Συνέντευξη Τσίπρα με ερωτήσεις από τα blogs
Ο Ματθαίος Τσιμιτάκης απεύθυνε εδώ και λίγες μέρες μιά ενδιαφέρουσα πρόσκληση σε συγκεκριμένους bloggers, μεταξύ των οποίων και ο γράφων: να συλλέξουν ερωτήσεις από τους αναγνώστες τους για μιά συνέντευξη με τον υποψήφιο πρόεδρο του ΣΥΝ. Ανανέωση (3/1 09:00): Όπως ενημερώνει ο Ματθαίος σε νέο post, η συγκέντρωση των ερωτήσεων θα κλείσει σήμερα το βράδι,
Η διαδικασία που προτείνει ο Ματθαίος είναι η εξής:
Τα blogs που θα αποδεχτούν την πρόσκληση να αναρτήσουν ένα post το οποίο θα ζητάει από τον κόσμο τους να συμμετάσχει καταθέτοντας ερωτήσεις. Στις 2 Ιανουαρίου, όλες οι ερωτήσεις να συγκεντρωθούν εδώ όπου θα γίνει το ξεσκαρτάρισμα και ο γενικός συντονισμός. Από αυτές τουλάχιστον μια από τον καθένα μπορεί να μπει στο τελικό ερωτηματολόγιο το οποίο αναλαμβάνω την ευθύνη να συντάξω μετά από συνεννόηση βεβαίως με τους ερωτώντες και ενημέρωση τους για όλο το περιεχόμενο του ερωτηματολογίου. Ο δικός μου ρόλος θα παραμείνει αυστηρά οργανωτικός και συντονιστικός ενώ σε όλες τις φάσεις η διαδικασία μπορεί να είναι διαφανής.
Μεταξύ δυο και τέσσερις Ιανουαρίου μπορούμε να συναντηθούμε στο στούντιο του radiobubble (πρόκειται για μια καινούργια προσπάθεια με πολύ καλές γραμμές upstream) με τον Αλέξη Τσίπρα προκειμένου να πραγματοποιήσουμε την συνέντευξη η οποία θα γίνει live streaming στο ustream και ίσως και κάπου αλλού ταυτόχρονα.
Σε follow up post, όπου δίνει εκτενείς διευκρινίσεις για τη διαδικασία, αναφέρει ότι η συλλογή ερωτήσεων πιθανότατα θα πάρει παράταση μέχρι τις 6 ή 8 Ιανουαρίου, αφού, όπως λέει κι ο ίδιος, αποδεικνύεται περίτρανα ότι οι γιορτές είναι ο χειρότερος χρόνος για να κάνεις τέτοια πειράματα.
Το βήμα δικό σας, λοιπόν.
Η ραστώνη των γιορτών ευθύνεται και για την δική μου καθυστέρηση στο να ανταποκριθώ στην πρόσκλησή του, κι όχι κάποιος δισταγμός εκ μέρους μου για να συμμετάσχω στη διαδικασία. Βρίσκω την ιδέα του Ματθαίου εξαιρετική, και θα ανταποκρινόμουν ακόμα κι αν αφορούσε την επικοινωνία με πολιτικό πρόσωπο ενός λιγότερο προσφιλούς πολιτικού χώρου (όπως πχ. συμμετείχα στην υποβολή ερωτήσεων για τον Πολύδωρα), γιατί αναδεικνύει την δυνατότητα που δίνουν τα blogs στον πολίτη -όχι μόνο τον blogger- να συνδιαλέγεται πιό άμεσα με τους πολιτικούς εκπροσώπους του. Αντιρρήσεις για το εγχείρημα υπήρξαν, και μάλιστα έντονες. Όμως, όπως πολύ σωστά σημειώνει ο talos, απαντώντας στους επικριτές:
Στην πράξη αυτό που ξεκίνησε ο Ματθαίος Τσιμιτάκης δεν είναι μια συνέντευξη του ΑΤ στους μπλόγκερ, αλλά μια συνέντευξη στην οποία τα ιστολόγια θα μπορούν να συλλέξουν ερωτήσεις αναγνωστών τους / χρηστών του διαδικτύου προκειμένου να μεταφερθούν αυτές [..] στον Αλέξη Τσίπρα. Πουθενά δεν εμπλέκεται η φύση του μέσου, τα προβλήματα του μπλόγκινγκ παγκοσμίως, η υπόθεση Τσιπρόπουλου ή οτιδήποτε άλλο κανείς φαντάζεται ως “συντεχνιακό” θέμα των μπλόγκερ, γιατί η πρόσκληση δεν αφορά τους μπλόγκερ με την ιδιότητα του μπλόγκερ, αλλά τους πολίτες που διαβάζουν ή/και εκφράζονται μέσω δικών τους ή άλλων μπλογκ. Αυτό είναι μια πολύ καλή ιδέα, γιατί πολύ καλή ιδέα (δημοκρατικά μιλώντας) είναι ο περιορισμός της διαμεσολάβησης διαφόρων επιχειρήσεων και επαγγελματιών (ανεξαρτήτως προθέσεων) στην επικοινωνία κομμάτων (και ένα παραπάνω της αριστεράς) με τους πολίτες. Δεν δημιουργεί εξαρτήσεις, μπορεί να συγκεντρώσει ερωτήσεις από κόσμο που γνωρίζει περί ενός θέματος (π.χ. τα εσωτερικά του ΣΥΝ) πολύ περισσότερα από τον Χ μεγαλο- ή μικρο- δημοσιογράφο και επιτρέπει την άμεση απάντηση σε ερωτήματα που διατυπώνονται από την κοινωνία.
Βέβαια, θα ήθελα από την άλλη να δω πολιτικούς να τοποθετούνται προσωπικά σε “συντεχνιακά” ζητήματα των bloggers και θέματα ψηφιακών δικαιωμάτων -και ειδικά στην υπόθεση Τσιπρόπουλου- αλλά είναι στο χέρι μας να τους τα θέτουμε όταν προκύπτουν τέτοιες ευκαιρίες. Στη χώρα μας, μέσα στο χρόνο που πέρασε, το βάπτισμα του πολιτικού κόσμου στα social media υπήρξε εκτενές και προβεβλημένο, με:
- τα προεκλογικά ΣΚΑΙ – YouTube debates και τη συνεργασία ΕΡΤ – sync.gr,
- τις πολλές διαδικτυακές συνεντεύξεις πολιτικών (Παπανδρέου 1 & 2, Παπαρήγα, Αλαβάνος 1 & 2, Μπακογιάννη, Διαμαντοπούλου, Μητσοτάκης, Ντόβας)
- το κονταροχτύπημα Παπανδρεϊκών – Βενιζελικών στη μπλογκόσφαιρα και το YouTube,
- την -έστω άτολμη και αρτσούμπαλη- προβολή υποψηφίων με προσωπικά blogs,
- την συλλογή θέσεων κομμάτων στα ψηφιακά δικαιώματα
- τις τοποθετήσεις πολιτικών μέσα από τα blogs τους σε θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος (πχ. παρέμβαση Βενιζέλου στο θέμα της Αμαλίας, Κωστής Χατζηδάκης πριν και μετά την υπουργοποίηση),
Εϊναι προφανές και εύλογο ότι οι πολιτικοί επιζητούν περισσότερο την επαφή με τον πολίτη όποτε έχουν διαδικαστική ανάγκη προσωπικής προβολής τους -κυρίως προεκλογικά ή πριν τις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου κόμματος- κι όπου αυτή η επαφή μπορεί να έχει τη μέγιστη δυνατή προβολή. Όσο όμως προάγεται και φέρνει αποτελέσματα το ήθος, η μέθοδος και η τεχνολογία της πολιτικής επικοινωνίας μέσα από τα social media, θα αναγκάζονται να συνδιαλέγονται ολοένα και πιό άμεσα με τους πολίτες, σε συχνότητες που τείνουν στον πραγματικό χρόνο. Κι όσον αφορά τη σχέση των πολιτικών με τα blogs, το ζητούμενο δεν είναι να ανοίξουν όλοι προσωπικά ιστολόγια, αλλά να παρακολουθούν τη μπλογκόσφαιρα και να συμμετέχουν στις συζητήσεις που διεξάγονται σ’ αυτήν, αφού από κάποια άποψη αποτελεί το σύγχρονο ανάλογο της εκκλησίας του δήμου.
Ανανέωση (3/1 09:00): Όπως ενημερώνει ο Ματθαίος σε νέο post, η συγκέντρωση των ερωτήσεων θα κλείσει σήμερα το βράδι, ενώ η συνέντευξη θα γίνει τη Δευτέρα 7/1/08.
Συμμετέχουν: arxedia MEDIA, metablogging.gr, Πόντος και Αριστερά, πολιτικό blog, Allu Fun Marx, kavouraki, Ταραχοποιός, Sindelius, pangea, exeisminima
Αντίλογος: Αθήναιος (spinoza @ e-roosters), McManus
