Κι άλλο αφιέρωμα στα blogs
..με συνεντεύξεις από Θεσσαλονικιούς bloggers -μεταξύ των οποίων κι ο υποφαινόμενος- αυτή την Κυριακή στις Επιλογές της Μακεδονίας. Ελπίζω όχι πολύ “lifestyle”…
Ανανέωση (24/9 01:45): Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης.
Προσπάθησα, τουλάχιστον, να κρατήσω τις απαντήσεις μου στο ύφος και τη θεματολογία του blog· δεν έχω δει την τελική μορφή του αφιερώματος κι έτσι δεν ξέρω τι θα προκύψει. Θα ανεβάσω πάντως όλη τη συνέντευξη εδώ, μόλις εκδοθεί το περιοδικό, για να μην κάνω αθέμιτο ανταγωνισμό. Δεν ξέρω ούτε ποιοί άλλοι bloggers συνεντευξιάζονται, αν κι έχω μερικές ιδέες. Κάτι άλλα ψώνια σαν και του λόγου μου, κατά πάσα πιθανότητα ;-p
ΥΓ: Το post είναι για κάποιους φίλους που μου την είπαν παλιότερα, επειδή δεν τους ενημέρωσα προκαταβολικά για τη συνέντευξη στα Νέα.
Ανανέωση (24/9 01:45): Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης. Στο περιοδικό μπήκαν -αυτούσιες, απ’ όσο μπόρεσα να διαπιστώσω- οι 4 πρώτες ερωταπαντήσεις. Σχόλια κι εντυπώσεις γενικά για το αφιέρωμα σε επόμενο post…
Πότε ξεκινήσατε το blog σας;
Το προσωπικό μου blog έκλεισε τα 3 χρόνια τον περασμένο Απρίλη. Αφορμή για να το ανοίξω, αποτέλεσε η προσπάθεια ενός φίλου προγραμματιστή να αναπτύξει δικό του λογισμικό για blogs. Ξεκίνησα το blogging σα μιά άσκηση γραφής, καταγραφής και παρατήρησης σκέψεων, εμπειριών και γεγονότων που δεν ήθελα να περνάνε απαρατήρητα, πρώτα απ’ όλα από μένα. Στην πορεία, το blog μου έδωσε τη δυνατότητα να συμμετάσχω σ’ αυτό που λέγεται δημοσιογραφία των πολιτών -ακόμα και στην έντυπη δημοσιογραφία- και να γνωρίσω ανθρώπους με κοινές ανησυχίες, ενδιαφέροντα κι αίσθηση του χιούμορ με τους οποίους γίναμε φίλοι.
Είχατε από την πρώτη στιγμή ανταπόκριση;
Όχι αμέσως’ όταν ξεκίνησα, εξάλλου, η ελληνική μπλογκόσφαιρα ήταν σε εμβρυακό στάδιο. Έμοιαζε σαν γειτονιά, με καλοσυνάτους ανθρώπους που μπορεί να μη γνωρίζονταν μεταξύ τους σε προσωπικό επίπεδο, αλλά συμβίωναν αρμονικά. Παρ’ ότι οι επαφές και η αμοιβαία εκτίμηση με κάποιους από τους “παλιούς” κρατάνε ακόμα, η εκρηκτική διεύρυνση της μπλογκόσφαιρας απομάκρυνε αισθητά τις “στέγες” μας. Αν και η ανταπόκριση δε μετριέται μόνο με τα σχόλια, επιζητώ τη συζήτηση και κάποιες φορές απογοητεύομαι από την έλλειψή τους σε posts για θέματα που θεωρώ σημαντικά. Ας είναι, είμαστε πολλοί πλέον, κι ο διαθέσιμος χρόνος πεπερασμένος’ μου αρκεί σαν ανταπόκριση η αυξανόμενη ευαισθητοποίηση που βλέπω γύρω μου.
Νιώθετε ότι εκτίθεστε;
Κάθε ενεργός πολίτης που εκφράζεται και δραστηριοποιείται δημόσια εκτίθεται, αν και βέβαια έχει σημασία ο τρόπος. Παρ’ ότι στα blogs η ψευδώνυμη γραφή και ο ανώνυμος σχολιασμός είναι ο κανόνας, η ανωνυμία στο internet είναι σχετική. Δοθέντος χρόνου, κάθε παρατσούκλι έχει χαρακτήρα, θέσεις και αντίκτυπο στους “γύρω” του. Ας μην ξεχνάμε πως ο εφευρέτης του Παγκόσμιου Ιστού τον οραματίστηκε εξ’ αρχής αμφίδρομο. Πιστεύω ότι η προάσπιση του δικαιώματος στην ανωνυμία είναι θέμα δημοκρατίας, όσο κι ότι η ελεύθερη επώνυμη έκφραση είναι κατάκτηση, κι ας επιβάλλει πάντα κάποιους περιορισμούς. Εξάλλου, το διαδίκτυο είναι το μοναδικό βήμα πραγματικά δημοκρατικής έκθεσης απόψεων που διαθέτουμε, και η προάσπισή του απαιτεί κάποιες θυσίες.
Θυμηθείτε μια ανατρεπτική ιστορία που σας συνέβη.
Ανατρεπτική είναι κάθε δράση της κοινωνίας των πολιτών που έχει αντίκτυπο στην καθημερινότητα. Οι bloggers της Θεσσαλονίκης, ειδικά, έχουν αφήσει από νωρίς το χνάρι τους, με ενεργή συμμετοχή στον ψηφιακό ακτιβισμό. Αν και η καμπάνια για την Αμαλία με συγκλόνισε όπως και όλους μας, οι ανέλπιστες επιτυχίες των κινητοποιήσεων κατά της ανάπλασης της Αριστοτέλους και της τιμολογιακής πολιτικής του ΟΤΕ στις διαδικτυακές συνδέσεις, στις οποίες συμμετείχα ενεργά, ήταν για μένα οι πρώτες αποδείξεις ότι η κοινωνία των πολιτών λειτουργεί και φέρνει αποτελέσματα.
Βρίσκεσαι συχνά μπροστά από την οθόνη σου, κάνοντας post και απαντώντας σε comments;
Περνάω γενικά πολλές ώρες online για λόγους ενημέρωσης. Στα blogs, περισσότερο διαβάζοντας και σχολιάζοντας παρά γράφοντας, αν και τα ομαδικά στα οποία συμμετέχω πλέον είναι αρκετά σε αριθμό (όπως, για παράδειγμα, το frappelections που σχολιάζει τις εκλογές με σατιρικό και καταγγελτικό τρόπο). Αφήνω διαρκώς σημαντικά θέματα ασχολίαστα, καθώς η γραφή μου βγαίνει βασανιστικά αργά, και η ζωή έχει τις δικές της προτεραιότητες. Τον τελευταίο καιρό, επιπλέον, αφιερώνω ολοένα και περισσότερο χρόνο στο να προβάλλω αξιοπρόσεκτα κείμενα άλλων και θέματα που θεωρώ σημαντικά, μέσα από τις λεγόμενες υπηρεσίες social bookmarking.
Τα blog κατακλύζουν την ελληνική πραγματικότητα. Εκπληκτικοί ρυθμοί εξάπλωσης. Δημιουργείται μια νέα αυτοκρατορία μέσων μαζικής επικοινωνίας;
Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν αυτοκρατορία τα blogs, ούτε και απειλούν να εκθρονίσουν την αυτοκρατορία των ΜΜΕ από το θρόνο της 4ης εξουσίας. Θα έλεγα ότι μοιάζουν πιό πολύ με την ψηφιακή έκφανση του παγκόσμιου χωριού, το οποίο όμως αποτελείται από ενεργούς πολίτες σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι η ευρύτερη κοινωνία μας. Στο βαθμό που επιτρέπουν στους πολίτες ευρύτερη συμμετοχή στην ελευθερία του τύπου, και συμβάλλουν στη διαφάνεια της δημόσιας ζωής, αποτελούν για τον Τύπο ταυτόχρονα αρωγούς, ελεγκτές και αναγνωστικό κοινό, αρκεί βέβαια να προσαρμοστεί κι αυτός στις νέες συνθήκες και ανάγκες για ενημέρωση. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι τα blogs αποτελούν ένα μόνο από τα όπλα στη φαρέτρα του ενεργού ψηφιακού πολίτη, αλλά και του πολίτη – δημοσιογράφου, μαζί με τις ομάδες συζητήσεων και πληθώρα καινοτόμων διαδικτυακών υπηρεσιών, όπως οι υπηρεσίες πολυμεσικής φιλοξενίας (πχ. YouTube), τα δίκτυα P2P και τα wiki.
