Mostly Harmless
Και τώρα που τα blogs έγιναν ..πρώτο θέμα συζήτησης σ’ όλα τα κανάλια και τον offline ντουνιά…
..αδέλφια, γιατί αυτός είναι ο αντικειμενικός σκοπός της άσκησης. Να πανικοβληθείτε, ν’ αφήσετε κάτω τα πληκτρολόγια κι αντί για blogging ν’ αρχίσετε να μαζεύετε πεταλούδες.
Εξάλλου, όπως όλοι ξέρουν, τα περισσότερα blogs είναι Mostly Harmless, ειδικά στην Ελλάδα. Έξω, τα social media διαμορφώνουν κι εκφράζουν την κοινή γνώμη, ελέγχουν πολιτικούς, εταιρείες και κρατικούς λειτουργούς, εκλέγουν και ρίχνουν κυβερνήσεις, παλεύουν για τη δημοκρατία, και μάλιστα τα καταφέρνουν όλα αυτά συχνά χωρίς κιτρινισμό. Εδώ, το πολύ να κάνουμε καμιά καμπάνια με banners και προγραμματισμένα posts που θα κρατήσει μιά μέρα, άντε το πολύ καμιά συγκέντρωση διαμαρτυρίας χωρίς αιτήματα, κι η “δημοσιογραφία των πολιτών” εκτελείται από undercover επαγγελματίες δημοσιογράφους με πηχιαίους τίτλους, πολύχρωμες γραμματοσειρές, δηλητηριώδη υπονοούμενα και υποχθόνιες ατζέντες. Έτσι δεν είναι, ή μήπως όχι;
ΥΓ: Το άρθρο δεν έχει links, εκτός από ένα, γιατί άκουσα ότι σε λίγο θ’ απαγορευτούν (*) και καλό είναι να φυλαγόμαστε. Ο Douglas Adams δυστυχώς είναι νεκρός από καιρό, ελπίζω το φάντασμά του όμως να μην προσβληθεί που το(ν) συνέδεσα μέσω της Wikipedia. Sue these guys, not me, Doug(’s ghost) ;-p
But, seriously: έχω φυσικά πολύ περισσότερα να γράψω για το όλο σκηνικό, για όσα προηγήθηκαν και για όσα έπονται, αλλά έχω εξαντληθεί από τον ορυμαγδό των εξελίξεων σε διάφορα μέτωπα -που να δείτε τι γίνεται πχ. με τα αλλεπάλληλα τσιμεντώματα του Frattini στο Φρούριο Ευρώπη, τα βασανιστήρια στη χώρα μας και τις μαύρες τρύπες στα οικονομικά του Δήμου Θεσσαλονίκης, τώρα που δεν κοιτάμε- και προτιμώ να διαμορφώσω ψύχραιμη άποψη για πρόσφατα γεγονότα στο δικό μου χρόνο. Μέχρι τότε, διαβάστε τις τοποθετήσεις πραγματικών bloggers τους οποίους εκτιμώ, και οι οποίες με καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό: Argos (1, 2, 3, 4, 5), Reality Tape, Άγγελος Μάρκος, mave, Ιστολόγιον, Ματθαίος Τσιμιτάκης (1, 2), netPen, e-lawyer, Πετεφρής, Αρκούδος, plagal (1, 2), vrypan (1, 2), Λαπούτα, Καλύβα, Chaka-khan, λ:ηρ, kaltsovrako, magica (1, 2), Penguin Witch (1, 2, 3).
Όσον αφορά την αφορμή και πρόφαση εν αμαρτίαι αυτού του μπάχαλου, νομίζω ότι η ανάλυση του Νίκου Σμυρναίου είναι αρκετά ακριβής. Επίσης, το metablogging, με την εξαντλητική λίστα σχετικών κειμένων, και η coolplatanos με τον εκτενή σχολιασμό κάποιων απ’ αυτά, κάνουν αυτό που έκανα κι εγώ παλιότερα για σημαντικά θέματα που απασχολούσαν τη μπλογκόσφαιρα, και τώρα δεν προλαβαίνω ή δεν αντέχω. Με τις τοποθετήσεις στο κείμενο του nylon συμφωνώ πάνω κάτω, αλλά η μορφή της προσπάθειας, με την αποσπασματική διατύπωση θέσεων και πολύ περισσότερο με τον συγκεκριμένο τίτλο του κειμένου στη δεδομένη συγκυρία δε με εκφράζει (εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι).
Όσο ακόμα διαθέτετε την ελευθεροτυπία και την ελευθερία του λόγου και πριν γίνουμε κι εμείς μαύρη τρύπα, κλείστε τα κανάλια, αφήστε τις ατέρμονες συζητήσεις και γράψτε κι εσείς στα μοναδικά ελεύθερα μέσα έκφρασης που μας απέμειναν (και γενικά τα social media, όχι μόνο τα blogs). Θυμηθείτε ότι τα blogs έχουν κάποια πλεονεκτήματα απέναντι στα ΜΜΕ: είναι προσβάσιμα σε όλους, και μπορούν να ερευνήσουν και να προβάλλουν θέματα σε οσοδήποτε βάθος χρόνου και χώρου, με άμεσες και επαληθεύσιμες συνδέσεις σε πηγές· κι αυτά τα κάνουν ιδανικά μέσα για τη δημοσιογραφία των πολιτών (την πραγματική, εννοώ, όχι τη μούφα).
Ψυχραιμία, καλή δύναμη και μη τσιμπάτε. Κι άμα αργήσω, φάτε…
If anyone in this shithole city gave two tugs of a dead dog’s cock about Truth, this wouldn’t be happening.
– Spider Jerusalem
(* Για την αποφυγή παρεξηγήσεως απ’ όσους δεν διαθέτουν χιούμορ, κριτική σκέψη ή working sarcasm parsers, δεν αναμένεται να απαγορευτούν τα links. Τουλάχιστον, όχι ακόμα…)
