Αυτοκίνητα παντού (κάγκελα επίσης)
Αν και εκπρόθεσμα, συνεχίζω το αφιέρωμα στη "Μέρα χωρίς αυτοκίνητο", με δυό ποδηλατικές βόλτες μετ’ εμποδίων στην παραλία της Θεσσαλονίκης.
Ομολογουμένως ευχάριστες ήταν οι χθεσινές εορταστικές εκδηλώσεις στην Παλιά Παραλία και την Αριστοτέλους για τη Μέρα χωρίς αυτοκίνητο, εξάλλου η παρούσα δημοτική αρχή τα πάει καλά με το φαίνεσθαι. Της ποδηλατοδρομίας στο προσωρινά κλειστό "σιρκουί" -Λ. Νίκης – Λευκός Πύργος – Ν. Γερμανού – Τσιμισκή – Αγ. Σοφίας- ηγήθηκε ο δήμαρχος, σε απαστράπτουσες λευκές φόρμες (όχι δηλαδή με τις -α λά Φιντέλ- γαλαζοκόκκινες, με τις οποίες φιγουράριζε στο πρωτοσέλιδο τοπικής "εφημερίδας", δίπλα στον τίτλο "Η ‘εκδίκηση’ του ποδηλάτη"…). Κατάφερα να προλάβω κάτι πιτσιρίκια στην ουρά της κούρσας, καθώς έστριβαν στην Αγ. Σοφίας, και στον τερματισμό, ν’ ακούσω το Δήμαρχο ν’ απαντάει στις ενθουσιώδεις παρακλήσεις των συναθλητών του για ποδηλατόδρομο 10 χιλιομέτρων μ’ ένα αδιάφορο "εντάξει, εντάξει". Ως quasi-συμμετέχων, τσίμπησα ένα jiffy bag με καπέλο τζόκει και μπλουζάκι στα χρώματα του δημάρχου και της κούρσας, καθώς κι ένα ασυμπλήρωτο πιστοποιητικό συμμετοχής.
Οι επιδείξεις flatland BMX -ελλείψει πίστας- που ακολούθησαν, με μουσική υπόκρουση Zucchero, και οι κληρώσεις ποδηλάτων, με τον αμερικάνο πρόξενο να εκφωνεί τα ονόματα των πρώτων νικητών, θα κυλούσαν πιό ευχάριστα αν ο ραδιοφωνικός κονφερασιέ(ς) σταματούσε λιγάκι την ακατάπαυστη κι ανούσια πάρλα του. Συμπαθητική ήταν αργότερα κι η συναυλία του συγκροτήματος Ixtheis (χριστιανικό rock? η lead singer πάντως ήταν αρκούντως hot) λίγο μετά το σούρουπο, αν κι ο περισσότερος κόσμος είχε ήδη λακίσει από την πλατεία. Τη συναυλία των Δυτικών Συνοικιών την έχασα, αφού με κέρδισε η παραλία· και γενικά, δεν την αντέχω για πολύ την Αριστοτέλους, ακόμα και στις καλύτερες μέρες της. Θα ήταν όμως δύσκολο σε ένα ποδηλάτη -ακόμα και έναν "αντιφρονούντα" σαν κι εμένα- να αντισταθεί στο θέλγητρο του main event της ημέρας, που ήταν η -ως επί το πλείστον- άδεια από αυτοκίνητα λεωφόρος Νίκης, κι έτσι το υπόλοιπο απόγευμα αναλώθηκε στις βόλτες σε Παλιά και Νέα Παραλία. (Λέω ως επί το πλείστον, γιατί αργότερα το απόγευμα εντόπισα, predictably, κάποια ανυπόμονα τετράτροχα να παραβιάζουν στα μουλωχτά την απαγόρευση κυκλοφορίας και να κινούνται επικίνδυνα ανάμεσα στον κόσμο).
Πολλές από τις φωτογραφίες αυτής της μέρας είναι κουνημένες, επειδή τις τράβηξα εν κινήσει, όπως και κάποια βίντεο. Εν τέλει, δεν κατέβηκα από το ποδήλατο σχεδόν για 4 ώρες. Το ίδιο και την επόμενη μέρα, αυτή τη φορά με bonus επίσκεψη στο διάζωμα της Παλιάς Παραλίας, αφού είτε από τον αέρα είτε από ανθρώπινο χέρι έπεσε το ελενίτ που απέκλειε την πρόσβαση στο κοινό λόγω των "έργων".
(Φωτογραφικά άλμπουμ: 22/9/07, 23/9/07)
Ακολουθούν κάποιοι προβληματισμοί σχετικά με το κυκλοφοριακό – χωροταξικό πρόβλημα της πόλης, με αφορμή τα όσα είδα αυτές τις δύο μέρες μόνο στην παραλία:
- Εκτός από το στόλο αυτοκινήτων και φορτηγών που κατέκλυσε την Νέα Παραλία αυτές τις δύο μέρες λόγω του ράλι ΔΕΘ (ποιό δαιμόνιο μυαλό σκέφτηκε να συνδυάσει το ράλι με τη μέρα χωρίς αυτοκίνητα;), "μποτιλιαρισμένο" ήταν και το τμήμα ανάμεσα στο πάρκο Φωκά και τον Όμιλο Φίλων Θαλάσσης, λίγο πριν το απότομο σταμάτημα της βόλτας λόγω της κατασκευής των νέων πάρκων (φωτογραφία 2, παραπάνω). Το φαινόμενο αυτό σημειώνεται συστηματικά, κι αναρωτιέται κανείς γιατί ο αντιδήμαρχος δημοτικής αστυνομίας κ. Αθανάσαρος δεν επεμβαίνει κι εκεί για να πάρει πινακίδες και διπλώματα, με το ίδιο μένος που το κάνει στους δρόμους του ιστορικού κέντρου. Μήπως επειδή ξέρει ότι τα περισσότερα ανήκουν στην αριστοκρατία της πόλης, που συρρέει στο μπαρ του Ομίλου για ν’ απολαύσει τα κοκτέιλ της μετά τη δύση του ηλίου; Παράνομα, εξάλλου, παρκάρουν στην παραλία αρκετές φορές και τα οχήματα θαμώνων του Interni και του Μακεδονία Παλάς.
- Δε φτάνει που το Μακεδονία Παλάς φωτορρυπαίνει ήδη το νυχτερινό skyline της πόλης -κλασικά υποκίτρινο- με τις "μεταμοντέρνες" μπλε νέον κορδέλες του, τώρα θα τρώμε στη μάπα και το ..Crystal Palace του (φωτ. 1); Ποιός υπεύθυνος της πολεοδομίας έδωσε την άδεια κατασκευής γι’ αυτό το προκλητικά κακόγουστο διαφανές hockey puck, και μάλιστα με διάμετρο που εκτείνεται σχεδόν μέχρι το διάζωμα της Νέας Παραλίας;
- Τι ακριβώς υποτίθεται ότι είναι αυτά τα τσιμεντένια (γ)καβλιά (φωτ. 6) που στοίχισε η δημοτική αρχή κάθετα στο διάζωμα της Νέας Παραλίας, ανάμεσα στο Βασιλικό Θέατρο και το Λευκό Πύργο; Σα να πήρε τ’ αυτί μου ότι θα αποτελέσουν τις βάσεις μιάς μίνι-αναπαράστασης του ρωμαϊκού υδραγωγείου του Χορτιάτη, or some such horseshit. Απ’ όσο ξέρω, τα αρχαία υδραγωγεία ήταν καλαίσθητα πέτρινα κτίσματα που έδεναν με το τοπίο, και χρησίμευαν στο να μεταφέρουν νερό απ’ τα βουνά στις κατοικημένες περιοχές της αυτοκρατορίας. Το μόνο που βλέπω εγώ στην πλατεία Λευκού Πύργου είναι άλλη μιά δικαιολογία για τσιμεντοανάπλαση, μετά από τη μαρμάρινη που υπέστη πέρυσι.
- Κάγκελα, ελενίτ, εμπόδια (φωτ. 3), μπάζα και κακοτεχνίες παντού σε χώρους όπου εκτελούνται έργα, αλλά και διάσπαρτα στο διάζωμα της Νέας Παραλίας. Δεν καταλαβαίνουν οι τοπικοί άρχοντες ότι ακόμα και τα έργα μπορούν και πρέπει να γίνονται με κάποια ευταξία και κιμπαριά, ώστε και η εικόνα της πόλης να μην πλήττεται, αλλά και να μην κινδυνεύουν πεζοί και δικυκλιστές από τραυματισμούς;
- Παλιά Παραλία: έργα δεν είδα πουθενά, από το Λευκό Πύργο μέχρι τη Βογατσικού, παρά μόνο μερικά τμήματα του πεζοδρομίου κομμένα (φωτ. 4), κάποια μπαρόκ φανάρια ατάκτως εριμμένα (φωτ. 5) και μπάζα. Αν υποθέσουμε ότι τα κομμένα τμήματα αντιστοιχούν στις υπόγειες τουαλέτες, μάλλον θ’ αργήσουμε πολύ ν’ απολαύσουμε ξανά τις βόλτες μας εκεί. Μας λείπει!
- Ποδηλατοδρόμους θα κάνουμε ακόμα περισσότερο καιρό να δούμε στην πόλη -για την ακρίβεια, αφού τελειώσουν τα Μεγάλα Έργα, και βλέπουμε- σύμφωνα με τις δηλώσεις της αντιδημάρχου δημοτικών έργων και κυκλοφορίας κ. Κολοβού στο φύλλο #439 της εφημερίδας "Σήμερα". Θεωρητικό σχέδιο υπάρχει, λέει, αλλά θα πρέπει να δούνε τι χώροι θα δημιουργηθούν και πως θα αξιοποιηθούν … μπλα μπλα. Ζήσε Μάη μου· μάλλον θα πρέπει να συνηθίσω στο combat biking με τρακτερωτά λάστιχα.
- Το ίδιο φύλλο αναφέρεται σε δηλώσεις εκπροσώπων του Αττικό Μετρό, σύμφωνα με τις οποίες δεν επιτρέπεται η μεταφορά των ποδηλάτων με το μετρό, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει μέχρι να κατασκευαστεί. Ήδη στην Αθήνα, οι ακτιβιστές ποδηλάτες πολεμούν γι’ αυτό το σημαντικό δικαίωμα στη δημόσια μετακίνηση με μερική επιτυχία. Προφανώς θα πρέπει να κάνουμε κι εμείς το ίδιο, αν πρόκειται "ν’ αλλάξει" κάτι στις αντιλήψεις των κρατούντων· αλλιώς, αν θέλουν να αποκτήσει η Θεσσαλονίκη πραγματική (=μεταφορική, κι όχι απλά χομπίστικη) ποδηλατική κουλτούρα, ας μας προσφέρουν ουσιαστικές εναλλακτικές λύσεις για την μετακίνηση σε μεγάλες αποστάσεις και δυσπρόσιτες περιοχές.
- Πόσο δύσκολο θα ήταν να κατασκευαστούν τουλάχιστον μερικά ξύλινα rinks για BMX και skateboard σε αλάνες και πλατείες για τα παιδιά; Ούτε πολύ χώρο πιάνουν (όσο μιά παιδική χαρά), ούτε εμπλέκονται στην κυκλοφορία, ούτε είναι ιδιαίτερα ακριβά στην κατασκευή. Οι σχετικές κοινότητες υπάρχουν στην πόλη έτσι κι αλλιώς, εδώ και καιρό· ας μην τις θυμούνται οι υπεύθυνοι μόνο στα πανηγύρια.
Κατά τ’ άλλα, χαριτωμένο το καπελάκι και το κενό δίπλωμα συμμετοχής στην ποδηλατική κούρσα, αλλά στην κούρσα των χωροταξικών έργων και κυκλοφοριακών ρυθμίσεων που πραγματικά έχει ανάγκη η πόλη, το κουλουάρ της Τσαλακωμένης δημοτικής αρχής, δείχνει ..DNS (did not start).
