Φωτο(σοπιά) by Argos

Οι δήμαρχοι Πολίχνης, Ευκαρπίας και Σταυρούπολης ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι θα χαρακτηρίσουν χώρο πράσινου την έκταση και δεν θα εκδώσουν καμία οικοδομική άδεια, προκειμένου να αποτρέψουν τον ιδιώτη, που την αγόρασε στην εξευτελιστική τιμή του 1.6 εκατ. ευρώ, από το να την αξιοποιήσει πριν προχωρήσει σε καθαρισμό. Κατόπιν της πώλησης, το ΥΜΑΘ κατέθεσε αγωγή κατά των εταιρειών NOVA και ΔΙΑΝΑ -οι οποίες εγκατέλειψαν την έκταση το 1999 και κήρυξαν πτώχευση- προκειμένου να πάρει πίσω τα λεφτά που έδωσε το κράτος για την απομάκρυνση των φυτοφαρμάκων! Η δε Εθνική Τράπεζα, στην οποία περιήλθε η ιδιοκτησία της έκτασης μετά την πτώχευση των δύο εταιρειών, και η οποία την πούλησε στον ιδιώτη χωρίς να φροντίσει για τον καθαρισμό της, την έβγαλε λάδι.

Έτσι, το μπαλάκι της ανύπαρκτης εταιρικής ευθύνης αφήνει τους πολίτες της περιοχής έκθετους στην συνεχιζόμενη μόλυνση του εδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα, χωρίς διαφαινόμενη προοπτική εξυγίανσης στο προσεχές μέλλον. Ένα ενδιαφέρον ερώτημα που προκύπτει είναι σε τι αποσκοπεί το ΥΜΑΘ με την αγωγή του κατά του προ-προηγούμενου ιδιοκτήτη. Η μεταφορά της ιδιοκτησίας της έκτασης στην Εθνική Τράπεζα δεν συνεπάγονταν και τη μεταφορά της υποχρέωσης για εξυγίανσή της;

Στο Μποπάλ, η Union Carbide ξεφορτώθηκε την θυγατρική της που λειτουργούσε τη μολυσμένη έκταση μετά από υποτυπώδεις εργασίες καθαρισμού, έκανε εξωδικαστικό συμβιβασμό πληρώνοντας $500 εκατ. αποζημίωση στα θύματα της καταστροφής και εξαγοράστηκε από την Dow, η οποία θεωρεί το θέμα λήξαν σε ότι την αφορά. 24 χρόνια μετά το ατύχημα, υπάρχουν 150.000 ασθενείς με χρόνια με οφθαλμολογικά, γυναικολογικά, πνευμονολογικά και ψυχολογικά προβλήματα καθώς και τερατογενέσεις ενώ σημειώνεται και αύξηση των καρκίνων. Η τοπική κυβέρνηση, στην οποία περιήλθε τελικά η έκταση, προσπαθεί μάταια να εξαναγκάσει την Dow και την πρώην ιδιοκτήτρια εταιρεία να χρηματοδοτήσουν τον πλήρη καθαρισμό της έκτασης. Για τη σημερινή κατάσταση στο Μποπάλ και την αντιμετώπιση των αιτημάτων των κατοίκων, όποιος αντέχει ας δει αυτό το βίντεο· δεν το έκανα embed γιατί περιέχει πολύ σκληρές εικόνες. Το συνοδευτικό κείμενο λέει:

Bhopali demonstrators peacefully protesting 23 years of apathy, are brutalised and jailed. After walking 800km, waiting on a footpath for over 3 months,and over 20 days of fasting, the prime minister still hasn’t met them…

Και οι τοξικοί γολγοθάδες των δύο περιοχών συνεχίζονται…

Σχετικά:

• Μάθε για το εργοστάσιο της ΔΙΑΝΑ (Δήμος Σταυρούπολης)
• Υπόμνημα των Δήμων Σταυρούπολης, Ευκαρπίας και Πολίχνης προς την κ. Εισηγήτρια της πτώχευσης
• Ποιος ιδιώτης θα κερδίσει τα μολυσμένα στρέμματα της ΔΙΑΝΑ στον πλειστηριασμό; (magicasland, 8/1/08)
• ΔΙΑΝΑ – Ένα μικρό χρονικό (Greenpeace, 8/2/2004)
• Chemical Accident Prevention, Preparedness and Response (European Commission)
• Μεγάλα ατυχήματα σχετιζόμενα με επικίνδυνες ουσίες (Ευρωπαϊκή Ένωση)
• International Campaign for Justice in Bhopal

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Εκτός από τις δραστηριότητες που αποτελούν τον κεντρικό πόλο τέτοιων εκδηλώσεων (διαγωνιστικά τουρνουά και γύροι επίδειξης παιχνιδιών ρόλων, συλλεκτικών καρτοπαίχνιδων, επιτραπέζιων και στρατηγικών παιχνιδιών), το φετινό φεστιβάλ περιλαμβάνει την παρουσίαση ελληνικής ανθολογίας και διαγωνισμό διηγημάτων φαντασίας, έκθεση αφίσας ταινιών scifi, πληροφοριακό αφιέρωμα στην ιστορία των σπαθιών, επίδειξη βαψίματος φιγούρας και την προβολή ταινιών που βραβεύτηκαν στο Διεθνές Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Φιλμ και Βίντεο της Πάτρας, κάθε μέρα του Φεστιβάλ μετά τις 18:00, στον Δημοτικό Κινηματογράφο Θέρμης.

Ανανέωση (6/1 19:00): Φωτογραφίες από την τρίτη μέρα του Φεστιβάλ.

Σχετικά: πρόγραμμα, flyer και αφίσα του φεστιβάλ

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• 4o Games Fair Θεσσαλονίκης
• 3ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη
• 2ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη

Η εξαιρετική προχτεσινή στήλη του Πάνου Θεοδωρίδη στον “Αγγελιοφόρο”:

Πεσ’ τα Πετεφρή, γιατί κουδούνια μας τα ‘χουν κάνει οι κάθε λογής παιχνιδομάχοι – ιντερνετομάχοι ρεπόρτερς και σταυροφόροι κρατικοδίαιτων ΜΚΟ.

Τα παιδία παίζει, always have been, and always will (και εν τέλει, δε σταματάμε να παίζουμε επειδή γερνάμε, το αντίστροφο συμβαίνει). Αν τώρα, για να παίξουν, πρέπει να τη βγάζουν με τις ώρες στα netcafe, γι’ αυτό φταίνε οι “μεγάλοι”, που δε φρόντισαν να τους δώσουν πάρκα και αλάνες να αλωνίζουν, όπως κάναμε εμείς μικροί νυχθημερόν στις γειτονιές. Φταίει, για παράδειγμα, που το κέντρο της πόλης είναι γεμάτο μαρμαρένια / τσιμεντένια αλώνια και μίζερα στριμωγμένα φραπεδοτσαντήρια, που μόνο τη φαντασία και την όρεξη για παιχνίδι δεν εξάπτουν (πόσα παιδιά να παίζουν ή να καβαλάνε ποδήλατα βλέπετε στο δρόμο κάθε μέρα;). Όμως, μην ξεχνάμε ότι κι εμείς που μεγαλώσαμε σε πραγματικές γειτονιές, χαλούσαμε και τα μάτια μας στην τηλεόραση (Χαβάη 5-0 και Ντιούκς, η γενιά της μυωπίας), όπως η προηγούμενη τα χαλούσε στο σινεμά (με σινεάκ, Τζέρι Λιούις και Λάνα Τάρνερ). Το πρόβλημα δεν είναι ο εθισμός αλλά πως τον κουμαντάρεις και τι σου μαθαίνει. Οι αυτοδίδακτοι πάντα περνούν μέσα από την υπερβολή για να βρουν το μέτρο τους· και βέβαια, τα πάντα έχουν το τίμημά τους.

Οι σημερινοί νέοι γεννήθηκαν καλωδιωμένοι -και εσχάτως, ασύρματοι- και δε μπορεί κανείς να τους στερήσει την γραφίδα και το κουτί με τα παιχνίδια τους, εκτός κι αν τραβήξει το router απ’ τον τοίχο (αλλά και πάλι, υπάρχουν τα smartphones και τα netcafe)· ούτε και πρέπει, άλλωστε. Πάνω απ’ όλα, δε δικαιούται κανείς να τους κρίνει με συγκατάβαση, χωρίς να κάνει αναδρομή / αναγωγή στις δικές του υπερβολές, και χωρίς να προσπαθεί, τουλάχιστον, να ζει λίγο στον κόσμο τους. Το πιό σημαντικό είναι αυτό που λέει ο Πετεφρής στα ίσια: κανείς δεν τους διαπαιδαγωγεί, είτε γιατί δε μπορεί, είτε γιατί δε θέλει. Για να μπορέσουν οι παιδαγωγοί και οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να “πλοηγηθούν με ασφάλεια” μέσα στην πολυπλοκότητα της πληροφορίας, πρέπει πρώτα οι ίδιοι να βρουν το δρόμο τους μέσα σ’ αυτή. Αλλά το μέτρο και η παιδαγωγική μέθοδος δεν ευδοκιμούν έτσι κι αλλιώς στην σημερινή ελληνική κοινωνία, κι ο ψηφιακός αναλφαβητισμός στους ενήλικες, παρά τα όποια ελαφρυντικά, είναι και θέμα επιλογής.

Peter, I can’t come with you. I’ve forgotten how to fly. I’m old, Peter. Now so much more than twenty. I grew up a long time ago.

– Wendy Darling, ” Hook“

Μερικά απ’ τα παιχνίδια που μου δημιούργησαν τα μεγαλύτερα “κολλήματα”, από χρονικής άποψης: Nethack, Alpha Centauri, X-COM Apocalypse, Fallout 2, Master of Orion 2, Baldur’s Gate, Freelancer, GTA San Andreas (για να μη μιλήσω εδώ για τα εκατοντάδες παιχνίδια του ZX Spectrum που προηγήθηκαν). Κόσμοι ολόκληροι και μοναδικοί, στους οποίους πέρασα εβδομάδες πραγματικού χρόνου. Τα παιχνίδια με εξάσκησαν, μεταξύ άλλων, στο να έχω υπομονή αλλά και στο να ανταποκρίνομαι στη δράση, να βάζω στρατηγικούς στόχους και προτεραιότητες, να διανύω το τελευταίο 5% της επιτυχίας (όλα τα λεφτά, κυριολεκτικά). Κάποια απ’ αυτά τα διδάγματα τα μετέφερα στην καθημερινή μου ζωή, κάποια όχι (μ’ έμαθαν επίσης πως να πιλοτάρω αεροσκάφη και διαστημόπλοια, πως να κινούμαι σαν κλέφτης και να πυροβολώ σαν ελεύθερος σκοπευτής, πως να διοικώ πόλεις, έθνη και διαπλανητικούς πολιτισμούς). Δε μετάνιωσα ποτέ το χρόνο που επένδυσα στα παιχνίδια, κι ούτε αισθάνθηκα ότι μου έκλεψαν χρόνο από την “πραγματική ζωή”· έτσι κι αλλιώς, αυτή έχει τις δικές της προτεραιότητες, κι όσο περνάει ο καιρός, σου αφήνει λιγότερο χρόνο για παιχνίδι. Έχοντας μεγαλώσει με πεπερασμένα παιχνίδια και όντας λάτρης του πεπερασμένου storytelling, δεν καταλαβαίνω τη μανία με το World of Warcraft και τα άλλα αέναα MMORPG, αλλά αυτό ίσως απλά οφείλεται στο χάσμα γενεών. Τα σημερινά παιδία κατά πάσα πιθανότητα θα γελούσαν συγκαταβατικά, διαβάζοντας αυτή την αναπόληση.

Έγραψαν: Argos, Introspection

Παλιότερα:

• Βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια: Η επιστροφή (Lida, 9/6/07)
• Ψυχολογικές επιχειρήσεις (NLC, 22/9/05)
• Παιχνίδια και μάθηση (NLC, 11/11/04)

[Θα προτιμούσα να μη χρειάζονταν να σκανάρω το άρθρο, και να μπορούσα να διαβάζω την αξιόλογη στήλη του Πετεφρή online, εικονογραφημένη, με ξεχωριστό link κι αναγραφή τίτλου και ονόματος αρθρογράφου, αλλά το site του Αγγελιοφόρου είναι ελλειπές, to say the least, κι ο ίδιος προτιμάει να μην την ανεβάζει στο blog του.]

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Τα παιχνίδια φταίνε (πάλι)
• Ψυχολογικές επιχειρήσεις
• Δημοσιογραφία, ώρα 00000000
• Η βλακεία βλάπτει το διαδίκτυο

Από το σχετικό άρθρο του ΑΠΕ:

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπενθύμισε σήμερα επίσημα στις ελληνικές αρχές την υποχρέωσή τους να άρουν την απαγόρευση όλων των συσκευών παιγνίων, συμπεριλαμβανομένων και των παιγνίων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Η Επιτροπή απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη στην Ελλάδα, επειδή δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωδικαστηρίου. Η Ελληνική Δημοκρατία καλείται τώρα να θεσπίσει εντός δύο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω αιτιολογημένης γνώμης τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση. Σε αντίθετη περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενδέχεται να ζητήσει από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο την επιβολή οικονομικών κυρώσεων.
Η Επιτροπή επισημαίνει πως, σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 26ης Οκτωβρίου 2006, η Ελληνική Δημοκρατία, με την απαγόρευση όλων των ηλεκτρικών, ηλεκτρομηχανικών και ηλεκτρονικών παιγνίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των παιγνίων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο, εκτός των καζίνων, παραβιάζει τις αρχές της ελεύθερης διακίνησης αγαθών, το δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης, καθώς και το δικαίωμα παροχής υπηρεσιών στην ΕΕ.

Για να δούμε, θα μπορούμε από τον Αύγουστο και μετά να παίζουμε νόμιμα Tetris στα κινητά μας στις καφετερίες, ή θα καταλήξουμε να πληρώνουμε όλοι οι φορολογούμενοι -και οι gamers, που πλήττονται, και που σ’ αυτή τη χώρα τους έχουν χεσμένους οι πολιτικοί- ακόμα ένα αναίτιο πρόστιμο;

Σχετικά:

• Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών: η Επιτροπή θέτει σε αμφισβήτηση τον ελληνικό νόμο για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 22/7/03)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Με όρους Μονόπολυ, μπορεί να πει κανείς πως οι συγκεκριμένοι παίκτες κάθησαν ακριβώς ένα γύρο στην ψυρρού. Πως το ‘παμε πάλι αυτό, κάθαρση ή καθαρτικό;

Ανανέωση (22/12 10:00): Κι ο Γιοσάκης έξω! Πόσες κάρτες έχει το κουτί;

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Από την ακατάληπτη, ως συνήθως, περιγραφή της αίτησης ευρεσιτεχνίας EP20060013875 που κατέθεσε η Konami στις 20/9:

…said guide displaying means further displays a pass guide mark (G3) accompanying another player character (P2) which belongs to the same team as said player character (P1) keeping said game medium (B) and to which said game medium (B) can most easily be passed from said player character (P1) keeping said game medium (B)

Όσο για το ιστορικό της εκχώρησης:

[..The original application] was denied by the European Patent Office‘s (EPO) examining division [which ruled that only one part of the new system was actually a technical issue and that there existed previous examples of it, known as prior art]. The company appealed to the Technical Board of Appeal which has now granted the patent.

The Technical Board of Appeal found that there were more elements which constituted technical improvements and that some of these were new and did not have prior art associated with them.

Both times the application was judged it was decided that the application was acceptable, despite the Patent Convention’s exclusion of “methods for playing games”, which appears in Article 52 of that convention.

Ουδέν κακό αμιγές καλού, βέβαια. Όπως σημειώνει ο νομικός Lenz:

I am pleased to note this kind of abuse. Nice own goal for the patent system. Once they start messing with soccer fans, the end is near for unlimited patent inflation.

Κοινώς, κύριοι του EPO, πειράξτε τα FIFA και θα δείτε για πότε κατεβαίνει λαός στους δρόμους εναντίον των πατεντών λογισμικού! Φυσικά, όλες αυτές οι γελοιότητες παραμένουν στα χαρτιά μέχρι να νομιμοποιηθεί η εκχώρηση πατεντών λογισμικού στην Ευρώπη· όμως, οι πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με την συμφωνία EPLA δείχνουν πως ο κίνδυνος να συμβεί κάτι τέτοιο είναι πάλι κοντά, παρά την καταψήφιση με συντριπτική πλειοψηφία της πρότασης οδηγίας 2002/0047/COD από το Ευρωκοινοβούλιο, τον Ιούλιο του 2005.

Περισσότερα για το θέμα της συμφωνίας EPLA, όμως, σε επόμενο post…

(Το screenshot είναι από το Match Day 2 της Ocean, του 1987· ένα από τα εκατοντάδες παιχνίδια που ..ενσωμάτωναν πρότερη τέχνη, όσον αφορά αυτή την κατάπτυστη και τετριμμένη πατέντα)

Έγραψαν επίσης: TechnoLlama, Gamasutra, Video Game Law Blog

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

© EPA/ROLEX DELA PENA

Σήκωσέ το, για τέταρτη φορά, κι ας μη μπορούμε να το δούμε ζωντανά. Καταραμένο GMT+9…

Θέλω να τηλεμεταφερθώ στον Λευκό, τώρα! (15′ απόσταση, the longest distance, που λέει κι η διαφήμιση)

“The most basic of the cultural factors that is destroying the beauty of basketball-as-we-should-know-it is America’s obsession with numbers: The stock market and its fluctuations. The GNP and the unemployment rate. Ubiquitous rankings and poll results. Test scores. Gross and net worth. Ledger entries in red or black ink. What’s your APR? Your IQ? Your credit rating? Who’s Number One?

In virtually every aspect of our society, value is expressed in numerical terms. This makes us unwitting captives of a linear mode of thinking that doesn’t truly honor the mystery of the human spirit — or the complexities of the games we play and watch.”

– Charley Rosen, FOX Sports

Boo-yaw, homies, κατοστάρα +1 λέμε! Προτείνω άμεση επαναφορά του MJ, του Clyde, του Dom, του Hakeem και του Isiah απ’ το γηροκομείο, προκειμένου να σωθεί το γόητρο της τέως μπασκετικής υπερδύναμης στην επόμενη διοργάνωση. Με τον Pat στον πάγκο, εννοείται.

Και, που είστε, με τις επιτυχίες έρχεται κι η ωριμότητα. Μην ξαναδούμε τέτοια στους δρόμους…

Έγραψαν: Οίστρος, Λαπούτα, Mundobasket 2006 (1, 2, 3), mindstripper, VJ, Old Boy (1, 2), Σπιτάκι (1, 2), vrypan, Argos, Crazymonkey, ttallou, Tero, Ishi-No Kokoro, tyxod, Calle Drama, La Cruz Del Sur, andy dufresne, vaggie, Goriana, X-psilikatzou, philos, mn8 (με συλλογή συνδέσμων)

ΥΓ: Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι retrogamers, το NBA Jam ήταν το πρώτο και πιό δημοφιλές μπασκετικό action arcade (=φραγκοφονιάς), το roster του οποίου περιελάμβανε την πιό θεαματική και ταλαντούχα ίσως γενιά του NBA (όλοι οι προαναφερθέντες παίκτες -πλην του Jordan, λόγω copyright- και βάλε…)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Στον πίνακα βλέπετε την τρέχουσα κατάσταση της δεύτερης φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, λίγες ώρες πριν τις τελευταίες δραματικές (όπως αναμένονται) αναμετρήσεις ανάμεσα στους επιζήσαντες του πρώτου γύρου. Με κόκκινο κύκλο σημειώνονται οι Θετικές Δυνάμεις, και με μαύρο, ο Άξονας του Κακού. Μπήκα στον πειρασμό να προσθέσω και την Αργεντινή στον Άξονα, λόγω παλιάς αντιπαθειας επί εποχής Μαραντόνα και της τάσης της να σέρνεται μέχρι την παράταση και να κερδίζει στα μουλωχτά την εύνοια των διαιτητών, αλλά το καταπληκτικό γκολ του Maxi και το 6-0 κατά της Σερβίας τους σώζει μέχρι στιγμής απ’ τα νύχια του σκότους (χώρια που αν τους έβαζα, θα χαλούσε η γεωμετρία του Άξονα).

Και τι είναι ο Άξονας του Κακού, θα ρωτήσετε. Τα εύσημα για την δημιουργία του όρου ανήκουν στον λογογράφο του Dubya, George Frum, που τον χρησιμοποίησε πρώτη φορά για να περιγράψει την απειλή που αποτελούσαν, και καλά, για τον κόσμο το Ιράκ, το Ιράν και η Βόρειος Κορέα. Στο ποδόσφαιρο, ο Άξονας αποτελείται από χώρες που παραδοσιακά αποτελούν μεγάλες δυνάμεις στο άθλημα λόγω των διασυνδέσεών τους, της τάσης τους να παίζουν βρώμικο και ανούσιο παιχνίδι και της ικανότητάς τους να εκμαιεύουν κρίσιμα θετικά αποτελέσματα με πονηριές, και μαγγανείες της διαιτησίας και της FIFA. Συχνά, οι δυνάμεις του Άξονα καταφέρνουν να κερδίσουν κύπελλα σε κορυφαίες διοργανώσεις και να απαξιώσουν το λαοπρόβλητο άθλημα στα μάτια του κόσμου (όπως έγινε, για παράδειγμα, στον τελικό του Μουντιάλ ’90, τον πιό άθλιο ίσως της διοργάνωσης, ανάμεσα σε δύο ιδρυτικά μέλη του Άξονα). Επειδή, όμως, ως γνωστόν το Κακό δε θριαμβεύει για πάντα, οι Θετικές Δυνάμεις του ποδοσφαίρου καταφέρνουν που και που να το κατατροπώσουν και να κερδίσουν τις δάφνες του νικητή σε μεγάλες διοργανώσεις, ανεβάζοντας ξανά το άθλημα στη θέση που του αξίζει (σε διεθνές επίπεδο, να συνεννοούμαστε· στο συλλογικό επίπεδο, όπου κυριαρχεί η απληστία και η ατομικότητα, θεωρούμε de facto ότι είναι όλοι -παίκτες, προπονητές, παράγοντες και οπαδοί- καρα-evil του κερατά και βράζουν στα καζάνια της κόλασης…)

Στη φετινή διοργάνωση, ο Άξονας είχε εύκολο έργο εξ’ αρχής: έχοντας χάσει δύο απ’ τα ιδρυτικά του μέλη (τη Γερμανία, λόγω του θετικού ποδοσφαίρου που παίζει μέχρι στιγμής, και την Αργεντινή, λόγω του θεάματος που σκορπάει όποτε της γουστάρει), ανήγαγε έγκαιρα σε βασικά μέλη δύο ομάδες που μέχρι πρότινος ανήκαν στην συνομοταξία των Ευγενών Χαμένων (την Αγγλία και την Πορτογαλία) και έστρωσε το αιματηρό μονοπάτι της με τα κουφάρια των νομιστερακίων του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού στερεώματος. Για να ακριβολογώ, θεωρώ ότι η Αγγλία των Deep Ones (εξ’ ου και η νερόβραστη μπάλα) προσχώρησε υπογείως στον Άξονα εδώ και καιρό (λέγε με Sven), ενώ η Πορτογαλία υπέγραψε με αίμα στην διακεκομένη γραμμή όταν ενώθηκαν οι σατανικές διάνοιες που ακούνε στα ονόματα Figo και Scolari. Ο Felipão αποτελεί κλασικό προπονητή της Μεγάλης των Sith Σχολής (“νίκη πάσει θυσία, the bloodier the better”), και το μίασμα από τη θητεία του στον πάγκο του Αρχάγγελου των Θετικών Δυνάμεων -τη Βραζιλία, φυσικά- θα κάνει καιρό να ξεπεραστεί, ειδικά επειδή χάρισε στους βραζιλιάνους την κούπα για πέμπτη φορά.

Η μονίμως αναποφάσιστη Γαλλία -μιά ζωή παλαντζάρει ανάμεσα στον Άξονα, στις Θετικές Δυνάμεις και στους Χαμένους- παίζει σήμερα το κύκνειο άσμα της απέναντι στους επίσης αναποφάσιστους Ισπανούς, κι όλοι ξέρουμε ότι ακόμα κι αν νικήσει αυτό τον αγώνα, η γεροντοπαρέα του Zidane δε θα μπορεί να δέσει ούτε τα κορδόνια της μετά, πόσο μάλλον να υψώσει ανάστημα απέναντι στους Βραζιλιάνους και να τα βάλει στη συνέχεια με τους Μοχθηρούς. Όπως και να έχει, όμως, σ’ αυτή τη γωνιά και στην απέναντι σφάζονται Καλά (ή τέλος πάντων, Έτσι κι Έτσι) Παλικάρια, σε αναμετρήσεις που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι τελικοί, ενώ ο Άξονας κάνει εκδρομή εις τας εξοχάς μέχρι τους τέσσερις (σαφώς και η αναμέτρηση με την νερόβραστη και Αγενή Χαμένη Ολλανδία ήταν αιματηρή, αλλά είπαμε, η μοβόρικη μηχανή που ακούει στο όνομα Πορτογαλία θεριεύει με κάτι τέτοια). Βέβαια, είναι πολύ πιθανό οι κομψευόμενοι κολομπίνοι του Lippi, έχοντας αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής μόνο Ευγενείς Χαμένους και νεοσύλλεκτους Καλούς να υπερεκτιμήσουν τις δυνάμεις τους και να χαρίσουν στον κόσμο ακόμα ένα ασύγκριτο μελόδραμα, αλλά οι Θετικές Δυνάμεις είναι υποχρεωμένες να επαγρυπνούν.

Κι εδώ ακριβώς έγκειται το Δράμα, και το Δίλημμα: μπορεί ο κόσμος να εμπιστευτεί δύο πρώην πρωτομάστορες του Άξονα, και νυν δοκιμαζόμενα μέλη των Θ.Δ. (Γερμανία και Αργεντινή), να κρατήσουν ψηλά το κούτελο, χαμηλά την Teamgeist, και άμωμο το Μπαλοπότηρο;

Η Βραζιλία παίζει σήμερα με τη Γκάνα, μιά ομάδα που παρ’ ότι έκανε τα περισσότερα φάουλ στη διοργάνωση, έγινε γρήγορα το αγαπημένο αουτσάϊντερ όλων, χάρη στο δυναμικό και γρήγορο παιχνίδι της, και στην ελπίδα που δίνει για την ανάδειξη νέων δυνάμεων από τις, λίγο πολύ, άμπαλες ηπείρους. Παρ’ ότι οι αφρικανοί αίλουροι κέρδισαν και τη δική μου συμπάθεια, η Βραζιλία έχει ηθική επιταγή να κερδίσει το σημερινό αγώνα, ώστε να πετάξει έξω από τη διοργάνωση τους πρωτομάστορες της βδελυγμίας, που ακούνε στο όνομα Πορτογαλία (ή, πιό πιθανό, την ξενέρωτη Αγγλία). Αν από κει κι έπειτα, η Ιταλία δεν καταφέρει να νικήσει τους σκληροτράχηλους Ουκρανούς κι ένας απ’ τους δυό πρώην Σκοτεινούς τους ξεπαστρέψει και φτάσει στον τελικό, ας πάρει την κούπα ο καλύτερος (που εύχομαι να είναι η Βραζιλία, γιατί ακόμα κι εμείς οι θιασώτες του Καλού έχουμε αδυναμίες και άχτι…)

Έγκυρες αναλύσεις: Dribble & Drink, Reality Tape, Σπιτάκι, Ιστολόγιον

Πίσσα και πούπουλα: Στη FIFA και τους ανεκδιήγητους διαιτητές της (Poll, Ivanov & σία), στην ΝΕΤ (για την απύθμενης ηλιθιότητας σύλληψη που ακούει στο όνομα “Goalywood”, τη χάλια pixelated εικόνα των αγώνων και τους Βερνίκο – Θεοφιλόπουλο), στον Polak για την πιό ηλίθια κόκκινη που δέχτηκε ποτέ επαγγελματίας παίκτης, και στον Figo (παρ’ ότι έβγαλε την καλύτερη πάσα του τουρνουά), επειδή παραμένει αμετανόητος τσόγλανος.

Disclaimer: Feel free to flame, αλλά όλα τα παραπάνω αποτελούν παραλήρημα ελαφρά τη καρδία· δεν είμαι ειδικός στο ποδοσφαιρό, μόνο Μουντιάλ βλέπω -σταθερά, από το ’82- και ενίοτε κανά Euro για να φρεσκάρω τις μνήμες και τις συγκινήσεις.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Carl Johnson: So what was that little job you was talking about, Toreno?
Mike Toreno: I just want you to go pick up your brother. Get out of here.

Woozie: “OK, now, the important thing to remember with a plan like this, is that… nothing can go wrong.”

(Όλα τα παραπάνω, από το παιχνίδι Grand Theft Auto: San Andreas)

File under: Life Imitates Art, Keystone Kops, I Can See My House From Here

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Την έκθεση διοργανώνει ο Ελληνικός Σύλλογος Φαντασίας Ιστορίας και Παιχνιδιών Στρατηγικής (ΕΣΦΙΠΣ) στο χώρο της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ, όπως και κάθε προηγούμενη φορά, με επίσημο χορηγό την Εταιρεία Αξιοποίησης και Διαχείρισης της Περιουσίας του Α.Π.Θ. Η έκθεση θα διαρκέσει από την Παρασκευή στις 5:00μμ εώς και την Κυριακή 10πμ. Κάντε κλικ στην εικόνα για περισσότερες λεπτομέρειες (αν και όσοι είναι ήδη εξοικειωμένοι με την Έκθεση δε θα χρειαστούν χάρτη για να τη βρούν).

Μάλλον χλωμό το κόβω να ξανακερδίσει πάλι φέτος η ομάδα μου το D20 dungeon blitz, όπως πέρυσι, αλλά θα το προσπαθήσουμε…

ΥΓ: Έχω κιόλας ξεχάσει την περυσινή εικονογράφηση της αφίσας· οποιοδήποτε flyer περιέχει mech + Conan μ’ έχει κερδίσει αυτόματα!

Σχετικά:

• 3ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη (Non – Linear Complexity, 9/4/05)
• 2ο Game Fair Θεσσαλονίκης – μέρα 1η (Non – Linear Complexity, 8/5/04)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• 6ο Φεστιβάλ Φαντασίας Θέρμης
• 3ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη
• 2ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη