Έπρεπε οπωσδήποτε να γράψω κάτι για το φεστιβάλ, μιά και δεν είναι πολλές οι μόνιμες ελληνικές εκδηλώσεις για την επιστημονική φαντασία, αλλά και γιατί οι άνθρωποι της ΑΛΕΦ, τους οποίους γνωρίζω από τις καλές εποχές της SFGR, κάνουν εδώ και χρόνια καλή και συστηματική δουλειά προβολής της ε.φ. στη χώρα μας.

Έχασα τα προηγούμενα SFF-rated, και δυστυχώς, ούτε κι αυτή τη φορά θα μπορέσω να το παρακολουθήσω, μιά και το έμαθα τελευταία στιγμή (ευτυχώς το “9″ το είχε στο εξώφυλλο), αλλά κι επειδή συμπίπτει μερικά με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Δύσκολο timing για κινηματογραφόφιλους, παιδιά’ είναι που είναι λίγες οι αξιόλογες τέτοιες εκδηλώσεις, μη μας βάζετε να διαλέξουμε κιόλας…

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Πρόκειται για την πρώτη -μάλλον- θεματική εκδήλωση για την επιστημονική φαντασία που γίνεται στη Θεσσαλονίκη, μετά το ατυχές Διεθνές Συνέδριο του 2001.

Από το site του Φεστιβάλ Κινηματογράφου (και του Κέντρου Νόησις):

To Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης [..] διοργανώνει στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ, το κινηματογραφικό αφιέρωμα «Science Fiction: Επιστήμη ή Φαντασία;», το οποίο θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα Παύλος Ζάννας του Ολύμπιον και στο Κοσμοθέατρο του ΝΟΗΣΙΣ, από την Πέμπτη 3 έως και την Τετάρτη 9 Απριλίου 2008. [..] Το αφιέρωμα περιλαμβάνει την προβολή κορυφαίων ταινιών του είδους, αλλά και ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχει ως στόχο να εξοικειώσει τους μαθητές με το νέο τεχνολογικό περιβάλλον, τις σύγχρονες τεχνολογίες αιχμής και τις Φυσικές Επιστήμες, να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον των νέων για τις επιστήμες και την τεχνολογία και να προωθήσει την εφευρετικότητα, την ευρηματικότητα και την καινοτομία, πάντοτε σε συνδυασμό με τη μαγεία της τέχνης.

Απ’ τις 10 ταινίες που επιλέχτηκαν (πρόγραμμα προβολών), οι μισές τουλάχιστον είναι κλασικά αριστουργήματα της κινηματογραφικής επιστημονικής φαντασίας, και οι υπόλοιπες πρόσφατες εμπορικές επιτυχίες (βλέπε ποπκορνιές) με περιβαλλοντική θεματολογία. Σίγουρα πάντως, η θέαση ταινιών όπως το Blade Runner, το Escape from New York και το Children of Men στη μεγάλη οθόνη αποτελεί πάντα εμπειρία, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Κρίνοντας μάλιστα απ’ το running time του Blade Runner όπως εμφανίζεται στο πρόγραμμα (117′), πρόκειται μάλλον για το ιστορικό Final Cut, που κυκλοφόρησε πέρυσι! (τα λένε αυτά, κύριοι διοργανωτές :p)

Για να γκρινιάξω λίγο -δικαιολογημένα, πιστεύω- δύο πράγματα δεν καταλαβαίνω με τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ: γιατί οι κάτοχοι της σινεκάρτας πρέπει να κόβουν εισητήριο σε τέτοιες προβολές, αφού (συν)διοργανώνονται απ’ το Φεστιβάλ, και γιατί ποτέ (ούτε καν για τα 2 διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ) δε μπορώ να βρω αφίσες σε φυσιολογικό ψηφιακό μέγεθος για να τις αναρτήσω στο blog (αρνούμαι κατηγορηματικά από δω και πέρα να βάζω αυτά τα μίζερα thumbnails που συνήθως αναρτούν τα ΜΜΕ).

Και τέλος, μία απορία για την θεσσαλονικιώτικη κοινότητα scifi: που εξαφανίστηκε; Πριν 10-15 χρόνια, τα λιγοστά βιβλία ε.φ. που κυκλοφορούσαν στην αγορά της πόλης και τις δανειστικές βιβλιοθήκες γίνονταν ανάρπαστα, οι μεταμεσονύχτιες παίζανε σε γεμάτες κι ενθουσιώδεις αίθουσες, η Βόρειος Ελλάδα είχε δυναμική εκπροσώπηση στην SFGR, κι ας μην ξεχάσουμε βέβαια το συνέδριο, και το γεγονός ότι η πρώτη ελληνική λέσχη επιστημονικής φαντασίας (ΕΛΦ) ιδρύθηκε στην Θεσσαλονίκη. Ενδεικτικό είναι άλλωστε και το ότι μόλις και μετα βίας βρίσκει κανείς αναφορές σήμερα στο διαδίκτυο για την ΕΛΦ, το Διεθνές Συνέδριο του 2001…

Ανανέωση (4/4 10:50): Λιγότερα από 50 άτομα στη χθεσινή πρεμιέρα του αφιερώματος, με την προβολή του συγκλονιστικού Children of Men, ίσως λόγω και του καιρού. Μακρόσυρτο και κάπως αμήχανο το εισαγωγικό βιντεάκι, με σκηνές από τις ταινίες που προβάλλονται, και ζουμ σε σημεία της αφίσας. Άλλες τρεις σύγχρονες δυνατές ταινίες ε.φ. σήμερα: Gatacca στο Νόησις, Minority Report και 28 Days Later στο Ολύμπιον.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Εκτός από τις δραστηριότητες που αποτελούν τον κεντρικό πόλο τέτοιων εκδηλώσεων (διαγωνιστικά τουρνουά και γύροι επίδειξης παιχνιδιών ρόλων, συλλεκτικών καρτοπαίχνιδων, επιτραπέζιων και στρατηγικών παιχνιδιών), το φετινό φεστιβάλ περιλαμβάνει την παρουσίαση ελληνικής ανθολογίας και διαγωνισμό διηγημάτων φαντασίας, έκθεση αφίσας ταινιών scifi, πληροφοριακό αφιέρωμα στην ιστορία των σπαθιών, επίδειξη βαψίματος φιγούρας και την προβολή ταινιών που βραβεύτηκαν στο Διεθνές Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Φιλμ και Βίντεο της Πάτρας, κάθε μέρα του Φεστιβάλ μετά τις 18:00, στον Δημοτικό Κινηματογράφο Θέρμης.

Ανανέωση (6/1 19:00): Φωτογραφίες από την τρίτη μέρα του Φεστιβάλ.

Σχετικά: πρόγραμμα, flyer και αφίσα του φεστιβάλ

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• 4o Games Fair Θεσσαλονίκης
• 3ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη
• 2ο Games Fair στη Θεσσαλονίκη

Δεν ξέρω, βέβαια, πόσο εύκολο είναι για τους Θεσσαλονικείς λάτρεις της ε.φ. να το παρακολουθήσουν, με τον αποκλεισμό της πόλης από θαλάσσης και αέρος (αν είναι να πάρω το ..θωρηκτό Νταλιάνα για να πάω στο Φεστιβάλ, forget it).

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων, από το blog του Παναγιώτη Κούστα:

Παρασκευή 18 Μαΐου

1/ Πολύ μικρά διηγήματα ΕΦ
Ομαδική ανάγνωση πολύ μικρών διηγημάτων (short short stories) επιστημονικής φαντασίας με συμμετοχές από όλη την Ελλάδα. Κανένα διήγημα δεν ξεπερνά τις 500 λέξεις. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη. Πρώτες συμμετοχές: Ευθυμία Δεσποτάκη, Τέτη Θεοδώρου, Παναγιώτης Κούστας, Μιχάλης Μανωλιός, Αλέκος Παπαδόπουλος, Γιάννης Στάγκος, Κώστας Χαρίτος, Ντίνος Χατζηγιώργης και πολλοί ακόμα. Διαβάζουν οι ίδιοι οι συγγραφείς και μέλη της θεατρικής ομάδας Μίμου Άπτου.
Sport Cafe, παραλία Ερμούπολης (δίπλα στο ξενοδοχείο Διογένης), 19:15
Προ-συγκέντρωση για καφέ στις 18:30

2/ Το ελληνικό εξώφυλλο εφ σε άλλη διάσταση
Έκθεση ζωγραφικής από τους μαθητές του Ειδικού Εργαστηρίου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Σύρου που με την καθοδήγηση του δασκάλου τους Χρίστου Μοσκοφίδη ζωγράφισαν εξώφυλλα από παλιότερα ελληνικά περιοδικά επιστημονικής φαντασίας. Τα έργα αποτέλεσαν την εργασία των μαθητών το έτος 2006-2007.
Αίθουσα Τέχνης «Ερμούπολη», εγκαίνια 21:15. Η έκθεση θα λειτουργήσει από την Παρασκευή το απόγευμα ως την Κυριακή το βράδυ 11:00 – 14:00 και 19:00 – 22:00

3/ Κυκλάδες, 2107 μ.Χ.
Έκθεση εικονογράφησης και κόμικς με συμμετοχές από όλη την Ελλάδα. Πώς θα είναι τα νησιά μας ένα αιώνα από σήμερα; Φανταστείτε τα ή αφήστε άλλους να το κάνουν για σας. Φροντίδα Σοφίας Ρούσσου – Γιάννη Ξαγοράρη, συνέβαλε ο Χρίστος Μοσκοφίδης.
Αίθουσα Τέχνης Ερμούπολη, εγκαίνια 21:15. Λειτουργία έκθεσης όπως παραπάνω.

4/ Συναυλία jazz με το συγκρότημα του Τάκη Μπαρμπέρη
Ένα από τα πιο σπουδαία ελληνικά γκρουπ τζαζ, παρουσιάζει συναυλία αφιερωμένη στον -πρόσφατα- χαμένο ντράμερ Γιώργο Κουβίδη, που είχε εμφανιστεί στο περσινό φεστιβάλ. Ο Τάκης Μπαρμπέρης έχει συνεργαστεί με σημαντικούς έλληνες και ξένους μουσικούς και έχει κυκλοφορήσει πέντε προσωπικούς δίσκους. Τη συναυλία προσφέρει στο κοινό της πόλης και στο φεστιβάλ η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κυκλάδων.
Θέατρο Απόλλων, 22:00, είσοδος ελεύθερη

5/ Αν πεις το ναι, φεύγουμε για Honeymoon
Με τυρί μασκαρπόνε, αμύγδαλο και μέλι, η ομάδα του Νταϊντάντι και ο cream engineer Paolo Pampianco παρουσιάζουν το honeymoon, επίσημο παγωτό του φεστιβάλ 2007.
Daidadi, παραλία Ερμούπολης, 23:59, το κυπελλάκι 1 €

Σάββατο 19 Μαΐου

6/ Διαγωνισμός συγγραφής μικρού εφ διηγήματος
Οι συγγραφείς πιάνουν το πληκτρολόγιο και γράφουν ένα μικρό διήγημα με θέμα που θα δοθεί ένα λεπτό πριν από ειδική επιτροπή, αναγνωρισμένη από το υπουργείο Πολιτισμού (νόμος 4000/1958). Έχουν στη διάθεσή τους 2 ώρες. Το καλύτερο (κατά την άποψη της επιτροπής) διήγημα βραβεύεται την επόμενη μέρα. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να προσέλθουν στο χώρο 15 λεπτά πριν. Συμμετοχές γίνονται δεκτές και εξ αποστάσεως, μέσω του www.sff.gr/forums (ελληνικό φόρουμ για τη φαντασία και την επιστημονική φαντασία).
Sport Cafe, παραλία Ερμούπολης (δίπλα στο ξενοδοχείο Διογένης), έναρξη 9:45

7/ Το ατελές μέλλον του Albert Robida
Ο συγγραφέας, δημοσιογράφος, εκδότης και εικονογράφος Albert Robida (1848 – 1926) άγνωστος στο ευρύ κοινό σήμερα, σατίριζε στην εποχή του τον Ιούλιο Βερν. Έγραψε όμως και μυθιστορήματα για τους οραματισμούς και τους φόβους του γύρω από την τεχνολογική εξέλιξη. Το συγγραφέα και τη δουλειά του θα παρουσιάσει ο Γιώργος Κατσαβός.
Κινηματογράφος Παλλάς, 13:00

8/ Πείτε μας πού θέλετε να πάτε, να σας πάμε
Συζήτηση για το μέλλον του φεστιβάλ. Πείτε μας πώς το θέλετε και θα… δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Ακόμα συζητάμε για το μέλλον, τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες ανάπτυξης της ελληνικής επιστημονικής φαντασίας, την πιθανότητα δημιουργίας ενός εφ μουσείου και βάζουμε το θεμέλιο λίθο μιας πανελλαδικής ένωσης για το φανταστικό.
Καφέ Πειραματικό, Πλατεία Μιαούλη, 18:00

9/ Δύο σύντομα διηγήματα εφ
«Περίπατος στον Άρη», του Μιχάλη Μανωλιού. Διαβάζει ο Γιάννης Δεσύπρης της θεατρικής ομάδας Σουρής. «Ο θόρυβος της σταγόνας» του Κώστα Καταγά. Διαβάζει ο ηθοποιός Γιώργος Μιχαλάκης. Δύο θρίλερ πολιτικής επιστημονικής φαντασίας.
Μπαρ Μποέμ, Παραλία Ερμούπολης, 19:00

10/ Jeans street (ή Τοπικοί ήρωες)
Ντοκιμαντέρ του Άγη Κελπέκη. Γυρισμένο στη νεοαποικιακή πόλη Bandung της Iάβας, ενός μίγματος ασιατικών πολιτισμών και δυτικών μοντέλων. Στη Jeans Street γιγάντιες κούκλες -παγκοσμιοποιημένοι ήρωες των κόμικ και του σινεμά- σηματοδοτούν τα καταστήματα που πουλάνε jeans και t-shirts. Ένα σουρεαλιστικό περιβάλλον, όπου το αμερικανικό μεγα-προϊόν μεταλλάσσεται μέσα στο θαυματουργό ανατολίτικο παζάρι. Ο τρίτος κόσμος απομυθοποιεί με τον τρόπο του αρχέτυπα της δυτικής κουλτούρας..
Μπαρ Μποέμ, Παραλία Ερμούπολης, 19:45, διάρκεια 6 λεπτά

11/ Εννιά ξένες εφ ταινίες μικρού μήκους
Θα προβληθούν 9 μικρού μήκους ταινίες επιστημονικής φαντασίας που έχουν προβληθεί -και οι περισσότερες βραβευθεί- σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας. Παρατίθενται με τίτλο, σκηνοθέτη, χώρα: Killswitch, Dan Przygoda (HΠΑ), Neoplasia, Frode Klevstul (Νορβηγία / Αυστραλία), Plastic, Mark Davies (Αγγλία), They are made out of meat, Stephen O’ Regan (Ιρλανδία), The Omnicide 8000, Ian Hothersal (Αγγλία), The grandfather paradox, Jean Francois DaSylva (Καναδάς), X, Raphael Wahl (Γερμανία), Judas, Nicolas Bary (Γαλλία), Cost of Living, Jonathan Joffe (Καναδάς). Διοργάνωση: Φίλοι του Σινεμά. Υλικό: Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας
Πνευματικό Κέντρο, Αίθουσα Αλέκος Παναγούλης, 20:15, συνολική διάρκεια 90 λεπτά.

12/ Έρωτος Λήθη
Χοροθεατρική παράσταση από την ομάδα Ακροποδητί. Στο μέλλον, ο ερωτευμένος άνθρωπος πάσχει από αμνησία. Αδυνατεί να θυμηθεί τον ερωτικό του σύντροφο και κάθε μέρα στέκεται με τεράστια απορία, έκπληξη, αλλά και τρόμο μπροστά στο άγνωστο σώμα που βρίσκεται στην αγκαλιά του. Έτσι, οι ερωτευμένοι πρέπει καθημερινά να ξανασυναντιούνται, να πολεμούν με τον άγνωστο «εχθρό» τους και να ερωτεύονται από την αρχή. Δύσκολο, βασανιστικό, μα σίγουρα αναζωογονητικό, αφού το ερωτευμένο ζευγάρι του μέλλοντος παραμένει για πάντα ερωτευμένο, καθώς δεν μεσολαβεί χρόνος για να έρθει η συνήθεια, η πλήξη κι η επιθυμία για έναν έρωτα καινούργιο. Χορεύουν: Γιώργος Τερζής, Αγγελική Σιγούρου, μουσική Gouaime Divanis, κοστούμια, σκηνικά, φωτισμοί: Μυρτώ Μπελοπούλου. Βαγγέλης Παπαδάκης.
Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη, πρεμιέρα 22:00, είσοδος ελεύθερη. Η παράσταση επαναλαμβάνεται την επομένη μέρα την ίδια ώρα.

13/ Ο Σούπερμαν επιστρέφει
Μετά από μακρά απουσία ο Σούπερμαν επιστρέφει στη Γη και ως Κλαρκ Κεντ διαπιστώνει ότι η Λόις έχει ένα πεντάχρονο παιδί. Είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά το ελάχιστα πετυχημένο Σούπερμαν IV, η καινούργια «σούπερ» παραγωγή έλαβε θετικές κριτικές και γνώρισε την αγάπη του κοινού σε όλο τον κόσμο. Σκηνοθεσία Bryan Singer, με τους Brandon Routh, Kate Bosworth, Kevin Spacey. Η ταινία είναι προσφορά της Village Films στο κοινό του φεστιβάλ και της Ερμούπολης.
Παλλάς, 23:45, Είσοδος ελεύθερη

Κυριακή 20 Μαΐου

14/ Πολιτική και επιστημονική φαντασία: A short short story
Συζήτηση με τους Αλέκο Παπαδόπουλο, Γιάννη Στάγκο, Παναγιώτη Κούστα, Χρίστο Κώνστα, Νίκο Αλμπανόπουλο. Τη συζήτηση ανοίγει ο Παναγιώτης Κούστας με το διήγημά του «Ελεγχόμενο πάθος». Συμμετέχει με ερωτήσεις και τοποθετήσεις το κοινό. Συντονίζει ο εκδότης Απόστολος Χατζηπαρασκευαΐδης.
Καφέ Μέγαρο Ανδρουλή, 10:00

15/ Δύο σύντομα διηγήματα φαντασίας
«Η περίπτωση Christian Marco de Jean» και «Olus, Imbolibus» του Μιχάλη Μεϊμάρη. Διαβάζει ο συγγραφέας.
Βιβλιοπωλείο Πλάστιγγα, πλατεία Παπάγου, 13:00

16/ Βράβευση διηγήματος – Παρουσίαση έκδοσης
Η επιτροπή της εκδήλωσης [6] ανακοινώνει και βραβεύει το καλύτερο -κατά την κρίση της- διήγημα. Αμέσως μετά ο εκδοτικός οίκος «της ψυχής τα λαμπυρίσματα» παρουσιάζει το «Kastar», ελληνικό κόμικ επιστημονικής φαντασίας σε κυβερνοπάνκ περιβάλλον. Σενάριο Κώστα Σταθόπουλου, σκίτσο-χρώμα Νίκου Γιαλούρη.
Βιβλιοπωλείο Πλάστιγγα, πλατεία Παπάγου, 13:45

17/ Έρωτος λήθη
Η ομάδα Ακροποδητί επαναλαμβάνει την παράσταση [12].
Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη, 22:00, είσοδος ελεύθερη.

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

..και τι σκέφτεσαι! Δεν είμαι ο μόνος που μου πέρασε από το μυαλό, πάντως…

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

..Completely lacking in context, as I haven’t been able to place, or even verify, the quote:

How much science fiction is being published now that’s set in worlds that are better than ours? Not that have bigger shopping malls or faster space ships, but where the characters are morally superior, where the society works better, is more just? Not many. It becomes difficult to do it, and that’s a feedback relationship with what’s happening in the culture, with science fiction being the minor note. People don’t credit it anymore! Not just better gizmos and more virtual reality gear, but better societies. People don’t believe the future will be a better place. And that is very scary.

‘Providing hope is something science fiction should be doing. It sounds arrogant to say it, but if we don’t do it, who the hell will? One of the social functions of science fiction is to be visionary, and when science fiction isn’t being visionary, it hurts the culture’s visionary sense. And when the culture isn’t receptive, neither is science fiction. It’s a downward spiral.
– Norman Spinrad, “Why Most Science Fiction Sucks”

(via: Posthuman Blues, Future Hi)

In a nutshell -and in my completely biased opinion, at the moment of submitting this post etc.- this is what’s essentially wrong with the human condition today. Spinrad’s observation can be said to apply equally well to journalism, blogging, the arts, the political process and mostly every field of creative human endeavor (*): it at least seems as if they’re all failing to provide adequate reasons why humanity should carry on with it’s existence, in quantities or qualities that can make a difference. And, frankly, if we’re unable or unwilling to care worth a damn’, to provide and accept hope, how are we then worthy of a better future anyway?

See, that’s the thing about love. When you love someone, I mean really love someone, it’s unconditional. You can’t ever expect anything back. You give because that’s what you have to do. And you don’t expect to hear somebody say thanks. But a part of you needs to hear the other person say thanks. And when that part comes out, you feel like a fraud, like you’re being selfish.[..]
The more you love, the more you give; the more you give, the more you need; and the more you need, the more you hate yourself for needing.
– Lazarus to David Grey, Midnight Nation #12

To those that persevere and keep hope alive, despite it all: respect and,

Midnight Nation #12 (J. Michael Straczynski, Gary Frank), ©2002 JMS & Top Cow Productions

(^* save software engineering, perhaps; one of the few that seem to thrive at a time of global intellectual and spititual disillusionment. But give it time to mature into a weary field like the rest; or, maybe, give them a run for their money!)

Linkbacks: Shiny Blue Black

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

“Slowing down light used to be considered a neat trick for physics wonks. But researchers in New York now say they’ve pushed light into reverse. And as if to defy common sense, the backward-moving light travels faster than light.”

O-okay, that’s enough accumulated weirdness for one day; whoever’s standing closest to the “Reality Warm Reboot” toggle, please throw it now :-ppp

Other “slow-light” related headlines from Slashdot:

• Optical Computer Made From Frozen Light (14/4/05)
• Storing Light In Chips (21/2/04)
• Scientists Freeze Pulse Of Light (11/12/03)
• Light Slowed Down To 127 mph (1/4/03)
• Light Stopped, Held And Re-emitted By A Crystal (9/1/02)
• Light Traveling at 38 Miles an Hour (18/2/99)

and an unrelated -but just as stunning- older breakthrough:

• Mastering Light (22/5/03)

302 years after the publication of Newton’s Opticks, the field remains as fascinating as ever…

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν

Αριστερά, η μακέτα της προτεινόμενης ανάπλασης της Αριστοτέλους, όπως εμφανίστηκε στο περιοδικό “Κ” της Καθημερινής της περασμένης Κυριακής. Δεξιά, η κεντρική πλατεία του Minbar, πρωτεύουσας των εξωγηίνων Minbari, από την σειρά επιστημονικής φαντασίας Babylon 5. Αντιστάθηκα στον πειρασμό να προσθέσω ένα UFO στη μακέτα· μπορεί, όμως, να μπέρδεψα το αριστερά με το δεξιά, και οι .. αναπλάστες ήπιοι ανασχεδιαστές τα μπούτια τους, ποιός ξέρει…

Βέβαια, αν είναι να μοιάσει η Θεσσαλονίκη με τον Minbar (ναι, σίγουρα, και τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ θα μετατραπούν εν μία νυχτί σε White Stars!), τσιμέντο να γίνει, βρε αδερφέ· ποιός είμαι εγώ ο ταπεινός Σαλονικιός, και φανατικός οπαδός του Babylon 5, που θα πω όχι; Όμως, δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής, όπως έχουμε ξαναπεί, αλλά συστηματικού εμπαιγμού των πολιτών και αποκλεισμού τους από τη συμμετοχή στους σχεδιασμούς για τον πιό σημαντικό δημόσιο χώρο του ιστορικού κέντρου, όπως επίσης και παγίωσης της χρήσης των χώρων της πλατείας στο διηνεκές (όπως φαίνεται απ’ τη μακέτα, οι υπερυψωμένες κατασκευές οριοθέτησης και υποβάθρου των καφετεριών, όχι μόνο δεν αποτελούν ήπιες παρεμβάσεις στον χώρο, αλλά ούτε και θα μπορούν εύκολα να αξιοποιηθούν για άλλη χρήση στο μέλλον).

Το θέμα δεν πιστεύω πως έκλεισε με την (ήπια;) παρέμβαση του ΥΠΠΟ: και οι αντιδράσεις των πολιτών πρέπει να συνεχίσουν να ακούγονται, και οι ενστάσεις των επιστημόνων, καλλιτεχνών και διανοούμενων να προβάλλονται, και η συλλογή υπογραφών -που συνεχίζεται, σε διάφορα σημεία της πόλης- έχει σημασία να συνεχιστεί, αλλά και το “κίνημα” της μπλογκόσφαιρας που ανέδειξε το ζήτημα (καθώς και άλλες αυθαιρεσίες που ψήνονται εν είδει πακέτου για την Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή) μπορεί να βοηθήσει στο να ξεκινήσει ένας δημόσιος διάλογος για το πως οραματιζόμαστε τελικά τους κοινοχρηστούς χώρους και τις υποδομές της πόλης μας, αλλά κυρίως, για το πως (και αν) θέλουμε να συμμετάσχουμε στους σχεδιασμούς και στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για το μέλλον της. Τώρα που οι πολιτικοί τεντώνουν κάπως περισσότερο τ’ αυτιά τους με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές είναι ευκαιρία να αρθρώσουμε θετικό λόγο και να καταθέσουμε προτάσεις, ώστε να αποτινάξουμε και τη ρετσινιά των ράθυμων και απληροφόρητων γκρινιάρηδων που μας έχουν κολλήσει οι αλεξιπτωτιστές του Ηλέκτρα Παλάς.

Οι πλατείες των πόλεων δεν είναι παρά η απεικόνιση της ψυχής των κατοίκων τους. Θα πρέπει λοιπόν πρώτα η ψυχή μας να πάψει να είναι διεστραμμένη, συμβιβασμένη και κακομοιριασμένη, για να πάρει και η πλατεία Αριστοτέλους την όψη που της πρέπει…

– Πλατεία Αριστοτέλους, Τα μυστικά του Κόλπου (4/4/06)

Κι όχι μόνο προτάσεις και λόγια: της Αριστοτέλους της πρέπει η κίνηση, το χρώμα, η μουσική και το παιχνίδι (και τα αυθόρμητα, λέμε· όχι μόνο τα παρωχημένα φουσκωτά demo Ολυμπιακών αθλημάτων, οι εκτός εποχής λαμέ – μογγολοειδείς Γέφυρες των Αγγέλων και τα μουδιασμένα “εορταστικά” πατιρντί των stars Β’ διαλογής). Όσο για την προτεινόμενη ανάπλαση, όποια κι αν είναι η τύχη της, δε μπορεί να αποτελέσει αυτό άλλοθι για την δημοτική αρχή, τα αρμόδια υπουργεία και τους πολίτες, ώστε να παραμείνει η πλατεία στη σημερινή της κατάσταση.

ΥΓ: Όσο για το περίφημο άρθρο στο περιοδικό της Καθημερινής, χρήζει αναλυτικού ξετινάγματος, αλλά έχω βάσιμες υποψίες ότι θα επιληφθεί επ’ αυτού σύντομα κάποιος άλλος blogger, λόγω δικής μου έλλειψης χρόνου και δικού του (δικαιολογημένου) μένους. Αναμείνατε…

Σχετικά:

• το πραγματικό σχέδιο για την Αριστοτέλους (AR_LAV, 10/6/06)

“Notice the waves, each moving in its own order, predictable, unchanging. But drop in a single stone and see how the pattern changes. Everything around it is altered.”
– Minbari Ambassador Delenn to Sinclair in Babylon 5:”The Gathering”

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Αποκαλύπτουμε τα πάρκα της Νέας Παραλίας
• Πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου: τσιμέντο να γίνει;
• Που’ναι τα πάρκα, οέο;
• Της πλατείας το κάγκελο
• Νισάφι πιά, Θεσσαλονίκη
• Τα όνειρα των πόλεων

“Κάθε φορά που έκλεινε τα μάτια και κρατούσε την αναπνοή του μπορούσε ν’ ακούσει τις ανεπαίσθητες ανάσες του ξύλου και της πέτρας. Έναν ψίθυρο που έμοιαζε με παράπονο μέσα στη σιωπή και την εγκατάλειψη. Ένα παράπονο που κρατούσε πολλά χρόνια κι έτρεμε τη λήθη και τη φθορά…“

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Corvus corone cornix scripta
• Θεματικές ιστοπαρέες
• Κόκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη
• Η χρονιά της μούσας

Το Robotech -που προβάλλονταν και στην ελληνική τηλεόραση- είναι μιά ιδιάζουσα περίπτωση τηλεοπτικής σειράς anime, καθώς αποτελεί εκδυτικοποιημένη μίξη τριών (!) διαφορετικών γιαπωνέζικων σειρών, που όμως γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία παγκοσμίως από τις συνιστώσες της. Παρ’ ότι πολλοί purists αργότερα κατέκριναν τον Carl Macek και την Harmony Gold, θεωρώντας ότι έφτιαξαν ένα εμπορικό αχταρμά, γεγονός είναι ότι το Robotech συνέβαλλε σημαντικά στο να γίνουν δημοφιλή τα anime στο διεθνές τηλεοπτικό κοινό. Από τις τρεις συνιστώσες του Robotech, το SDF Macross είναι η μακροβιότερη και μάλλον η πιό αξιόλογη, έχοντας καταφέρει να κερδίσει το δικό της κοινό έξω απ’ τα σύνορα της Ιαπωνίας. Το Macross επίσης έδωσε πνοή στο πρώτο ίσως idoru ^(*): την Lynn Minmay, χαρακτήρα της σειράς που έγινε είδωλο της ποπ στην Ιαπωνία. Οι δύο ταινίες που βασίστηκαν στην πρωτότυπη σειρά (The SDF Macross: Do You Remember Love?, The SDF Macross II: Lovers, Again), αν και αρκετά cheesy, είναι ιστορικά αποκτήματα για τους φίλους των anime. Η μίνι-σειρά Macross Plus (κριτική από το Anime Critic), που γυρίστηκε δέκα χρόνια μετά την πρώτη ταινία, είναι κατά τη γνώμη μου το πιό ώριμο δείγμα του franchise (αν και η υπόθεσή του θυμίζει εμφανώς το Top Gun), με εξαιρετικές ποιότητες παραγωγής. Ελπίζω το “9″ να τις συμπεριλάβει κάποια στιγμή στο μέλλον στα ένθετά του, και να συνεχίσει ίσως και με άλλες κλασικές παραγωγές (Akira, Bubblegum Crisis κλπ). Το μεγάλο πρόβλημα με τα anime είναι συνήθως η εξεύρεση υποτίτλων, αλλά απ’ όσο ξέρω, όλες οι προαναφερθείσες σειρές και ταινίες έχουν υποτιτλιστεί ή μεταγλωττιστεί στα αγγλικά.

Απ’ την άλλη, το σημερινό “9″ επεφύλασσε μιά δυσάρεστη έκπληξη στους αναγνώστες του, καθώς για κάποιο λόγο κυκλοφόρησε ..μισό: σε λεπτό χαρτί κατώτερης ποιότητας απ’ το γνωστό ιλουστρασιόν (για πρώτη φορά) και με 20 σελίδες λιγότερες (!) σε σχέση με τα προηγούμενα τεύχη. Ίσως θα ήταν καλύτερα για το περιοδικό να είχε ανεξαρτητοποιηθεί από την εφημερίδα εδώ και καιρό, ίσως όμως να ακολουθούσε τότε την τύχη παλιότερων ποιοτικών περιοδικών ειδικού ενδιαφέροντος και φανατικού non-mainstream κοινού (πχ. Cine7) που εξέλειψαν. Αν οι λόγοι για το ..αδυνάτισμα είναι καθαρά οικονομικοί, θα προτιμούσα -όσο κι αν επικροτώ την προσθήκη των VCD του Robotech- να έδινα το μισό ευρώ για να συνεχίσει να βγαίνει το περιοδικό στα παλιά του ..κυβικά.

Αναφορές: Δυστυχώς, το “9″ δεν έχει δική του ιστοσελίδα απ’ όσο ξέρω. Για περισσότερα σχετικά με τα anime και τα manga από ελληνική σκοπιά, διαβάστε την πολύ καλή σειρά άρθρων Shinjuku Express του Ανδρέα Μιχαηλίδη στο Comicdom.

( ^* αργότερα, στο Macross Plus, η Sharon Apple ήταν ένα idoru με την “κλασική” έννοια του όρου)

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

• Δεν υπάρχουν