a pace that outstrips its capacity to support life.

In a damning condemnation of Western society’s high consumption levels, it adds that the extra planets (the equivalent size of Earth) will be required by the year 2050 as existing resources are exhausted.

The report, based on scientific data from across the world, reveals that more than a third of the natural world has been destroyed by humans over the past three decades.

Το ενδεχόμενο καταστροφικής πρόσκρουσης μετεωριτών, επίσης, εξακολουθεί να φιγουράρει στη λίστα των μεγαλύτερων κινδύνων για την επιβίωση της ανθρωπότητας’ παρ’ ότι ο φύλακας της NASA δεν προβλέπει προς το παρόν υψηλής επικινδυνότητας διελεύσεις μετεωριτών για τα προσεχή χρόνια, οι κοντινές διελεύσεις (σε απόσταση μικρότερη της 0.1AU) είναι αρκετά συχνές. Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι ελλοχεύουν πάντοτε κι άλλοι, πιό εξωτικοί κίνδυνοι για πολιτισμούς που βάζουν όλα τα αβγά τους σ’ ένα καλάθι.

Καμιά φορά ξεφυλλίζω το σημειωματάριο που γέμιζα με πληροφορίες για τα διαστημικά λεωφορεία όταν ήμουν μικρός κι αναρωτιέμαι αν ανάμεσα στα παιδιά που μεγαλώνουν σήμερα, υπάρχουν κάποια που κοιτάνε με πείσμα κι ελπίδα τ’ αστέρια. Το εύχομαι, γιατί οι δικές μας γενιές φοβήθηκαν κι απεστρεψαν το βλέμμα. Καλό είναι να μην ξεχνάμε τα βήματα που οδήγησαν τον ανθρώπινο πολιτισμό στη σημερινή του αυτοκαταστροφική πορεία, κι η απώλεια του οράματος για το διάστημα είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της γενικευμένης εθελοτυφλίας της ανθρωπότητας.

Λένε πως όταν πέφτεις, πρέπει να ξανασηκώνεσαι και να συνεχίζεις. Λόγους για να αποικήσουμε το διάστημα έχουμε πολλούς και σοβαρούς ( 1 , 2 , 3 ), πολύ φοβάμαι όμως πως έχει στερέψει η θέληση και το όραμα σ’ όσους έχουν τα μέσα να δώσουν φτερά στην ανθρωπότητα (εκτός ίσως από μερικούς εναπομείναντες .. αιθεροβάμονες).

Ένα ευχαριστώ στο Γιάννη, που μου θύμισε την επέτειο μ’ έκανε να βουρκώσω με μιά μόνο φράση. Το άλλο μισό post το είχα καιρό στο “συρτάρι”, αλλά δεν είχα βρει τη διάθεση να το ανεβάσω. Αφιερωμένο σε όσους δε σταμάτησαν να πατάνε στη Γη και να μετράνε τ’ άστρα…

Ανανέωση

(7/2 4:44): ..και στη helion, που θυμάται πως μυρίζει το φεγγάρι. Έγραψε επίσης σχετικά και ο Ερευνητής.

Πρόσφατες σχετικές ειδήσεις:

• Η κλιματική αλλαγή οδηγεί σε βέβαιη καταστροφή, καταλήγει βρετανική έκθεση (in.gr, 30/1/06)
• NASA Supporters Fear Bush May Cut Space Plan (Washington Post, 29/1/06)
• NASA’s Mars rovers star in new IMAX film (ABC/Reuters, 28/1/06)
• Manned Spaceflight Plans For India To The ISS And Beyond (PhysOrg, 24/1/06)
• Japanese Rocket Lifts Off From Island (Washington Post, 23/1/06)
• NASA’s Pluto Mission Launched Toward New Horizons (APL, 19/1/06)
• India expresses interest in Mars mission (India Daily, 17/1/06)
• Hubble finds mass of white dwarf (BBC, 14/12/05)
• House Passes Private Spaceflight Bill (Space.com, 20/11/05)
• Venus Express launched (ESA, 9/11/05)
• The dawn of a new space race? (BBC, 14/10/05)
• China astronauts blast into space (BBC, 12/10/05)
• NASA to unveil plans for 2018 moon mission (USA Today, 15/9/05)
• Hubble reveals new map of Pluto (BBC, 12/09/05)
• Japan Announces Manned Moon Flight by 2025 (Space.com, 6/4/05)

Technorati tags: Challenger, Space Shuttle, shuttle

Soundtracks: Apollo 13 – James Horner, October Sky – Mark Isham, Jean Michel Jarre – Last Rendez-vous (Ron’s Piece) (το κομμάτι που έγραψε ο Jarre για τον Ron McNair, που χάθηκε στην καταστροφή του Challenger).

ΥΓ: Το κούρασα, το ξέρω, αλλά πιστεύω πως αξίζει να παραθέσω εδώ ένα εκτεταμένο απόσπασμα από τον συναισθηματικά φορτισμένο πρόλογο του Warren Ellis στο Orbiter, που γράφτηκε λίγες μέρες μετά την καταστροφή του Columbia:

Since I was seventeen months old, space has gotten progressively further away.[..]The current American President is publicly recommitting to NASA. But his father’s inauguration address told his nation that they were going to Mars. NASA has always been a political football, and it is entirely possible to re-fund NASA and treat it with respect and still suspend crewed spaceflight for a considerable period of time.[..]

This book needs to come out now. It has something to say. Now is the time to get back up. I wrote it in the face of the disappointment of the International Space Station, the wounded Russian programme, the crushed Japanese space initiative, the intellectual poverty of the European Space Agency, and of the sight of the beautiful shuttles never getting further than an eight minute burn away. There has to be more, I wrote. We’re losing space, I wrote, when there’s so much out there for us.[..] This is a book about returning to space in the face of fear and adversity. It’s a book about glory. About going back to space because it’s waiting for us, and it’s where we’re meant to be. We can’t allow human space exploration to become our history.

Human spaceflight remains experimental. It is very dangerous. It demands great ingenuity. But we are old enough, now, to do these things. Growing up is hard. But we cannot remain children, standing on the shore or in front of the TV set.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Συναυλίες κατά της φτώχιας (+1 ημέρα)

Είκοσι χρόνια μετά το
Live Aid (και 36 μετά το
Woodstock), εκατομμύρια κόσμου παρακολούθησαν ζωντανά -και δύο δισεκατομμύρια
από τις τηλεοράσεις τους- τις χτεσινές
συναύλιες Live8 με σκοπό τον
τερματισμό της φτώχιας στον πλανήτη, σε δέκα πόλεις ανά τον κόσμο.
Περισσότερα για το Live8 στο επόμενο post, όμως..

src="http://oneiros.gr/blog/media/deepimpactstrike.jpg" alt="" />
Επέτειοι, διαστημικές σφαλιάρες (-1 ημέρα)

Οι αμερικανοί γιορτάζουν την επέτειο της Μέρας της Ανεξαρτησίας τους, κι
εμείς, από φέτος, την επέτειο του
href="http://www.euro2004.com/tournament/teams/team=49/index.html">θριάμβου,
με ένα
href="http://www.space.com/scienceastronomy/050701_deep_impact_web.html">εντυπωσιακό
πυροτέχνημα. Το βλήμα
href="http://www.nasa.gov/mission_pages/deepimpact/media/deepimpact-070205.html">έφυγε
ήδη απ’ την κάννη. Το “bullet time” θα διαρκέσει μέχρι τις
href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=635667&lngDtrID=252">8:52
ώρα Ελλάδας τη Δευτέρα, όποτε και θα μάθουμε ίσως τα μυστικά του Tempel
1, καθώς και τι επίπτωση θα έχει η σύγκρουση του κομήτη ”
href="http://news.com.com/Deep+Impact+prepares+for+comet+crash/2100-7337_3-5771841.html">μ’
ένα κουνούπι“. (
Ανανέωση:
Τον
πέτυχαν!)

Δεύτερη Ανάγνωση στο ΕΚ της Οδηγίας για τις πατέντες (-2
ημέρες)

Ελπίδες υπάρχουν ακόμα, αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα, μετά την
πρόσφατη απόρριψη
των τροποποιήσεων Rocard απ’ το JURI. Το FFII οργανώνει μιά τελευταία
href="http://noepatents.eu.org/indeA vote for the Lehne-Kauppi amendments is still bad, but better than abstention.x.php/StbDemo050604">εκδήλωση
διαμαρτυρίας, κυριολεκτικά προ των πυλών του ΕΚ και καλεί τον κόσμο να
ζητήσει απ’ τους ευρωβουλευτές να ψηφίσουν τις
21 συμβιβαστικές
τροποποιήσεις των Buzek-Rocard-Duff, ή τουλάχιστον, να αποφύγουν την
αποχή πάση θυσία (”
a vote for the Lehne-Kauppi amendments is still bad, but better than
abstention“).
Κάποιοι
υποστηρίζουν ότι, ούτως ή άλλως, πορευόμαστε προς ένα νέο Μεσαίωνα για
την καινοτομία, πορεία που
href="http://www.businessweek.com/technology/content/jun2005/tc20050629_2928_tc057.htm">ίσως
επιταχυνθεί κι από τις πρόσφατες εξελίξεις στο συγγενές μέτωπο της
προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων. Όπως και να’ χει, ένα email ή fax προς
ένα ευρωβουλευτή προλαβαίνετε να στείλετε. Είτε πετύχει πάντως το κίνημα κατά
των πατεντών λογισμικού να σταματήσει την επικύρωση της Οδηγίας είτε όχι, το
σίγουρο είναι ότι αποτέλεσε την πρώτη πραγματικά πανευρωπαϊκή πολιτική
κινητοποίηση, και ένα δυναμικό προηγούμενο για την ενεργή συμμετοχή των
ευρωπαίων πολιτών στις διαβουλεύσεις της Ένωσης.

Σύνοδος G8 (+3 μέρες)

Η
31η σύνοδος των “8
ισχυροτέρων ανδρών του κόσμου” έχει φορτωθεί με πολλές προσδοκίες πριν καν
αρχίσει. Τα
href="http://www.g8.gov.uk/servlet/Front?pagename=OpenMarket/Xcelerate/ShowPage&c=Page&cid=1078995903270&a=KArticle&aid=1101393695827">δύο
σημεία στα οποία επέλεξε να εστιάσει την προεδρία του G8 και την προσοχή
της συνόδου ο Tony Blair (τα χρέη της Αφρικής και η μεταβολή του κλίματος)
είναι σίγουρα για δυνατούς λύτες. Έχοντας πρόσφατες τις
εντυπώσεις
που αποκόμισε με το
λόγο
του κατά την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας, ο Blair προσπαθεί ίσως να
εξιλεωθεί για την τυφλή υποστήριξή του στον αμερικανικό πόλεμο κατά του Ιράκ,
πιέζοντας τον George Bush σε δύο δύσκολα σημεία για την αμερικάνικη
κυβέρνηση. Έχοντας και την υποστήριξη των διοργανωτών του Live8, του οποίου
href="http://www.guardian.co.uk/g8/story/0,13365,1498591,00.html">εμφανίζεται
ως υποστηρικτής, ο βρετανός υπουργός οικονομικών Gordon Brown ξεδιπλώνει
το
href="http://blogs.guardian.co.uk/news/archives/2005/06/03/brown_reveals_plan_for_africa.html">σχέδιο
Marshall για την Αφρική και προετοιμάζει την υποψηφιότητα του για τη
διαδοχή του Blair στην προεδρία των Εργατικών. Ο George Bush, προς τον οποίο
απευθύνονται οι πιέσεις και στα δύο μέτωπα,
κλωτσάει στα
αγγλικά σχέδια για την Αφρική και
href="http://www.timesonline.co.uk/article/0,,22649-1679916,00.html">απευθύνει
προκλήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τις αγροτικές επιδοτήσεις, ενώ
εξακολουθεί
να αρνείται την υπογραφή της συνθήκης του Κιότο. Άντε τώρα
href="http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2005/06/21/nlive21.xml&sSheet=/news/2005/06/21/ixnewstop.html">να
μαζέψει ο Geldof
href="http://www.live8insider.com/2005/07/01/should-artist-stay-on-message-at-live8-or-not/">τον
Bono…

(technorati tags:
live8,
live+8,
href="http://beta.technorati.com/search/%22deep+impact%22">deep+impact,
href="http://beta.technorati.com/search/%22software+patents%22">software+patents,

g8)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Όπως αναφέρει και το in.gr:

Πλανήτες εκτός του Ηλιακού Συστήματος παρατηρήθηκαν άμεσα για πρώτη φορά από Αμερικανούς ερευνητές. Ένα διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA κατέγραψε την υπέρυθρη ακτινοβολία δυο μακρινών, καυτών κόσμων.[..]

Δύο ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες κατέγραψαν την υπέρυθρη λάμψη δύο πλανητών με το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer είναι το τελευταίο από τα Μεγάλα Παρατηρητήρια της NASA (θυμίζουν ένα από τα Θαύματα του Civilization). Εκτός από την έρευνα για πλανήτες (με τελικό σκοπό την ανεύρεση εξωγήινης ζωής), τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA χρησιμοποιούνται και για άλλους σκοπούς που προτείνονται από ερευνητές αλλά και σχολικές ομάδες. Για παράδειγμα, ο στόχος του προγράμματος GOODS είναι να βρει ..καλούδια για την εξέλιξη των γαλαξιών, αξιοποιώντας τις παρατηρήσεις τριών από τα Μεγάλα Παρατηρητήρια (του Spritzer, του Hubble και του Chandra), καθώς και του ευρωπαικού διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων X XMM-Newton, του οποίου πλησιάζει σύντομα η ημερομηνία απόσυρσης.

Για πιό λεπτομερείς ματιές στους εξωηλιακούς πλανήτες που ανακαλύπτουν τα διαστημικά τηλεσκόπια (150 μέχρι στιγμής), κάντε λίγο υπόμονη μέχρι το 2016, όταν η NASA θα εκτοξεύσει το TPF, που θα μπορεί να παρατηρεί πλανήτες γήινου μεγέθους. Η νέα γενιά των διαστημικών τηλεσκοπίων της NASA και της ESA, πάντως, δεν αργεί.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν