Non-Linear Complexity » el_GR http://oneiros.gr/blog You're miserable, edgy & tired. You're in the perfect mood for journalism Tue, 04 Jan 2011 21:11:42 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.1 http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/ Νέα απόπειρα για μπλογκονόμο; http://oneiros.gr/blog/2010/10/24/bloglaw2/ http://oneiros.gr/blog/2010/10/24/bloglaw2/#comments Sat, 23 Oct 2010 22:20:02 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=3003 Ξαφνικά, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές, η κυβέρνηση αποφασίζει να προκηρύξει δημόσια διαβούλευση για τα διαδικτυακά μέσα, και οι bloggers εύλογα απορούν αν επανέρχεται θέμα “μπλογκονόμου“.

Ενημέρωση (12:00): Πρόταση του Elawyer για δημιουργία πλαισίου διαβουλεύσεων

Η διαβούλευση αυτή δεν συνοδεύεται από δόκιμο νομοθετικό κείμενο, όπως συνηθίζεται στα πλαίσια του opengov, αλλά από ένα αόριστο πλαίσιο προθέσεων:

Στόχος είναι η διαφάνεια και οι καθαροί κανόνες για τη δημιουργία ενός πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξης των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, τη θεμελίωση της πολυφωνίας, την έννομη σχέση με την πολιτεία και την κοινωνία, την τήρηση της δεοντολογίας και της ελεύθερης έκφρασης.

Μερικές απορίες κι ενστάσεις προκύπτουν αμέσως:

  • Πως νομιμοποιούνται τα υπουργεία Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού να ρυθμίσουν το  διαδίκτυο;
  • Με τι βαρύτητα θα αξιολογηθούν οι προτάσεις που θα υποβληθούν από “απλούς πολίτες” – bloggers συγκριτικά μ’ εκείνες των φορέων;
  • Για ποιά δεοντολογία μιλάμε; Την δημοσιογραφική αυτορρύθμιση, που δεν εφαρμόζεται, και που αν επιβληθεί στον πολίτη θα γίνει ετερρορύθμιση;
  • Γιατί επελέγη το συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, εντός του τελευταίου 15νθημέρου της προεκλογικής περιόδου των αυτοδιοικητικών εκλογών, χωρίς “πρόλογο” και με λιγότερο από 1 μήνα προθεσμία υποβολής προτάσεων;

Σοβαρές ενστάσεις έχει κι ο Argos, απ’τους πρώτους bloggers που γράψανε για το θέμα, και που απευθύνει αμείλικτες ερωτήσεις στην κυβέρνηση:

Τι θα πει έννομη σχέση με την πολιτεία; Από πότε το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου που προστατεύει το Σύνταγμα [..] έχει πάψει να είναι νόμιμο; Από τότε που οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι έχουν και ενώσεις αλλά και κώδικες δεοντολογίας, ήρθαν στο δίκτυο να κιτρινίσουν; Αυτό είναι μάλλον πρόβλημα που πρέπει να λύσετε με τους δημοσιογράφους και τις ενώσεις τους και όχι με τους πολίτες.
Ποιά δεοντολογία θα τηρήσω; Αυτή των δημοσιογράφων που δεν τηρούν ούτε οι ίδιοι; Θα μου επιβληθεί μια δεοντολογία κάποιου “φωτισμένου” blogger “φίλου”σας;
Η ελεύθερη έκφραση, δεν έχει νταβατζήδες κ. Ραγκούση. Το να θέλετε να μου “φορέσετε” κανόνες για να φιμώσετε αντίθετες φωνές, μια και δεν μπορείτε να τις ελέγξετε με τον ΟΠΑΠ ή την όποια άλλη κρατική διαφήμιση, δεν μ’ ενδιαφέρει να το διαβουλευτώ μαζί σας. Έχετε πάρει τις αποφάσεις σας και εγώ θα πάρω τις δικές μου.
Αν θέλετε διάλογο, τα σχόλια στο blog μου είναι ανοικτά. Εδώ λοιπόν θα περιμένω την απάντησή σας εως ότου παγώσει η κόλαση, που λένε και οι Αγγλοσάξωνες, μια και ο διάλογος, εδώ, δεν έχει χρονικά όρια.

Ο SykoFantiS_Bastoyni κατέθεσε κι αυτός τις δικές του ενστάσεις, στο blog του φυσικά:

Αγαπητέ κύριε υπουργέ Γιάννη Ραγκούση. Με ξενίζει και μου δημιουργεί πολύ άσχημη εντύπωση η προσπάθεια ή ίσως η αντίληψη εκ μέρους του υπουργείου ότι όλοι όσοι δημοσιεύουν περιεχόμενο στο διαδίκτυο αποτελούν ένα είδος συντεχνίας με κοινά χαρακτηριστικά, και για τούτο θα πρέπει να αντιμετωπισθούν με κοινό παρονομαστή. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αλλά φαντάζομαι ότι είναι δύσκολο να το αντιληφθεί η κεντρική εξουσία η οποία με ελάχιστες εξαιρέσεις πάσχει από ψηφιακό – διαδικτυακό αναλφαβητισμό.

Ο Elawyer προβάλλει κι αυτός ενστάσεις ώς προς την αόριστη φύση της διαδικασίας και προτείνει συγκεκριμένη διαδικασία, αλλά και την κατάρτιση ενός πλαισίου διεξαγωγής διαβουλεύσεων:

το κείμενο σχολιασμού θέτει μια σειρά ζητημάτων, τα οποία δεν μπορούν να συζητηθούν όλα μαζί. [..] Πρέπει να γίνει ένας κάθετος διαχωρισμός ανάμεσα στους επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης κι επικοινωνίας αφενός και στους απλούς χρήστες των Υπηρεσιών Κοινωνικής Δικτύωσης αφετέρου. [..] Ο διαχωρισμός των ζητημάτων σε θεματικές ενότητες, θα πρέπει να οδηγήσει αναγκαστικά στην έναρξη διαφορετικών φόρουμ διαβούλευσης.

Εφόσον θέλουμε η δημόσια διαβούλευση να γίνει μια θεσμική κατάκτηση, θα πρέπει οι κανόνες της να διατυπωθούν ρητά και να αποτελέσουν έναν Κώδικα Δημόσιων Διαβουλεύσεων.

Βέβαια, η κοινωνία των πολιτών δε μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένας ακόμα κλάδος συμφερόντων από την πολιτεία, και διατηρώ επιφυλάξεις για τον αδιαφανή, διεκπεραιωτικό και “κλικαδόρικο” τρόπο με τον οποίο το κράτος αντιμετώπιζε στο παρελθόν τη δημιουργία θεματικών ομάδων εργασίας για τέτοιες διαβουλεύσεις (όπως πχ. μέσα απ’το ebusinessforum), αλλά οι προτάσεις του Elawyer είναι ουσιαστικές και συγκεκριμένες.

Σοβαρές ενστάσεις εξάλλου για την ρύθμιση του διαδικτύου, όπως τουλάχιστον το επιθυμούσε ο κ. Ρουσόπουλος, προκύπτουν απ’ το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις. Δεν είμαι νομικός, αλλά μιά πρώτη ανάλυση μπορεί, ή θα’πρεπε να μπορεί να κάνει ο κάθε πολίτης:

Το άρθρο 5 διασφαλίζει την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, και συνεπώς την ελεύθερη έκφραση:

Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.

Η συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας γίνεται, φυσικά, και με την επικοινωνία. Συνεπώς, δε νοείται να περιοριστεί το δικαίωμα ελεύθερου blogging αυστηρά και μόνο στις “ημερολογιακού τύπου” καταχωρίσεις.

Το άρθρο 14 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα συμμετοχής του κάθε πολίτη στον Τύπο:

  1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους.
  2. Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.

Η διατύπωση δεν αφήνει αμφιβολία ότι ο τύπος δεν είναι τσιφλίκι των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Επιπλέον, η θεσμική εγγύηση της παραγράφου 2 καλύπτει και τον πολίτη.

Το άρθρο 9Α διασφαλίζει την πληροφοριακή αυτοδιάθεση του πολίτη:

Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει.

Η προκαταβολική συλλογή προσωπικών δεδομένων, ιδίως όταν έχει το χαρακτήρα της ανατροπής του βάρους απόδειξης (πχ. για αποτροπή αδικημάτων προσβολής προσωπικότητας) είναι συνεπώς αντισυνταγματική, άρα και η κατάρτιση ενός υποχρεωτικού μητρώου bloggers, όπως αυτά που ευδοκιμούν σε ανελεύθερες χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ενσωματώνει κάποιες απ’τις ίδιες αρχές. Το άρθρο 10 αφορά την ελευθερία έκφρασης

1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης, καθώς και της λήψης και μετάδοσης πληροφοριών και ιδέων χωρίς παρέμβαση από δημόσια αρχή και ασχέτως συνόρων. Αυτό το Άρθρο δεν απαγορεύει στα Κράτη να επιβάλλουν διαδικασίες αδειοδότησης για τις επιχειρήσεις μετάδοσης εκπομπών, την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο.

2. Η ενάσκηση αυτών των ελευθεριών, καθώς συνεπάγεται καθήκοντα και ευθύνες, μπορεί να υπόκειται σε διατυπώσεις, όρους και περιορισμούς ή κυρώσεις εφόσον αυτές περιγράφονται στον νόμο και είναι αναγκαίες σε μια δημοκρατική κοινωνία για λόγους εθνικής ασφάλειας, εδαφικής ακεραιότητας ή δημόσιας ασφάλειας, για την αποτροπή εκτροπής ή του εγκλήματος, για την προστασία της υγείας και των ηθών, για την προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των άλλων, για την αποτροπή της κοινοποίησης πληροφοριών που συλλέχθησαν με εμπιστευτικότητα, ή για την προστασία του κύρους και της αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας.

Η διατύπωση αυτή θα’λεγε κανείς ότι αντικατοπτρίζει πλήρως την σύγχρονη αντίληψη περί διαδικτυακής επικοινωνίας και δημοσιογραφίας των πολιτών, κι ας συντάχθηκε το 1950. Η εξαίρεση της παρ. 1 αναφέρεται ξεκάθαρα σε κερδοσκοπικά  broadcasting μέσα, ακόμα κι αν συμπεριλάβουμε το διαδίκτυο σ’ αυτήν.

Στο προσωπικό blog του νυν πρωθυπουργού -και τότε προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης- είχε αναδημοσιευτεί τον Απρίλη του 2008 άρθρο μου για τον 2ο κύκλο διαρροών περί μπλογκονόμου από την τότε κυβέρνηση. Υποθέτω λοιπόν ότι τουλάχιστον ο πρωθυπουργός έχει γνώση του ζητήματος και των αντιδράσεων που προέκυψαν στην κοινότητα των bloggers, την οποία είχε σε εκτίμηση.

*

Αυτά ως πρώτες σκέψεις γι΄αυτή την παράξενη διαβούλευση με το παράξενο timing. Θα παρακολουθώ το θέμα και θα επανέλθω με αναλυτικότερες ενστάσεις. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα είμαι ο μόνος

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

]]> http://oneiros.gr/blog/2010/10/24/bloglaw2/feed/ 4 Η ACTA σε τελική τροχιά http://oneiros.gr/blog/2010/10/07/actasemifinal/ http://oneiros.gr/blog/2010/10/07/actasemifinal/#comments Wed, 06 Oct 2010 23:32:40 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2974 Η πρόσφατη είδηση ότι η γαλλική κυβέρνηση ξεκίνησε την εφαρμογή του νόμου HADOPI, αποστέλλοντας προειδοποιητικές επιστολές σε άγνωστο μέχρι στιγμής αριθμό χρηστών του διαδικτύου που κατέβαζαν παράνομα ταινίες και μουσική δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Όπως συμβαίνει συχνά στον άτυπο πόλεμο του copyright, ταυτόχρονα ήρθε η είδηση ότι ολοκληρώθηκαν στην Ιαπωνία οι μυστικές διαπραγματεύσεις για την εφιαλτική “εμπορική συμφωνία” ACTA επέσυρε την μήνι Ευρωβουλευτών, οι οποίοι καλούσαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταθέσει το συντομότερο τα έγγραφα της συμφωνίας και να διακόψει τις διαπραγματεύσεις.

Το αίτημα για διαφανείς διαπραγματεύσεις, αλλά και για το σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών, το οποίο αποτυπώνονταν σε γραπτή διακήρυξη που είχαν καταθέσει οι εν λόγω Ευρωβουλευτές -μεταξύ των οποίων κι ο Έλληνας αντιπρόεδρος του ΕΚ, Σταύρος Λαμπρινίδης, που πρωτοστατεί στην υπεράσπιση των ψηφιακών ελευθεριών- και την οποία υιοθέτησε η ολομέλεια του Κοινοβουλίου λίγο καιρό νωρίτερα, προφανώς έπεσε στο κενό. Παράλληλα όμως, και το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο εμφανίζεται διχασμένο στις θέσεις του, αφού λίγες μέρες μετά την ψήφιση της διακήρυξης, υιοθετούσε σχεδόν με 100 ψήφους διαφορά την έκθεση Gallo, για την “επιβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας στην εσωτερική αγορά”, η οποία σύμφωνα με ακτιβιστές, υπονομεύει τις ίδιες θεμελιώδεις ελευθερίες που επιχειρεί να διαφυλάξει η διακήρυξη.

Η πρεμούρα εκπροσώπων της βιομηχανίας του copyright να μάθουν αν θα μπορούν να μπλοκάρουν ιστοσελίδες όπως το Wikileaks με την ACTA, “πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι” στο κείμενο, δείχνει ότι κρύβονται  σκαιά συμφέροντα πίσω απ’ τη μυστική συμφωνία, αλλά και κίνδυνοι για θεμελιώδη δικαιώματα πέρα απ’ αυτά που θίγονται άμεσα ή έμμεσα απ’την καταστολή της “πειρατείας”. Το αμερικανικό State Department πολύ πιθανόν να ευθυγραμμίζεται με τους “ευσεβείς πόθους” αυτούς της μαφίας του copyright, η οποία εξάλλου έχει ισχυρή εκπροσώπηση στους διαδρόμους του Λευκού Οίκου.

Το “ημι-τελικό” κείμενο της ACTA αναρτήθηκε τελικά στην ιστοσελίδα της Κομισιόν χωρίς τυμπανοκρουσίες, και αναλύθηκε σε χρόνο ρεκόρ από portals πληροφορικής και ακτιβιστές, αφού είχε ήδη διαρρεύσει λίγες μέρες πριν, ως συνήθως. Τελικά, η πολιτική και σε διεθνές επίπεδο διεξάγεται με διαρροές, όπως και στη χώρα μας, με τους πολιτικούς που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις συστηματικά απόντες από τον δημόσιο διάλογο.

Η ετυμηγορία των διαφόρων πλευρών μάλλον συμφωνεί μόνο στο ότι το τελικό κείμενο της συμφωνίας είναι μετριασμένο σε σχέση με παλιότερες διαρροές, χωρίς όμως να αποκλείει την επιστράτευση των παρόχων για την αστυνόμευση των χρηστών.  Το μέλλον της ACTA συνεχίζει να προμηνύεται πολυτάραχο, αφού η Κομισιόν, συνεχίζοντας τις μυστικές διαπραγματεύσεις, περιφρόνησε την εκφρασμένη βούληση του Ευρωκοινοβουλίου, που αναβαθμίστηκε με την εφαρμογή της συνθήκης της Λισαβόνας, ενώ και οι ακτιβιστές, που ζητούν την ακύρωση της συμφωνίας δεν πρόκειται να μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια. Ήδη μιά πρώτη νίκη κερδήθηκε σε επίπεδο συμβαλλομένων μελών, καθώς η μεξικανική Γερουσία ζήτησε την αποχώρηση της χώρας απ’ τις διαπραγματεύσεις.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2010/10/07/actasemifinal/feed/ 4 Fosscomm 2010 στη Θεσσαλονίκη http://oneiros.gr/blog/2010/04/29/fosscomm10/ http://oneiros.gr/blog/2010/04/29/fosscomm10/#comments Thu, 29 Apr 2010 12:18:20 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2962 Οι ελληνικές κοινότητες του ελεύθερου λογισμικού είχαν τη γιορτή τους την εβδομάδα που μας πέρασε, στo τρίτο Συνέδριο Κοινοτήτων Ανοιχτού Λογισμικού, στη Θεσσαλονίκη.

Το συνέδριο φιλοξενήθηκε στο ΑΠΘ και υποστηρίχθηκε από το τμήμα Πληροφορικής. Το πρόγραμμα του συνεδρίου ήταν πλούσιο, με το κεντρικό τμήμα του να λαμβάνει χώρα στη διάρκεια 2 ημερών στο συχνά κατάμεστο, και με καλή ακουστική -όσο και άβολο (9  χρόνια στα έδρανά του, ο γράφων)- αμφιθέατρο “Εμπειρίκος” της Σχολής Θετικών Επιστημών. Παράλληλα, 2 σειρές από workshops και 2 σειρές παράλληλων ομιλιών φιλοξενήθηκαν σε αίθουσες του τμήματος Πληροφορικής.

Το φετινό συνέδριο περιλάμβανε παρουσιάσεις για:

Το συνέδριο κοινοτήτων ΕΛ/ΛΑΚ ξεκίνησε σαν ανεξάρτητος θεσμός το 2008 στο ΕΜΠ, 4 χρόνια μετά το δεύτερο πανελλήνιο συνέδριο δημιουργών ΕΛ/ΛΑΚ, που διοργανώνεται κάθε χρόνο στον ίδιο χώρο, από την ΕΕΛ/ΛΑΚ. Το φετινό συνέδριο κοινοτήτων κρίθηκε πολύ επιτυχημένο από διοργανωτές και συμμετέχοντες, καθώς οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις 500, ενώ η ποικιλία και το πλήθος των παρουσιάσεων ικανοποίησε τα περισσότερα γούστα.

Μέσα στο πρόγραμμα ήταν φυσικά οι συνεστιάσεις σε ταβέρνες -άτυπος θεσμός για την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ- αλλά κι η βόλτα στο Θερμαϊκό με καραβάκι, καθώς ο ζεστός απριλιάτικος καιρός προσφέρονταν για εξορμήσεις. Εκτός προγράμματος, ένα χαρούμενο μπάρμπεκιου στο διπλανό στέκι του Βιολογικού έδωσε την ευκαιρία σε κάποιους πεινασμένους σύνεδρους να ξεγελάσουν την πείνα τους, σε συνδυασμό με την γλυκόπιοτη τσικουδιά που κερνούσε το LUG Χανίων στον πάγκο του FreeBSD. Στις -αναπόφευκτες και κλασικές- γκρίνιες, κάποια τεχνικά προβλήματα με το ασύρματο δίκτυο στέρησαν την δυνατότητα διαρκούς ζωντανής προβολής του συνεδρίου (καθώς πολλοί συμμετέχοντες είναι μανιώδεις bloggers και χρήστες του Twitter).

Από το 2004, που συμμετείχα στο πρώτο συνέδριο ΕΛ/ΛΑΚ, και ασχολιόμουν ακόμα επαγγελματικά με την πληροφορική και πιό ενεργά με το ελεύθερο λογισμικό, ένιωσα έντονα την αίσθηση του ανήκειν στη σχετικά νεότευκτη τότε κοινότητα, κι ένας απ’τους λόγους που ξεκίνησα το blogging ήταν για να συμβάλλω στην προβολή των δραστηριοτήτων της και την διάδοση του ελεύθερου λογισμικού. Από τότε, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Η ελληνική κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ μεγάλωσε εκρηκτικά, και διασυνδέθηκε με την διεθνή, με δεκάδες projects να προσελκύουν νέους ανθρώπους σε εθελοντική εργασία ανά την επικράτεια, το Linux ωρίμασε κι έγινε mainstream με φιλικές προς το χρήστη, εύχρηστες και ισχυρές διανομές (Ubuntu, Fedora κλπ), η μετάφραση των βασικών έργων έχει ολοκληρωθεί και συντηρείται από ‘βετεράνους’ (καθώς η μετάφραση αποτελεί μιά απ’τις βασικές εργασίες των εθελοντών), το ελεύθερο λογισμικό έγινε πλέον αντικείμενο πολιτικής, μέσο εκπαίδευσης και πόλος καινοτομίας στη χώρα μας, κι εγώ -για να είμαι ειλικρινής- πρακτικά αποκόπηκα απ’την κοινότητα και το blogging, καθώς οι ασχολίες μου με οδήγησαν σε άλλα μονοπάτια . Το συνέδριο στη Θεσσαλονίκη ήταν μιά εξαιρετική ευκαιρία να αναθερμάνω τη σχέση μου με την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ και τις φιλίες με τους ανθρώπους της, μετά από καιρό· αισθάνθηκα πάλι ν’ αποτελώ μέλος αυτού του δυναμικού και φιλόξενου μικρόκοσμου δραστήριων ανθρώπων, ο οποίος προάγει ήθη και πρακτικές προσφοράς, συνεργασίας και ορθολογισμού απαραίτητα στο σημερινό κλίμα κρίσης αξιών που ταλανίζει τη χώρα μας.

Η παρουσία στο φετινό συνέδριο πολλών “ιστορικών” μελών της κοινότητας, η πληθώρα των συμμετοχών και παρουσίασεων, η συνεργασία πολλών ομάδων και φορέων για την υποστήριξη του συνεδρίου, αλλά κι ένα σπάνιο photo opportunity με τα ιδρυτικά μέλη του digitalrights.gr -μία απ’τις πολλές κοινωνικές πρωτοβουλίες που ξεπήδησαν μέσα απ’την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ- αποτέλεσαν επιπλέον τεκμήρια ότι το ελεύθερο λογισμικό στη χώρα μας αποτελεί έργο αγάπης και διαχρονικής προσφοράς.

Μετά την επιτυχημένη Fosscomm Θεσσαλονίκης, η κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ δίνει ραντεβού στο πέμπτο συνέδριο ΕΛ/ΛΑΚ, 14-15/5 στο ΕΜΠ, με περιφερειακές εκδηλώσεις σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Ηράκλειο, στις 16/5.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2010/04/29/fosscomm10/feed/ 0 Κυβερνοακτιβισμός και ψηφιακή δικτατορία http://oneiros.gr/blog/2010/04/23/konteinernetworks/ http://oneiros.gr/blog/2010/04/23/konteinernetworks/#comments Fri, 23 Apr 2010 19:58:01 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2955 Η πολιτική και κοινωνική διαμάχη διεθνώς έχει λάβει νέες, δραματικές και δημόσιες, μορφές έκφρασης τα τελευταία χρόνια, καθώς λαοί, εταιρείες και κυβερνήσεις έχουν ανάγει τα κοινωνικά διαδικτυακά μέσα σε παλαίστρα ιδεολογιών, πολιτικών, επιχειρηματικών πρακτικών και αγώνων σε πραγματικό χρόνο.

Η “σαφρανί επανάσταση” των βουδιστών μοναχών στη Βιρμανία ήταν η πρώτη εξέγερση που καλύφθηκε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από πολίτες δημοσιογράφους, λόγω της ολοκληρωτικής απαγόρευσης εισόδου δημοσιογράφων στη χώρα. Παρά τις δυσμενέστατες συνθήκες πρόσβασης στο διαδίκτυο, bloggers οπλισμένοι με κάμερες καθώς και ένα δίκτυο από εξόριστους βιρμανούς με συνδέσμους στο εσωτερικό της χώρας, κατάφεραν να μεταδώσουν -μέσω του YouTube- έναν καταιγισμό από εικόνες τις πρώτες μέρες της ειρηνικής εξέγερσης, συμπεριλαμβανομένης και της στιγμής της δολοφονίας του ιάπωνα δημοσιογράφου Kenji Nagai από βιρμανικά στρατεύματα. Η στρατιωτική χούντα αντέδρασε κόβοντας πλήρως τη σύνδεση της χώρας με το διαδίκτυο, “εξαφανίζοντας” τους ακτιβιστές και καταστέλλοντας βιαίως την εξέγερση. Δύο χρόνια μετά, η οργάνωση, κάλυψη και προβολή των μαζικών διαδηλώσεων στο Ιράν κατά της θρυλούμενης εκλογικής νοθείας, σε παρόμοιες συνθήκες, αποτέλεσε την πιό πολυσυζητημένη και διφορούμενη έκφανση ψηφιακού πολιτικού ακτιβισμού, και το διαρκές αντικείμενο μελέτης θεωρητικών του χώρου, σε πραγματικό χρόνο δια των ιδίων μέσων.

Ενώ η “πράσινη επανάσταση” βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο guru της κοινωνιολογίας των social media, Clay Shirky παρουσίαζε την χρήση των social media για πολιτικό και κοινωνικό ακτιβισμό στην Κίνα, τη Νιγηρία και της ΗΠΑ σε ομιλία στο State Department, που εκείνες τις μέρες παρενέβη για να αναβληθεί η συντήρηση του Twitter, της πιό δημοφιλούς υπηρεσίας microblogging, ώστε να μην παρακωλύσει την επικοινωνία των Ιρανών ακτιβιστών που το χρησιμοποιούσαν. Ο όρος “επανάσταση του Twitter” αποδόθηκε στην ιρανική εξέγερση, αλλά πρωτοχρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις διαδηλώσεις κατά του εκλογικού αποτελέσματος στη Μολδαβία, λίγους μήνες πριν, από τον διάσημο κυβερνοσκεπτικιστή Evgeny Morozov, ο οποίος αποδόθηκε σε διαρκή “φιλιππικό” κατά του Shirky κι άλλων ένθερμων ακαδημαϊκών υποστηρικτών του ψηφιακού ακτιβισμού, υποστηρίζοντας ότι το διαδίκτυο χρησιμοποιείται εξίσου από καταπιεστικές κυβερνήσεις για να καταστείλει εξεγέρσεις και να αλώσει συνειδήσεις. Ο Morozov αναπτύσσει τη δική του προπαγάνδα κατά της κρατικής προπαγάνδας στο διαδίκτυο, μιλώντας για spinternet (το διαδίκτυο της παραπληροφόρησης) και slacktivism (ο ακτιβισμός των νωθρών), εκθέτοντας πρακτικές καταστολής και στατιστικά που θέτουν σε αμφισβήτηση το μύθο της ψηφιακής χειραφέτησης, ιδίως σε “μη-δυτικές” χώρες.

Ίσως πουθενά δεν ήταν πιό εμφανής η αδυναμία των κοινωνικών μέσων να καταδείξουν την αδικία και να επισύρουν την κατακραυγή της παγκόσμιας κοινής γνώμης, όσο κατά τον πόλεμο της Γάζας. Για τις 22 μέρες που διήρκεσε η ολομέτωπή επίθεση του Ισραήλ, το δίκτυο πολιτών δημοσιογράφων Global Voices Online συνεισέφερε στην κάλυψη και προβολή των αντιδράσεων εντός κι εκτός της Λωρίδας της Γάζας, παράλληλα με το ειδησεογραφικό δίκτυο Al Jazeera -το μοναδικό που διατηρούσε ανταποκριτές εκεί τις μέρες του πολέμου- αλλά και το Διεθνές Κίνημα Αλληλεγγύης, του οποίου οι εθελοντές τραυματιοφορείς και ανταποκριτές βάλλονταν απ’τον ισραηλινό στρατό. Παρ’ όλα αυτά, η κολοσσιαία επιχείρηση προπαγάνδας των ισραηλινών, που αναπτύχθηκε και στο διαδίκτυο, είχε ως αποτέλεσμα να ευτελιστεί ο δημόσιος διάλογος και η πληροφόρηση σε μιά μανιχαϊστική “μάχη λέξεων”, αποπροσανατολίζοντας το ενδιαφέρον από τα καταγεγραμμένα εγκλήματα πολέμου και τις ολέθριες συνέπειες για τις ζωτικές υποδομές των πολιορκημένων Παλαιστινίων.

Τα στοιχεία που προκύπτουν φαίνονται να δικαιώνουν τον Morozov. Η έρευνα της γαλλίδας δημοσιογράφου Claire Ulrich για την έκταση της κυβερνολογοκρισίας αναδεικνύει ότι το φαινόμενο της κρατικής και εταιρικής καταστολής της έκφρασης στο διαδίκτυο είναι παγκόσμιο και εξελισσόμενο. Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων σημειώνει ότι οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι και bloggers διεθνώς βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από ποτέ. 12 χώρες χαρακτηρίστηκαν και φέτος “εχθροί του διαδικτύου”, από την οργάνωση Ρεπόρτερς χωρίς Σύνορα, ενώ αναπτυγμένες δυτικές χώρες βρίσκονται στο “κατώφλι της καταστολής”, καθώς παρατηρείται επέλαση αντιδραστικών νομοθεσιών και εμπορικών συμφωνιών με το πρόσχημα της προστασίας του copyright και την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας. Σχολιάζοντας την “ξαφνική” διένεξη της Google με την κινεζική κυβέρνηση σχετικά με την λογοκρισία, η συνιδρύτρια των Παγκόσμιων Φωνών Rebecca McKinnon προτείνει στους ψηφιακούς πολίτες διεθνώς να παρέχουν κίνητρα σε κυβερνήσεις και εταιρείες ώστε να συμβάλλουν στην υποστήριξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο διαδίκτυο για τα δικά τους οφέλη. Ίσως όμως αυτό δεν είναι δυνατό όπου η ελεύθερη έκφραση αναδεικνύει λαϊκές αντιδράσεις κι εξεγέρσεις απέναντι τους, όπως στην περίπτωση των δικών μας “Δεκεμβριανών”, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρού Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Πέρα από την κατάδειξη, η αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτιών της κοινωνικής αδικίας παραμένει το ζητούμενο, εντός κι εκτός της παλαίστρας του διαδικτύου.

Αναφορές

How social media can make history (Clay Shirky)
How the Net aids dictatorships (Evgeny Morozov)
Morozov vs Shirky on Digital Activism (Patrick Meier)
Censors of the Net (Claire Ulrich / Le Monde)
Gaza Strip Bombings 2008-09 (Global Voices Online)
Twittering away – the social media and the war in Gaza (Αστέρης Μασούρας)
Attacks on the Press 2009 (CPJ)
Web 2.0 versus Control 2.0 (RSF)
Google, China, and the future of freedom on the global Internet (Rebecca McKinnon)

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 6 του κοντέινερ της Ελευθεροτυπίας, στα πλαίσια του αφιερώματος “Δίκτυα”

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2010/04/23/konteinernetworks/feed/ 0 H δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος χτυπά την πόρτα του radiobubble http://oneiros.gr/blog/2009/11/18/policedbubble/ http://oneiros.gr/blog/2009/11/18/policedbubble/#comments Wed, 18 Nov 2009 11:16:05 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2921 Aναδημοσιεύω αυτούσιο post του Αποστόλη Καπαρουδάκη στο radiobubble, για μια νέα υπόθεση που καταδεικνύει την αστυνομική αντίληψη περί ελεύθερης έκφρασης & ψηφιακής ταυτότητας.

Η Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με έγγραφό της, μου ζητάει, ως διαχειριστή του ιστοτόπου radiobubble.gr, και μετά από σχετική εισαγγελική παραγγελία, να της γνωστοποιήσω “τα στοιχεία (ip address) του κατόχου του προφίλ Panos_Michail κατά τις ημερομηνίες 1 Νοεμβρίου και 9 Νοεμβρίου”.

  1. Το radiobubble δε διατηρεί τις IP του χρηστών του. Οι IP θα μπορούσαν πιθανά να ανασυρθούν μέσω των log files του server μας, όμως
  2. Θεωρούμε εκτός των ορίων της δεοντολογίας μας, του νόμου και του Συντάγματος της Ελλάδας, την παροχή προσωπικών στοιχείων των χρηστών μας.
  3. Ο χρήστης με user name Panos_Michail… είναι ο Πάνος Μιχαήλ.

Ποτέ δεν το κρύψαμε, και ποτέ δεν το έκρυψε.

Το ζωντανό πρόγραμμα, αυτό που εκπέμπεται από το στούντιο μας, αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανθρώπους επώνυμους που με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, του συγγραφέα, του σκηνοθέτη, του ποιητή, του λάτρη της μουσικής, του blogger, του ενεργού πολίτη εν γένει, δημιουργούν και εκπέμπουν ραδιοφωνικές εκπομπές.

Εκπομπές (επιτρέψτε μας) υψηλού επιπέδου, που τιμούν και το radiobubble και εν γένει τις έννοιες “δημόσιος λόγος”, “δημοσιογραφία”,  “τέχνη”, “ραδιόφωνο” και “νέα μέσα”.

Ακόμη και οι bloggers που εκπέμπουν τις εκπομπές τους μέσω του radiobubble χρησιμοποιώντας μόνο το διαδικτυακό τους ψευδώνυμο, είναι πρόσωπα ιδιαιτέρως γνωστά στη διαδικτυακή κοινότητα και την ελληνική κοινωνία…
Όσα βγαίνουν στον αέρα από τα μικρόφωνά μας, ακολουθούν πιστά όχι μόνο τους νόμους, αλλά και -με δική μας πρωτοβουλία- τον κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, της οποίας άλλωστε αρκετά μέλη της κοινότητάς μας είναι μέλη.

Εγώ προσωπικά, ως διαχειριστής του ιστοτόπου, αναλαμβάνω με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση την ευθύνη όσων εκπέμπονται από το ζωντανό μας πρόγραμμα.

Επίσης, μαζί με τον Πάνο, θα γνωστοποιήσουμε και τυπικά στις αρχές… τα ήδη  γνωστά σε όλους στοιχεία του. Και θα περιμένουμε τις εξελίξεις, ώστε να απαντήσουμε αναλόγως.

Μέχρι τότε, καλούμε κάθε νοήμονα ενεργό πολίτη αυτής της χώρας και ιδιαίτερα τη διαδικτυακή κοινότητα να ενημερωθεί και να ευαισθητοποιηθεί για το θέμα.

Σας προτείνουμε, καταρχάς, να ακούσετε την εκπομπή του Πάνου της 1/11/2009 την οποία θα  βρείτε εδώ, καθώς και την εκπομπή της 9/11/2009 που θα βρείτε εδώ ώστε να αποκτήσετε προσωπική άποψη για το περί τίνος πρόκειται.

Μόνο να εικάσω θα μπορούσα αυτή τη στιγμή ποιός ή ποιοί, λανθασμένα θα μπορούσαν να θεωρήσουν εαυτόν θιγόμενο…

Eάν σήμερα ξεκινάει μια νέα εποχή για το ελληνικό διαδίκτυο και για αυτό που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ως δημόσιο λόγο, είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε παρέα το επόμενο διάστημα.

Το σίγουρο είναι, ότι όποια κι αν είναι αυτή η “νέα εποχή”, θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να φέρει ως συστατικά στοιχεία της, όλα εκείνα για τα οποία επί χρόνια δουλεύουμε σκληρά και έχουν να κάνουν με την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης.

Όλα αυτά που μας έφεραν κοντά με χιλιάδες ανθρώπους και έκαναν κάτι παραπάνω από ευανάγνωστο το ποιός είναι ο λόγος ύπαρξης και η προσφορά του διαδικτύου και των νέων μέσων.

Τα οποία νέα μέσα, όσο περνάει από το χέρι μας, δε θα γίνουν παλιά.

Με την ελπίδα να κερδίσει η λογική…

Για την ανοικτή ραδιοφωνική κοινότητα radiobubble.gr

Αποστόλης Καπαρουδάκης
με user name Αποστόλης Καπαρουδάκης
και επίσης διαδικτυακό όνομα Eυριπίδης Αγγελόπουλος

(ως τραγική ειρωνία σήμερα…) 17 Νοεμβρίου του 2009

  • Όλες οι εκπομπές του Πάνου Μιχαήλ βρίσκονται εδώ. Και το blog του εδώ http://greek-lolita.blogspot.com/
  • Για το νομικό μέρος της υπόθεσης θα μιλήσουν πιο ειδικοί από εμένα. Αναμένουμε το άρθρο του elawyer Βασίλη Σωτηρόπουλου ο οποίος έχουμε τη χαρά να χειρίζεται νομικά την υπόθεση. Να επισημάνω μόνο την ανάγκη να υπάρξει σύντομα ένα ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο σε σχέση με το ποια είναι στο διαδίκτυο προσωπικά δεδομένα και ποια όχι, ώστε να ξέρουμε κι εμείς πως θα πορευτούμε. Τις θέσεις μας επ’ αυτού, τις ακούτε έτσι κι αλλιώς στις εκπομπές μας εδώ και πολύ καιρό.
  • Εάν υπάρξουν εξελίξεις θα πραγματοποιήσουμε άμεσα έκτακτες ενημερωτικές εκπομπές και νέες δημοσιεύσεις, μείνετε συντονισμένοι στο liveradio και στην ιστοσελίδα…
  • H εικόνα του post είναι του Πάνου Μιχαήλ.
  • Για το twitter προτείνουμε ως tag το #spfr (εννοώντας speech freedom)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2009/11/18/policedbubble/feed/ 1 Wake me up when September ends http://oneiros.gr/blog/2009/09/14/seasonstart09/ http://oneiros.gr/blog/2009/09/14/seasonstart09/#comments Mon, 14 Sep 2009 11:51:32 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2899 Η αναπόφευκτη αποτίμηση του καλοκαιριού και σκόρπιες σκέψεις για τα τεκταινόμενα των ημερών.

Οι διακοπές μου ήταν καλές και αναζωογονητικές, οι μακρύτερες σε διάρκεια που έχω κάνει εδώ και πολλά χρόνια, μακριά απ’ την πόλη μου που είχα μπουχτίσει, και, ως επί το πλείστον, μακριά απ’ το κουρμπέτι του ψηφιακού ακτιβισμού και της δημοσιογραφίας στα social media που προσπάθησα να υπηρετήσω την περασμένη χρονιά σε ρυθμούς συχνά εξοντωτικούς και με αποτελέσματα αμφίβολα.

Αντί για τη Θεσσαλονίκη, έκανα προσωρινά έδρα μου την άδεια Αθήνα κι εξορμούσα στα νησιά του Αιγαίου χωρίς σχέδιο, ιδιαίτερες προσδοκίες ή έντονη αίσθηση του χρόνου, συναντώντας φίλους, απολαμβάνοντας την έκθεση στα στοιχεία της φύσης, την διαρκή αλλαγή παραστάσεων (για την οποία διψούσα εδώ και καιρό), τον συγχρωτισμό με νέους ανθρώπους αλλά και την απομόνωση του ταξιδιού. Ο χρόνος γίνεται απολαυστικά ελαστικός τέτοιες στιγμές: απ’ τη μιά να να διαγράφεις νευρωτικές κινήσεις Brown στο αστικό τοπίο για να προλάβεις να συναντήσεις όσο περισσότερους φίλους μπορείς και να τρέχεις με τα μπαγκάζια για να προλάβεις πλοία την τελευταία στιγμή, κι απ’ την άλλη να περιφέρεσαι άσκοπα σε νησιωτικά χωριά, επαρχιακούς δρόμους και κάμπινγκ και να ρεμβάζεις με τις ώρες σε παραλίες.

Κατά διαστήματα, έριχνα κλεφτές ματιές στην επικαιρότητα και την κοινωνία των social media όποτε έβρισκα ασύρματη σύνδεση, διαπιστώνοντας με σχετική κατάπληξη ότι όντως ο φετινός Αύγουστος δεν είχε ειδήσεις. Μέχρι ενός σημείου. Η κατάληξη των διακοπών έγινε με τον καλύτερο τρόπο: λίγες χαλαρές μέρες με μικρή παρέα, ευνοϊκές συγκυρίες και λίγο ρομάντζο σ’ ένα κοντινό κι οικείο -αλλά ειδυλλιακό, λόγω της έλλειψης κόσμου- μέρος. Ήταν για λίγο σαν να σταμάτησε ο χρόνος. Το δίδαγμα του φετινού καλοκαιριού ήταν η απλότητα: δεν χρειάζεσαι την επιτήδευση και τον καταναλωτισμό για να νιώσεις ότι κάνεις διακοπές, αλλά και γενικά ότι ζεις, να ξεφεύγεις απ’ όσα σε κατατρέχουν. Ένα δίδαγμα που ξαναμαθαίνουμε όλοι τα καλοκαίρια, αν είμαστε τυχεροί, και ξεχνάμε τον υπόλοιπο χρόνο.

*

Η θερινή ραστώνη έλαβε απότομα τέλος στις 21 Αυγούστου -πάνω ακριβώς που γυρνούσα από τις διακοπές- όταν ξεκίνησαν οι φωτιές που κατέκαψαν την ΒΑ Αττική, σαν εφιαλτικό replay των πυρκαγιών του ’07.

Το τρίτο μου άρθρο για το Global Voices ήταν αφιερωμένο στις αντιδράσεις των ελληνικών social media για τις πυρκαγιές, γραμμένο την ώρα που προσπαθούσα να προσαρμοστώ απότομα στην πραγματικότητα, να συνέλθω απ’ το μούδιασμα και να νιώσω κάτι γι’ αυτό που συνέβαινε. Τελικά, φαίνεται πως οι πυρκαγιές του ’07 έκαψαν κι όλες τις αντιδράσεις μέσα μου, όπως και στους περισσότερους Έλληνες: οργή, θλίψη, δυσπιστία. Πλέον έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τη χώρα να καίγεται, τον κρατικό μηχανισμό να ολιγωρεί και να επιτρέπει σε μια σπίθα να κατατρώει ολόκληρους νομούς, τους πολιτικούς και τους ιθύνοντες να περιφέρονται στα κανάλια προσφέροντας τετριμμένες δικαιολογίες κι ανταλλάσσοντας κατηγορίες, την απόλυτη ατιμωρησία κι έλλειψη απόδοσης ευθυνών, τα κανάλια να υποκαθιστούν την πολιτική προστασία, μοιράζοντας πυροσβεστικά οχήματα -όπως κάποτε οι ραδιοπειρατές ζητήσεις κομματιών- τους πυροσβέστες να παλεύουν χωρίς εξοπλισμό, γνώση του δάσους και συντονισμό, προδομένοι συχνά απ’ τις σκοπιμότητες.

Αυτή τη φορά, οι φωτιές έσβησαν σχετικά “γρήγορα”, χωρίς να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα, και χωρίς να περάσουν σε “σημαίνουσες” κατοικημένες περιοχές. Που σημαίνει ότι κανείς δε θα κλάψει για τα δάση ή για τα ζώα που κάηκαν κι εκτοπίστηκαν. Και μετά; Πάλι εκλογές, με την Βουλή κλειστή πρόωρα αυτή τη φορά, να έχει νομοθετήσει νέους χαλκάδες εις βάρος κι ερήμην του λαού που έλειπε στα μπάνια του. Πάλι θα ξεχάσουμε και θα ψηφίσουμε τους (α-)καταλληλότερους, παγιδευμένοι σ’ ένα παρακμασμένο, κυνικό κι απάνθρωπο ολιγαρχικό σύστημα που μας κλέβει κραυγαλέα την εκπροσώπηση, και το οποίο διαιωνίζουμε με την αδιαφορία και τη μοιρολατρία μας.

*

Στις 3 του Σεπτέμβρη έκλεισα τα 40 μου χρόνια, περιτριγυρισμένος από καλούς φίλους και γνωστούς σ’ ένα -κατά κοινή ομολογία- επιτυχημένο πάρτι, απ’ αυτά που έπρεπε να κάνω εδώ και χρόνια (κάλλιο αργά παρά ποτέ). Και να ήθελα, δε θα μπορούσα να ξεχάσω την ηλικία μου, αφού μαζί με μένα φέτος σαραντάρισαν η κατάκτηση της Σελήνης, το Woodstock και γενικά το αξέχαστο 1969, το κύκνειο άσμα της γενιάς των 60′s. Την εποχή εκείνη διαδέχθηκαν δεκαετίες συντηρητισμού που έφεραν την ανθρωπότητα στο χείλος της καταστροφής, και μόλις τα τελευταία χρόνια το πνεύμα της συλλογικότητας άρχισε να αναδύεται ξανά, μέσα απ’ τις τεκτονικές πιέσεις της κλιματικής αλλαγής, της πληθυσμιακής έκρηξης, της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της επανάστασης του κοινωνικού διαδικτύου.

Μία ευχή έχω να κάνω για τα χρόνια που έρχονται: η παγκόσμια συλλογικότητα αυτή να συνειδητοποιήσει τη δύναμή της γρήγορα και να κάνει πράξη την ειρηνική αναγέννηση της πολιτικής, του τρόπου ζωής, της οικονομίας και του πολιτισμού που χρειάζεται η ανθρωπότητα πριν να είναι αργά. Κυριολεκτικά, είμαστε η τελευταία μας ελπίδα.

Όσο για τους πολιτικούς, μπορούν να συνεχίσουν να διακονούν το διεφθαρμένο σύστημα και την αδηφάγα απληστία τους, μπαίνοντας εμπόδιο στην αειφορία του πολιτισμού μας, ή -όπως ο γερουσιαστής Ted Kennedy, ένας απ’ τους σημαντικότερους αμερικανούς νομοθέτες, που πέθανε πρόσφατα- να συμβάλλουν στην ανανέωση της κοινωνίας μας’ ξεπερνώντας τις καταβολές τους κι υπερνικώντας τον κυνισμό του συστήματος που τους ανέδειξε, διαλέγοντας να υπηρετήσουν τους συμπολίτες τους και την ανθρωπότητα.

Those who make peaceful revolution impossible will make violent revolution inevitable

-John F. Kennedy, 13/3/1962

Πολλά θα ‘θελα ακόμα να προσθέσω σ’ αυτό το post, αλλά καλύτερα να το κλείσω εδώ και να τα κρατήσω για κάποια επόμενα. Εξάλλου, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα γράφω συχνότερα φέτος, κι η τελειομανία δεν βοηθάει σ’ αυτό.

ΥΓ: Απενεργοποίησα το Twitter Tools plugin που χρησιμοποιούσα για καταγραφή των tweets μου εδώ, αφού, όπως διαπίστωσε κι ο nikan, το προσωπικό blog δεν είναι το καλύτερο μέρος για αυτοματοποιημένο lifestreaming. Θα βρω μιά καλύτερη λύση για να αποθηκεύω τα tweets μου.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2009/09/14/seasonstart09/feed/ 10 Θερινή ραστώνη http://oneiros.gr/blog/2009/07/24/summerdowntime/ http://oneiros.gr/blog/2009/07/24/summerdowntime/#comments Fri, 24 Jul 2009 13:46:44 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2877 Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, ούτε παράτησα το blogging ούτε έχει καταλάβει το blog μου κάποιο μοχθηρό Twitter bot. Απλά, όπως πάντα, τo καλοκαίρι με βάζει σε διαδικασία περίσκεψης και χαλάρωσης (αυτό περιλαμβάνει και τη δραστηριότητά μου στο Τwitter), και η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερα κουραστική. Θα επανέλθω σύντομα με post απολογισμού και εντυπώσεων απ’ τη σεζόν που μας πέρασε. Μέχρι τότε, εύχομαι να περάσετε ξεκούραστες διακοπές, όσοι από σας πάτε, ή τουλάχιστον να περάσετε όσο το δυνατόν πιό δροσερά το καλοκαίρι στην πόλη…

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2009/07/24/summerdowntime/feed/ 2 Μέτρα “Μεγάλου Αδελφού” με κλειστή τη Βουλή προωθεί η κυβέρνηση http://oneiros.gr/blog/2009/07/13/bigbrosummer/ http://oneiros.gr/blog/2009/07/13/bigbrosummer/#comments Mon, 13 Jul 2009 11:22:31 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2836 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ DIGITALRIGHTS.GR

Η πρωτοβουλία digitalrights.gr εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για τις ολοκληρωτικές νομοθετικές ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση μέσα στο καλοκαίρι και μάλιστα με κλειστή τη Βουλή.

Συγκεκριμένα, μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου περί “Ταυτοποίησης των κατόχων και χρηστών εξοπλισμού και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας”, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, σε συνεργασία με τους υπουργούς Δικαιοσύνης, Οικονομίας και Μεταφορών & Επικοινωνιών, προωθεί τροπολογίες που θα έχουν ως αποτέλεσμα την επιβολή ενός καθεστώτος διαρκούς κι ανεξέλεγκτης παρακολούθησης των δημοσίων χώρων, όπως και την καταπάτηση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών, σε ευθεία αντίθεση με διεθνείς κι Ευρωπαϊκές συμβάσεις και το εθνικό Σύνταγμα.

Ενημέρωση (15/7 22:00): Απ’ τα πρακτικά της Συνόδου Β’ της Συνεδρίασης K’ του τμήματος διακοπής εργασιών της Βουλής, 15 Ιουλίου 2009:

το νομοσχέδιο του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών «Ταυτοποίηση των κατόχων και χρηστών εξοπλισμού και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Η ψήφισή του στο σύνολο αναβάλλεται για άλλη συνεδρίαση.

Ενημέρωση (15/7 03:00): Απ’ τα πρακτικά της Συνόδου Β’ της Συνεδρίασης ΙΘ’ του τμήματος διακοπής εργασιών της Βουλής, 14 Ιουλίου 2009:

το νομοσχέδιο του ΥΜΕ «Ταυτοποίηση των κατόχων & χρηστών εξοπλισμού και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία [..] λύεται η συνεδρίαση για αύριο Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009 και ώρα 10.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Τμήματος νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων & του συνόλου του σχεδίου νόμου

Οι τροπολογίες, που δεν έχουν καμία σχέση με το θέμα του νομοσχεδίου, προβλέπουν την χρήση καμερών καταγραφής εικόνας και ήχου σε δημόσιους χώρους σε 24ωρη βάση, χωρίς την εποπτεία ανεξαρτήτων Αρχών, καθώς και την δημιουργία εθνικής βάσης DNA για τη συλλογή και διατήρηση γενετικού υλικού για αόριστο χρονικό διάστημα, ακόμα κι από υπόπτους πλημμελημάτων.

Η πρωτοβουλία digitalrights.gr επισημαίνει ότι,

  • Το κατατεθέν νομοσχέδιο ταυτοποίησης των χρηστών κινητής τηλεφωνίας έρχεται σε αντίθεση με την Οδηγία 2002/58, τα άρθρα 5 παρ. 2, 5Α και 9Α του Συντάγματος και το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενώ η απαγόρευση σύναψης συνδρομής κινητής τηλεφωνίας σε άτομα που δεν διαθέτουν τα κατάλληλα δικαιολογητικά ταυτοποίησης, πχ. οικονομικοί μετανάστες, αποτελεί αποκλεισμό από το δικαίωμα της επικοινωνίας και επιβεβαιώνει τον κοινωνικά άδικο χαρακτήρα των μέτρων, που συμπίπτουν με περαιτέρω μέτρα κατά των οικονομικών μεταναστών
  • Η εξαίρεση των καμερών παρακολούθησης από το νόμο προστασίας προσωπικών δεδομένων αντιβαίνει στα Άρθρα 5 παρ.1 και 9Α του Συντάγματος, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων, στο Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και στην Σύσταση R (15) 1987 για την χρήση προσωπικών δεδομένων στον αστυνομικό τομέα. Η πρωτοβουλία υπενθυμίζει ότι η αντισυνταγματική χρήση των καμερών του συστήματος C4I οδήγησε, τον Νοέμβριο του 2007 τα μέλη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα σε παραίτηση διαμαρτυρίας, οι λόγοι της οποίας εξακολουθούν να ισχύουν
  • Η υποχρεωτική λήψη και διατήρηση γενετικού υλικού DNA για αόριστο χρονικό διάστημα, και μάλιστα ακόμα κι από υπόπτους πλημμελημάτων, όπως αναφέρεται στην τροπολογία, παραβιάζει τα Άρθρα 5 παρ. 1, 9 παρ. 1 και 9Α του Συντάγματος και το Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως έχει ερμηνευθεί από την απόφαση Marper κατά Ηνωμένου Βασιλείου (2008). Η πρωτοβουλία υπογραμμίζει επιπλέον ότι ουδέποτε έχουν συζητηθεί τα τεράστια ηθικά ζητήματα που ενσκύπτουν από την δημιουργία εθνικών βάσεων γενετικού υλικού
  • Τυχόν ψήφιση του κατατεθέντος νομοσχεδίου από το θερινό τμήμα της Βουλής αντιβαίνει στο άρθρο 72 του Συντάγματος, που ορίζει ότι νομοσχέδια που αφορούν την ενάσκηση των ατομικών δικαιωμάτων ψηφίζονται αποκλειστικά από την Ολομέλεια
  • Τα μέτρα που προτείνονται εκτός από αναποτελεσματικά, είναι και ιδιαίτερα επικίνδυνα: η εμπειρία εφαρμογής τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει αποδείξει ότι δεν συμβάλλουν ουσιαστικά στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, ενώ, όπως και στην υπόθεση των υποκλοπών, μπορούν κάλλιστα να στραφούν εναντίον πολιτικών και κοινωνικών ομάδων, του τύπου ή και της ίδιας της κυβέρνησης

Το νομοσχέδιο αυτό και οι εκτρωματικές τροπολογίες που το ακολουθούν έρχονται, εν μέσω θέρους, να συμπληρώσουν την πρόσφατη αντισυνταγματική γνωμοδότηση Σανιδά για την ανωνυμία στο διαδίκτυο, τα αντιδραστικά μέτρα εναντίων των μεταναστών, και την κυβερνητική παρέμβαση στον ΟΤΕ και το ΕΔΕΤ για την λογοκρισία του Indymedia, ενώ φαίνεται ότι προμηνύονται και άλλα μέτρα εναντίων των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών.

Περισσότερες πληροφορίες

Το παρόν δελτίο τύπου, η σχετική τεχνική ανάλυση, επεξηγηματικοί σύνδεσμοι καθώς και παλιότερα σχετικά κείμενα, διατίθενται στη διεύθυνση http://www.digitalrights.gr/news

Για το digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2009/07/13/bigbrosummer/feed/ 0 Συνέντευξη του Nico Pitney http://oneiros.gr/blog/2009/07/04/pitneyinterview/ http://oneiros.gr/blog/2009/07/04/pitneyinterview/#comments Sat, 04 Jul 2009 19:41:30 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2800 Αναδημοσίευση απ’το πρόχειρο τετράδιο της πλήρους μετάφρασης της συνέντευξης που έδωσε ο Nico Pitney στον Παναγιώτη Παπαχατζή, την Κική Πετρίτη κι εμένα, σχετικά με την κάλυψη των ταραχών μετά τις ιρανικές εκλογές που έκανε μέσω liveblogging για τη Huffington Post και το νέο σύνθετο τοπίο της δημοσιογραφίας.

[Μετάφραση: Κική Πετρίτη, με κάποιες διορθώσεις από μένα στην αναδημοσίευση]

Παναγιώτης: Nico, είναι χαρά που σε έχουμε μαζί μας. Ποια είναι η κατάσταση σήμερα στο Ιράν;

Nico: 
Όσον αφορά την κατάσταση στο Ιράν, είναι όλο και πιο δύσκολο να πω τι συμβαίνει. Οι πληροφορίες που «βγαίνουν» σήμερα είναι πολύ λιγότερες από οποιαδήποτε άλλη μέρα μετά τις εκλογές. Οι άνθρωποι φαίνεται να είναι απογοητευμένοι και ενοχλημένοι, κυρίως μετά τη χθεσινή απόφαση από το Συμβούλιο των Φρουρών που επιβεβαίωσε την νίκη του Αχμαντινετζάντ. Αλλά οι μεταρρυθμιστές και οι οπαδοί του Mousavi δεν αισθάνονται ακόμη ηττημένοι, από ό,τι βλέπω. Είναι πράγματι πολύ υπομονετικοί, συνειδητοποιούν ότι για να φέρουν την αλλαγή στη χώρα θα χρειαστεί κάποιος χρόνος, γεγονός που δείχνει ένα ώριμο αντιπολιτευτικό κίνημα.

Κική: Υπάρχουν πολλά θέματα σχετικά με το Ιράν στην Huffington Post. Πώς αποφασίζετε τι θα καλύψετε και τι δεν θα βάλετε;

Nico: Πραγματικά, προσπαθούμε να δημοσιεύσουμε ότι φαίνεται σχετικό και άξιο δημοσίευσης. Δημοσιεύω όσα περισσότερα νέα μπορώ να μαζέψω από τα παραδοσιακά ΜΜΕ , όπως και πολλές πληροφορίες από Ιρανούς που εκτιμώ ότι είναι ακριβείς. Είναι πάντα δύσκολο να αισθάνεσαι άνετα σχετικά με το κατά πόσο κάτι που δημοσιεύεις από το Twitter ή το Facebook είναι ακριβές. Αλλά έχω προσπαθήσει να είμαι υπομονετικός, να βρίσκω πολλαπλές πηγές, και να το καταστώ σαφές προς τους αναγνώστες, όταν δημοσιεύω κάτι που δεν έχει πλήρως εξακριβωθεί.

Προσπαθώ επίσης να δημοσιεύω ότι έχει ενδιαφέρον περιεχόμενο, που ίσως δεν έχει και τεράστια δημοσιογραφική αξία – για παράδειγμα, σήμερα το πρωί δημοσιεύτηκε ένα βίντεο με έναν αναλυτή από την ιρανική κρατική τηλεόραση, που αποχώρησε από την εκπομπή όταν τον αποκάλεσαν «Βρετανό πράκτορα». Δεν είναι πραγματικά “νέα” αλλά είναι συναρπαστικό και βοηθά να δοθεί μία ιδέα του τι βλέπουν οι Ιρανοί.

Παναγιώτης: 
Το άξιο δημοσίευσης συχνά περιγράφει αυτό που «παίζει» στα παραδοσιακά ΜΜΕ, όπως η τηλεόραση. Το Ιράν δείχνει σαφώς ότι η ανθρώπινη πλευρά των ειδήσεων είναι “άξια δημοσίευσης”. Δεν συμφωνείς; Η δυνατότητα όλων μας να γράφουμε για το τι συμβαίνει είναι μια επανάσταση.

Nico Pitney: Ναι, συμφωνώ απόλυτα. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο λειτούργησαν σαν σύνδεσμοι με Ιρανούς στο Twitter, που δεν τους γνώριζαν προσωπικά, που δεν γνωρίζουν καν τα πραγματικά τους ονόματα. Ωστόσο, αυτές οι πλατφόρμες μας επέτρεψαν να βιώσουμε αυτά τα γεγονότα μαζί, και οι αναγνώστες επένδυσαν πολλά σε αυτή την ιστορία.

Για το ρόλο των social media στις ανταποκρίσεις απ’ το Ιράν

Κική: Πιστεύεις ότι τα social media (Twitter, Friendfeed κλπ.) βοήθησαν τους ανθρώπους να έχουν μια σαφή εικόνα για το τι γίνεται εκεί;

Nico: Νομίζω ότι όταν λέμε “ο κόσμος παρακολουθεί” το Ιράν, γίνεται σε μεγάλο βαθμό λόγω των νέων τεχνολογιών. Το Twitter έπαιξε σημαντικό ρόλο, ναι. Αλλά ίσως πιο σημαντικό είναι το YouTube και άλλα video sites. Αυτά τα βίντεο επέτρεψαν η κρίση στο Ιράν να γίνει τηλεοπτική ιστορία, είναι άλλωστε ο τρόπος με τον οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι στη Δύση εξακολουθεί να λαμβάνουν νέα. Η ύπαρξη τέτοιων καθηλωτικών, συναισθηματικών βίντεο από το Ιράν είχαν καθοριστική συμβολή στο να αναδειχθεί ως μια μεγάλη παγκόσμια ιστορία. Για τα άτομα στο Ιράν, ωστόσο, φαίνεται ότι ο παλιομοδίτικος τρόπος, η «στόμα με στόμα» οργάνωση εξακολουθεί να είναι το πιο σημαντικό εργαλείο.

Αστέρης: Δεδομένου του ρόλου του Twitter ως του κατ’ εξοχήν εργαλείου ρεπορτάζ -και προπαγάνδας- σε αυτή την ιστορία, ποιες είναι οι σκέψεις σου σχετικά με τη χρησιμότητα του στις ιστορίες που βρίσκονται εν εξελίξει και που κρατούν ίσως για μέρες; Γιατί, όταν στους δημοσιογράφους από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης στην Τεχεράνη απαγορεύτηκε να κάνουν ρεπορτάζ στους δρόμους, αλλά όχι από τα δωμάτια των ξενοδοχείων τους, δεν χρησιμοποίησαν το Twitter (εκτός από τον Jim Sciutto και σε αντίθεση π.χ. με παρουσιαστές του CNN) για να ελέγξουν ή να διαψεύσουν φήμες που προέρχονταν από την Τεχεράνη; Γιατί και εσύ δεν χρησιμοποίησες τον λογαριασμό του Twitter; (@nicopitney, μόνο 2 tweets την τελευταία εβδομάδα)

Nico: Λοιπόν, δεν είμαι σίγουρος ότι Twitter ήταν το κατ’ εξοχήν εργαλείο σε αυτή την ιστορία. Έγινε μια πολύτιμη προσπάθεια κάλυψης από τα παραδοσιακά μέσα, τόσο στα Περσικά, όσο και στον αγγλόφωνο τύπο. Συχνά, οι δημοσιεύσεις στο Twitter θεωρούνταν αξιόπιστες και αξιοποιούνταν μόνο όταν υπήρχε κάποιο είδος βίντεο ή φωτογραφίας σαν απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Πιστεύω ότι η χρησιμότητα του Twitter ήταν ότι αποτέλεσε ένα φόρουμ, τύπου “chat room”, όπου οι άνθρωποι -κυρίως εκτός του Ιράν- θα μπορούσαν να ανταλλάσσουν πληροφορίες που είχαν βρει στο web. Χρησιμοποίησα πολύ το Twitter, κι οι αναγνώστες έστελναν πολλές πληροφορίες που έβρισκαν στο Twitter, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των αναρτήσεων μου έγινε από τον επίσημο λογαριασμό της HuffPost (@huffpolitics) και όχι από τον προσωπικό μου λογαριασμό.

Αστέρης: Υπήρχε, όμως, και κάποια σύγχυση σχετικα με το όλες αυτές οι φωτογραφίες και τα βίντεο δημοσιεύονταν με σωστές ημερομηνίες, για παράδειγμα. Πώς χειρίστηκες το δίλημμα μεταξύ της αναφοράς της  προέλευσης και του φόβου για την ασφάλεια των πολιτών δημοσιογράφων που εμπλέκονταν;

Nico: Υπήρξε κάποια σύγχυση σχετικά με τα βίντεο. Αφού παρακολούθησα τόσα πολλά, βρήκα ότι ήταν συχνά ευκολότερο να καταλάβω εάν ένα βίντεο ήταν ή δεν ήταν παλιό (καθώς, αν ήταν παλιό, πιθανόν να το είχα ξαναδεί). Αλλά ακόμα και όταν αισθανόμουν πολύ σίγουρος ότι ένα βίντεο ήταν από μια συγκεκριμένη ημέρα, δεν μπορούσα πότε να είμαι απόλυτα βέβαιος, και το διευκρίνιζα –το πολύ να  έλεγα ότι “κατά τα φαινόμενα” ή ότι “αναφέρθηκε” ότι είναι από μια συγκεκριμένη ημέρα. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε.

Η ανησυχία για την ασφάλεια είναι ένα άλλο σημαντικό ζήτημα. Το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν όλοι σε δημόσιο χώρο’ κάποιοι  επέλεξαν να κρύψουν την ταυτότητα τους, άλλοι όχι, όμως όταν τα βίντεο ανέβαιναν στο YouTube και διαδίδονταν, λίγα μπορούσαμε να κάνουμε για να κρύψουμε τις ταυτότητες τους.

Για το ρόλο του liveblogging στην κάλυψη των γεγονότων στο Ιράν

Αστέρης: Με το liveblogging, το δικό σου και άλλων -Matthew Weaver (Guardian), Andrew Sullivan (Daily Dish), Robert Mackey (NYT The Lede), Scott Lucas (Enduring America), Daily Kos- δώσατε τον ρυθμό της κάλυψης για τις αμφισβητούμενες εκλογές του Ιράν και την εξέγερση που ακολούθησε. Πιστεύεις ότι το liveblogging θα γίνει δεκτό ως μέσο από τα τηλεοπτικά δίκτυα στην κάλυψη του επόμενου μεγάλου πόλεμου ή εξέγερσης, ή το liveblogging είναι πολύ “τραχύ ” & άμεσο για το prime time;

Nico: Νομίζω ότι το liveblogging, όχι μόνο θα το «αγκαλιάσουν» και άλλοι, αλλά θα βελτιωθεί και πολύ. Τα τελευταία 3-5 χρόνια υπήρξε μια μεγάλη ανάπτυξη σε sites που συγκεντρώνουν πληροφορίες (όπως και η Huffington Post), τα οποία κοσκινίζουν όλες τις παραδοσιακές και μη παραδοσιακές πηγές ειδήσεων, ώστε να βοηθήσουν τους αναγνώστες να έχουν το καλύτερο περιεχόμενο. Το liveblogging είναι το επόμενο στάδιο της συγκέντρωσης πληροφοριών, που θα περιλαμβάνει το περιεχόμενο που βγαίνει από τις ιστοσελίδες των social media, το Twitter, το YouTube κλπ.

Νομίζω ότι μπορεί να περιγραφεί ως μία “κοινότητα συλλογής ειδήσεων”. Για ένα σημαντικό γεγονός, όπως το Ιράν, ή τα γεγονότα στην Ονδούρα, για παράδειγμα, υπάρχουν υπερβολικά πολλές πληροφορίες που είναι διαθέσιμες στον κόσμο. Οι ιστοσελίδες, που θα ψάξουν το θέμα εις βάθος και που θα παρουσιάσουν τα καλύτερα, πιο ενδιαφέροντα, πιο ακριβή κομμάτια των πληροφοριών, θα είναι πολύ χρήσιμες, νομίζω.

Ένας από τους λόγους που ο Andrew Sullivan και εγώ πετύχαμε, νομίζω, ήταν επειδή ήμασταν διατεθειμένοι να υιοθετήσουμε μια συγκεκριμένη άποψη – υποστηρίξαμε την αντιπολίτευση, θέλαμε οι απαιτήσεις των διαδηλωτών να ακουστούν. Είναι ένα διαφορετικό είδος δημοσιογραφίας από ότι κάνει η New York Times’ όχι απαραίτητα καλύτερο, αλλά διαφορετικό. Έχει όμως ένα μεγάλο όφελος, που πιστεύω συνίσταται στο ότι οι αναγνώστες μας ενδιαφέρονται περισσότερο μας στέλνουν πληροφορίες, να μας βοηθούν να βελτιώσουμε την κάλυψη μας και να μας προσφέρουν εθελοντικά τον χρόνο τους, γιατί μας βλέπουν σαν συμμάχους.

Αστέρης: Είναι η κάλυψη εξελισσόμενων ιστοριών μέσω liveblogging ομαδική προσπάθεια ή μπορεί ένα άτομο να τα καταφέρει μόνο του για οποιοδήποτε χρονικό  διάστημα; Θυμάμαι, αναρωτιόμουν αν ορισμένοι από εσάς «βγήκαν εκτός κούρσας», όταν οι δρόμοι της Τεχεράνης είχαν ηρεμήσει για μερικές ημέρες, λόγω και της διαφοράς ώρας. Θα ήταν βοηθητικό αν γράφατε σε ζευγάρια ή ομάδες, με βάρδιες;

Nico: Νομίζω ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι κάνουν liveblogging, τόσο το καλύτερο. Είναι αρκετά χρονοβόρο και οι επιπλέον πηγές πάντα βοηθούν. Ήταν πάντα ενοχλητικό να ξυπνάς στις ΗΠΑ και να συνειδητοποιείς ότι ήταν ήδη αργά το απόγευμα στο Ιράν, τόσα πολλά είχαν ήδη συμβεί.

Για την ερώτηση στον Obama

Click here to view the embedded video.

Κική: Ο Πρόεδρος Obama σου έδωσε ειδική «άδεια» για να του απευθύνεις μία ερώτηση, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου για το Ιράν. Έβαλες το Ιράν μέσα στον Λευκό Οίκο :-) Πως αισθάνεσαι γι ‘αυτό;

Nico: Ήταν μια αρκετά συναρπαστική εμπειρία. Εντυπωσιάστηκα από το πόσοι πολλοί Ιρανοί έστειλαν ερωτήσεις, με μεγάλο προσωπικό κίνδυνο, και νομίζω ότι ήταν αξιέπαινο εκ μέρους του Προέδρου να θέλει να ερωτηθεί από έναν Ιρανό (αν και προσπάθησε να αποφύγει την ερώτηση!)

Επίσης, λεει πολλά, για το πόσο έχουν προχωρήσει τα νέα μέσα τα τελευταία χρόνια. Νιώθω ότι η ποιότητα του περιεχομένου μας ανταγωνίζεται τον παραδοσιακό τύπο σε πολλά μέτωπα κι έχουμε αρχίσει να κερδίζουμε κάποια αναγνώριση.

Παναγιώτης: Σχετικά με την ερώτηση της Κίκης για τον Obama, ορισμένοι από τους συναδέλφους σου δεν το είδαν έτσι. Δέχτηκες πολλές επικρίσεις. Μήπως επειδή τα συμβατικά ΜΜΕ αισθάνονται κάπως ..άβολα με τα νέα μέσα;

Nico: Υπήρξε κάποια κριτική, αλλά όχι πολλή, τελικά. Το θέμα είναι ότι στους δημοσιογράφους αρέσει να γράφουν για τους εαυτούς τους, και έτσι, όταν μια “αντιπαράθεση” σαν αυτή συμβαίνει, τραβάει την προσοχή των ΜΜΕ, παρ΄ότι ο περισσότερος κόσμος δεν δίνει δεκάρα.

Επίσης, οι δημοσιογράφοι που εργάζονται για τα παραδοσιακά ΜΜΕ κριτικάρουν με μεγάλη άνεση άτομα από τα νέα μέσα, ενώ πολύ σπάνια θα ασκήσουν κριτική σε συναδέλφους τους από τον παραδοσιακό τύπο.

Για παράδειγμα, ένας ρεπόρτερ στην ίδια συνέντευξη τύπου όπου συμμετείχα κι εγώ ρώτησε τον πρόεδρο Obama αν συνεχίζει να καπνίζει. Αν είχα κάνει εγώ μια τέτοια εύκολη ερώτηση, θα με είχαν κατασπαράξει, αλλά επειδή ο δημοσιογράφος εργαζόταν για ένα παραδοσιακό συγκρότημα, κανείς δεν είπε λέξη.

Κική: Την προηγούμενη εβδομάδα συνελήφθη ο Έλληνας δημοσιογράφος Ιάσων Αθανασιάδης. Διαθέτεις κάποιες πληροφορίες σχετικά μ’αυτό;

Nico: Όχι, δυστυχώς δεν έχω. Γνωρίζω ότι η οικογένειά του ενδιαφέρεται πολύ να επισημανθεί το γεγονός ότι είναι Έλληνας –έχει και βρετανική υπηκοότητα  και όλοι ανησυχούν ότι η κυβέρνηση του Ιράν θα τον αντιμετωπίσει πιο αυστηρά εξαιτίας της. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση πιέζει για την απελευθέρωσή του και ο Αθανασιάδης είναι πιο στενά συνδεδεμένος  με την Ελλάδα απ’ ότι με την Βρετανία.

Σε σχετική εξέλιξη, τα  ιρανικά  κρατικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν σήμερα ότι ένας δημοσιογράφος από Newsweek «ομολόγησε» ότι  είναι κατάσκοπος. Αυτό μπορεί να είναι μια ένδειξη για το τι θα συμβεί σε άλλους ξένους δημοσιογράφους που συνελήφθησαν στο Ιράν.

Για τη δημοσιογραφία των πολιτών

Αστέρης: Αναφορικά με την κρίση που αντιμετωπίζουν τα «παλιά μέσα» και τη συνεχιζόμενη συζήτηση για το μέλλον της δημοσιογραφίας, πώς μπορείς να προσθέσεις «συντακτική αξία» και μια αίσθηση επαγγελματικής εργασιορροής σε μιά διαδικασία τόσο εγγενώς απείθαρχη, όπως η δημοσιογραφία πολιτών;

Πιστεύεις ότι η Huffington Post, και άλλα έγκυρα νέα μέσα, μπορούν να διδάξουν μεθόδους και δεοντολογία σε μη επαγγελματίες δημοσιογράφους, χωρίς να γίνουν καταπιεστικά; Κι έχουν τα ίδια κάτι να μάθουν από ημι-επαγγελματίες bloggers ή ακόμη και από ερασιτέχνες βετεράνους;

Nico Pitney: Η Huffington Post έχει ένα project που λέγεται «Μάτια & Αυτιά», εστιασμένο κυρίως στην δημοσιογραφία των πολιτών εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Στέλνουμε σε καθέναν από τους συμμετέχοντες έναν μακρύ κατάλογο με τις κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει να ακολουθήσουν, προκειμένου να εξασφαλίζουν ότι το ρεπορτάζ τους είναι ακριβές και δίκαιο.

Για τα άτομα στο Ιράν, είναι πολύ πιο δύσκολο να συμβεί, κυρίως λόγω των προβλημάτων που αφορούν στην επικοινωνία με τους ανθρώπους εκεί. Αλλά, για παράδειγμα, πολλοί παρότρυναν Ιρανούς που κάνουν βίντεο να περιλαμβάνουν σαφείς πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία και τον τόπο που γυρίστηκαν, με την προϋπόθεση ότι κάτι τέτοιο είναι ασφαλές, έτσι ώστε οι θεατές να κατανοήσουν καλύτερα την πηγή των πληροφοριών.

Γενικότερα, υπάρχουν εξαιρετικές ομάδες που προσφέρουν εκπαίδευση σε πολίτες και ημι-επαγγελματίες δημοσιογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες, και υποθέτω ότι υπάρχουν παρόμοιες οργανώσεις και σε άλλες χώρες.

Υπάρχουν projects σε διάφορες χώρες -στο Μεξικό, για παράδειγμα- που δίνουν βιντεοκάμερες σε άτομα για να  καταδείξουν τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν στις χώρες τους. Αλλά είναι πάντα μία ευαίσθητη κατάσταση, λόγω των σοβαρών κινδύνων που εμπεριέχονται στην τεκμηρίωση αυτού του είδους των εγκλημάτων -αν βοηθήσεις στο να αποκαλυφθούν, γίνεσαι σημαντικός στόχος των παραβατών.

Σε ό, τι αφορά τώρα το να γινόμαστε καταπιεστικοί, ποτέ δεν ήταν μια σημαντική ανησυχία. Σίγουρα δεν λέμε στους πολίτες δημοσιογράφους τι να γράψουν ή πώς να το γράψουν, με την ουσιαστική έννοια του όρου. Πέρα από τις βασικές αρχές όπως η ακρίβεια, τονίζουμε το ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι ειλικρινείς σχετικά με το υπόβαθρο τους. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας των ΗΠΑ, είχαμε ανταποκριτές που υποστήριζαν ανοικτά κάποιους από τους υποψηφίους. Αυτό δε μας ενοχλούσε, με την προϋπόθεση ότι ήταν ξεκάθαροι απέναντι στους αναγνώστες μας σχετικά με τις πολιτικές τους απόψεις και ότι οι  ιστορίες τους ήταν απόλυτα ακριβείς.

Κική: Και μια τελευταία ερώτηση. Μετά το Ιράν, τι; Πιστεύεις ότι τα νέα μέσα θα συνεχίσουν να έχουν ηγετικό ρόλο σε κρίσεις σαν και αυτή;

Nico Pitney: Είναι πάντα δύσκολο να προβλεφθεί τι θα επακολουθήσει -κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει με βεβαιότητα πώς το Twitter θα απογειωθεί. Αλλά οπωσδήποτε, τα social media θα συνεχίσουν να είναι μια τεράστια και αυξανόμενη δύναμη στην πολιτική, και τα παραδοσιακά ΜΜΕ θα συνεχίσουν να προσπαθήσουν και να συγκεντρώνουν τις πιο σημαντικές πληροφορίες που διανείμονται μέσω των social media. Νομίζω ότι είναι μια εξαιρετική υπηρεσία για όλους εκείνους τους ανθρώπους που δεν έχουν το χρόνο να περάσουν όλη την ημέρα ψάχνοντας το Twitter, το Facebook κλπ.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2009/07/04/pitneyinterview/feed/ 0 Οι μετεκλογικές ταραχές στο Ιράν στα social media http://oneiros.gr/blog/2009/06/14/iranelectionsm/ http://oneiros.gr/blog/2009/06/14/iranelectionsm/#comments Sat, 13 Jun 2009 21:49:40 +0000 Oneiros http://oneiros.gr/blog/?p=2744 Οι μετεκλογικές ταραχές στο Ιράν μετά τις αμφισβητούμενες χθεσινές προεδρικές εκλογές, σε κλίμα διακρίσεων, καταστολής και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που ανεδειξαν νικητή τον Mahmoud Ahmadinejad, απασχολούν τα παραδοσιακά μέσα, αλλά και την “3η μεγαλύτερη εθνική μπλογκόσφαιρα” διεθνώς. Παρά τo σταδιακό επικοινωνιακό φίμωμα που επιβλήθηκε στο Ιράν μετά τις εκλογές, οι ιρανοί bloggers καταφέρνουν να βγάλουν στο εξωτερικό εικόνες που όμοιές τους είχαμε να δούμε απ’τα χρόνια της ισλαμικής επανάστασης.

Ενημέρωση (22/6 01:00): Τα γεγονότα στο Ιράν ξαναγράφουν το τοπίο και την ιστορία των social media, σε ρυθμούς γρηγορότερους απ’ ότι μπορούν να παρακολουθήσουν κι οι ίδιοι οι χρήστες τους. Μετά την απαγόρευση των διαδηλώσεων και το “ματωμένο Σάββατο” της Τεχεράνης, όπου τα περισσότερα διεθνή ΜΜΕ αναγκάστηκαν να παρακολουθούν τις εξελίξεις μέσω της χαοτικής εκροής μαρτυριών, φωτογραφιών και βίντεο, κατέστη πολύ δύσκολο να συνεχίσω αυτή την καταγραφή μεθοδικά και να συνεχίσω ταυτόχρονα να παρακολουθώ τα τεκταινόμενα. Θα συνεχίσω να ενημερώνω το άρθρο με βασικούς συνδέσμους αλλά είναι ήδη παρωχημένο και μάλλον θα χρειαστεί μιά πιό συστηματική καταγραφή σε άλλη μορφή.

Ακολουθεί μιά αποσπασματική ανθολόγηση:

Σελίδες ειδικής κάλυψης για τις ιρανικές εκλογές έχουν δημιουργηθεί, ως συνήθως, στη Wikipedia, στο Global Voices (κάλυψη ταραχών) -με επικέντρωση στην αρθρογραφία στα blogs- και το NowPublic (κάλυψη ταραχών). Σχετικά άρθρα έχουν δημοσιευθεί επίσης στο Wikinews (1, 2, 3). Το mashable δημιούργησε ένα μπούσουλα παρακολούθησης των ταραχών μέσα απ’ τα social media, ενώ μέχρι και στο Slashdot ανέβηκε σχετικό ‘Ask Slashdot‘ (“of the more disturbing you are likely to see”).

“People, we need your urgent help in Iran. We are under attack by the government. They stole the election. And now are arresting everybody. They also filtered every sensitive Web page. But our problem is that they also block the SMS network and are scrambling satellite TVs. Please, can you help us to set up some sort of network using our home wireless access points? Can anybody show us a link on how to install small TV/radio stations? Any suggestion for setting up a network? Please tell us what to do or we are going to die in the a nuclear war between Iran and US.”

Επίσης, το Tehran Bureau ένα ανεξάρτητο δημοσιογραφικό πείραμα, σε συνεργασία με την σχολή δημοσιογραφίας Nieman του Harvard, ενημερώνει τακτικά σχετική σελίδα με ανταποκρίσεις ιρανών της διασποράς και δυτικών δημοσιογράφων.

Aggregators: Robin Sloan, Meedan, Tehran Broadcast

Liveblogging: New York Times, Daily Kos, Daily Dish, Huffington Post, Enduring America, National Iranian American Council

Στο Friendfeed: Inside Iran only social media feed

Στο Flickr: mousavi1338, Merat (φωτογραφίες πρακτορείων με credits), Shahram Sharif (διαγράφηκε), faramarz, yuan.ding, ZhuPix

Στο Twitpic: madyar

Φωτογραφίες αλλού: ANemos (από Tehran 24)

Στο YouTube: 1, 2, 3, 4, 5. Συλλογές: 1

Photo by .faramarz

Στο Twitter: #iranelection Λίστες χρηστών Twitter στο Ιράν (1, 2, 3). Το BreakingTweets αρθρογραφεί συλλέγοντας περιοδικά σχετικά tweets (1, 2, 3, 4), ενώ το twazzup δημιούργησε ειδική σελίδα όπου συλλέγει tweets σχετικά με τις ταραχές. Το Meedan συλλέγει και μεταφράζει επίσης σχετικά tweets από τα αγγλικά στα αραβικά.

Από μιά πρόχειρη κι αποσπασματική εκτίμηση, φαίνεται πως οι περισσότεροι ιρανοί στο Τwitter είναι νέοι, όπως είναι φυσικό σε μιά χώρα όπου τα 2/3 του πληθυσμού είναι κάτω των 30 ετών, άντρες ως επί το πλείστον, τεχνοκράτες, γράφουν επώνυμα και συχνά στα αγγλικά. (Για περισσότερα, ο Νίκος Δρανδάκης γράφει σχετικά με την θεματολογία των ιρανών bloggers και την ανάλυσή της με εποπτικά εργαλεία και μηχανές αναζήτησης).

For us the Internet is like the air force in a military campaign. It bombards the enemy’s positions and lays the groundwork for the infantry, our volunteers, so that they can win battles on the ground.

- Saeed Shariati, Mousavi campaign (Al Jazeera report)

Ο μεταρρυθμιστής κύριος αντίπαλος του Ahmadinejad, Mir-Hossein Mousavi, αξιοποιήσε τα SMS και τα social media, κυρίως το Twitter, το Facebook, αλλά και το YouTube, προκειμένου να υπερβεί τον αποκλεισμό της πρόσβασης της καμπάνιας του στα παραδοσιακά ιρανικά ΜΜΕ. Οι υποστηρικτές του διατηρούν λογαριασμό στο Twitter (@mousavi1388), που συνεχίζει να λειτουργεί παρά τον φημολογούμενο κατ’οίκον εγκλεισμό του.

Τις μέρες πριν τις εκλογές, αλλά κι αμέσως μετά, η ιρανική κυβέρνηση διέκοψε σταδιακά την πρόσβαση σε διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες, αλλά και στα δίκτυα επικοινωνιών. Το χρονικό της φίμωσης, όπως αποτυπώνεται απ’ τις ενημερώσεις στο Twitter, θυμίζει εκείνο της καταστολής της βιρμανικής εξέγερσης, αλλά και την πρόσφατη διαδικτυακή λογοκρισία που επέβαλλαν οι κινεζικές αρχές κατά τη διάρκεια της επετείου της σφαγής στην πλατεία Τιανανμέν.

BREAKING: SMS services in #Iran are down, just hours before Friday’s election, per multiple Twitterers in #Tehran (BreakingTweets)

Tweets from #Iran: international calls blocked, SMS remains down + several websites banned including BBC (BreakingTweets)

NBC: International phone calls have been banned in Iran (felix85)

AP: Cell phone service in Tehran is down while Facebook and websites affiliated with Ahmadinejad’s top opponent have been blocked (BreakingNews)

Telephone communication between Tehran and the rest of Iran has been completely disconnected (Daily Kos)

Per #Iran tweets: Facebook, YouTube + many news sites blocked, mobile service down, foreign journalists asked to leave (BreakingTweets)

AP: Cell phone service in Tehran is down while Facebook and websites affiliated with Ahmadinejad’s top opponent have been blocked. (BreakingNews)

Twitter + Friendfeed blocked in #Iran per @y_shar, @bahadorn. Some continue to tweet through 3rd-party applications. (BreakingTweets)

My ADSL connection is very slow. Can’t open any website. (mahdi)

Internet is not completeley down but it’s really useless in Tehran. (mahdi)

They only way I can communicate with you is GTalk and Ping.fm service to post my contents. (mahdi)

I can’t even open a web page or Twitter client. (mahdi)

Cell phones are now completely useless. No Service at all. (mahdi)

Ο Jim Cowie πάντως επεσήμανε ότι τις πρώτες τουλάχιστον μέρες μετά τις εκλογές, τα outages που αντιμετώπιζε το Ιράν ήταν περιορισμένα σε διάρκεια, κι ότι από τεχνικής απόψεως, η χώρα παρέμενε συνδεδεμένη στο internet, παρ’ ότι ήταν δύσκολο να εξάγει κανείς συμπεράσματα για την εμπειρία των χρηστών εντός της χώρας.

Ο ANemos αλιεύει κι αυτός πληροφορίες και εικόνες στο #iranelection. Ο περιορισμός της αναζήτησης γύρω απ’την Τεχεράνη δε λειτουργεί τόσο καλά πλέον, καθώς χρήστες εκτός Ιράν τη βάζουν ως τοποθεσία τους για να μπερδέψουν τους λογοκριτές. Οι χρήστες του Twitter στην Τεχεράνη βασίζονται στη συχνή αλλαγή proxies για να συνεχίσουν να εκπέμπουν, καθώς το καθεστώς μπλοκάρει όσους proxies βρίσκει να χρησιμοποιούνται. Τις τελευταίες 2 μέρες, πολλοί χρήστες εκτός Ιραν δημοσίευσαν λίστες από proxies, όμως κάποιοι άλλοι επισημαίνουν ότι η δημοσίευσή τους βοηθάει τους λογοκριτές να τους μπλοκάρουν. Επίσης, κάποιοι επισημαίνουν ότι η δημοσίευση λιστών με χρήστες του Twitter που συνεχίζουν ανταποκρίσεις απ’ το Ιραν τους βάζει σε κίνδυνο, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι πλέον τους κυνηγάει η αστυνομία. Προφανώς, όσο πιό λεπτομερής και πρόσφατη η λίστα, τόσο πιό χρήσιμη είναι στο καθεστώς. Ο Austin Heap που δημοσίευε πριν λίστες από proxies, πλέον δίνει οδηγίες για το σετάρισμά τους και αναρτά τις λίστες σε προστατευμένα posts. Κι η κρίσιμη μάχη των proxies συνεχίζεται…

Ο “ψηφιακός πόλεμος” διεξάγεται φυσικά και με επιθέσεις σε κυβερνητικές ιστοσελίδες, με εκκλήσεις να απευθύνονται από κάποιους και στο Twitter, οι οποίες όμως εγκυμονούν πολλαπλούς κινδύνους:

But some observers warn that the network strikes could backfire — hurting the very protesters they’re meant to assist. Michael Roston is concerned that “it helps to excuse the Iranian regime’s own cyberwarfare.” Text-messaging networks and key opposition websites mysteriously went dark just before the election. Morozov worries that it “gives [the] hard-line government another reason to suspect ‘foreign intervention‘ — albeit via computer networks — into Iranian politics.” [..]

Iran’s network infrastructure there is relatively centralized. Which makes Internet access there inherently unstable. Programmer Robert Synott worries that if outside protesters pour too much DDOS traffic into Iran, carriers there “will simply pull the plug to protect the rest of their network.”

Και φυσικά, ξεκίνησε “η κάλυψη της κάλυψης” απ’ τα social media, με άρθρα όπως αυτό εδώ, παράλληλα με την κριτική στα δυτικά ΜΜΕ για την ελλειπή κάλυψη των ταραχών:

Click here to view the embedded video.

Μένει να φανεί αν ο Ahmadinejad θα καταφέρει να φιμώσει πλήρως τις επικοινωνίες στο Ιράν και να καταστείλει τις ταραχές, όπως συνέβη στην περίπτωση της βιρμανικής εξέγερσης, αν η εξέγερση των ιρανών κατά της φημολογούμενης καλπονοθείας έχει ευρεία λαϊκή βάση ή υποκινείται κι αφορά μόνο τους υποστηρικτές του Mousavi, κι αν τα κοινωνικά μέσα θα παίξουν κομβικό ρόλο στην ενημέρωση και την υποκίνηση ή ο ρόλος τους είναι περιφερειακός και θα ξεφουσκώσει, όπως η “επανάσταση του Twitter” στη Μολδαβία, με παρόμοια αφορμή.

Αφήνω την τελευταία λέξη στον -αντισυμβατικά- συντηρητικό πολιτικό σχολιαστή και θρυλικό blogger Andrew Sullivan, που μιλάει για τους νέους, όχι μόνο στο Ιράν, και τις ανατρεπτικές τεχνολογίες που τους επιτρέπουν να δυναμώσουν τη φωνή τους και να διεκδικήσουν τo δικαίωμα στην ελπίδα.

As the regime shut down other forms of communication, Twitter survived. With some remarkable results. Those rooftop chants that were becoming deafening in Tehran? A few hours ago, this concept of resistance was spread by a twitter message. Here’s the Twitter from a Moussavi supporter:

ALL internet & mobile networks are cut. We ask everyone in Tehran to go onto their rooftops and shout ALAHO AKBAR in protest #IranElection

That a new information technology could be improvised for this purpose so swiftly is a sign of the times. It reveals in Iran what the Obama campaign revealed in the United States. You cannot stop people any longer. You cannot control them any longer. They can bypass your established media; they can broadcast to one another; they can organize as never before.[..]

The key force behind this is the next generation, the Millennials [..] They want freedom; they are sick of lies; they enjoy life and know hope. This generation will determine if the world can avoid the apocalypse that will come if the fear-ridden establishments continue to dominate global politics, motivated by terror, armed with nukes, and playing old but now far too dangerous games. This generation will not bypass existing institutions and methods [..] But they will use technology to displace old modes and orders.[..]

Maybe that’s what we’re hearing on the rooftops of Tehran: the sound of the next revolution.

Allahu Akbar!

– “The Revolution Will Be Twittered“, Andrew Sullivan

Σχετικά παλιότερα:

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

  • Δεν υπάρχουν
]]> http://oneiros.gr/blog/2009/06/14/iranelectionsm/feed/ 3