Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς ποδήλατο;
Μιά και δεν έχω αυτοκίνητο, θα μπορούσα να συμμετάσχω στις εορταστικές εκδηλώσεις, αν το ποδήλατό μου δεν είχε σμπαραλιαστεί από τις επικίνδυνες διαδρομές στους εχθρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης.
(αφιερωμένο στον null και τους υπόλοιπους ακτιβιστές ποδηλάτες της Αθήνας, που κέρδισαν και για τους υπόλοιπους το δικαίωμα μεταφοράς ποδηλάτων με το μετρό)
Παρ’ ότι έχω δίπλωμα οδήγησης από τον προηγούμενο αιώνα, δεν έχω αυτοκίνητο γιατί αρνούμαι να συμβάλλω και να ταλαιπωρούμαι στο κυκλοφοριακό μπάχαλο του κέντρου της πόλης. Την περασμένη Άνοιξη, αποφάσισα να ξεπεράσω τον δικαιολογημένο φόβο που δημιουργεί η ιδέα της ποδηλασίας στους δρόμους της πόλης μας, και να ξαναπιάσω τιμόνι για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια. Είναι μάλλον αλήθεια αυτό που λένε, ότι το σεξ και το ποδήλατο δεν το ξεχνάς όσος καιρός κι αν περάσει, αφού μέσα σε λίγες ώρες από τη στιγμή που αγόρασα το καινούριο μου ποδήλατο, είχα βρει το ρυθμό και την ισορροπία μου και τους επόμενους μήνες δεν πήγαινα πουθενά χωρίς αυτό (και το κράνος). Διάλεξα επίτηδες ένα mountain bike με ημι-τρακτερωτά λάστιχα, αφού υποπτευόμουν τι επρόκειτο να αντιμετωπίσω -μάλιστα, πήρα την απόφαση αγοράς όταν ο Δήμος άρχισε να κλείνει και τη Νεά Παραλία για την κατασκευή των πάρκων- όμως τίποτα δε μπορούσε να με προετοιμάσει για την τρομακτική καθημερινότητα του Θεσσαλονικιού ποδηλάτη.
Ασυντήρητοι δρόμοι με λακούβες και τρύπες, κακοπροσαρμοσμένες πλάκες πεζοδρομίου, εντελώς ξηλωμένα πεζοδρόμια, κακοτεχνίες στις ράμπες για ΑΜΕΑ (οι καινούριες δεν κατεβαίνουν καν στο διάζωμα του δρόμου, χώρια που πολλές οδηγούν πάνω σε εμπόδια), κομμένοι στύλοι, μπάζα, σκουπίδια, σιδεροκατασκευές, αυτοκίνητα πάνω σε πεζοδρόμια και πεζόδρομους, λάθος σημάνσεις κι ελλειπείς φωτισμοί και φυσικά, ποδηλατόδρομοι ούτε για δείγμα (στο μοναδικό "ποδηλατόδρομο" της Νέας Παραλίας κάνουν cruising για γκόμενες το βράδυ με σβηστά φώτα τα 4×4). Ανακάλυψα με έκπληξη ότι οι πεζοί είναι πιό εχθρικοί απέναντι στους ποδηλάτες παρά στους αυτοκινητιστές, κι ότι ούτε αυτοί υπολογίζουν τα ποδήλατα στην κίνησή τους. Ανακάλυψα ότι οι περισσότεροι casual ποδηλάτες τα παρατάνε μετά από λίγους μήνες, είτε από φόβο, λόγω ατυχημάτων που τους συμβαίνουν, είτε επειδή τους κλέβουν τα ποδήλατα οι συμμορίες.
Για να μπορώ να κινούμαι γρήγορα με ασφάλεια (όσο ήταν δυνατόν), ανάμεσα από τα μυριάδες εμπόδια, αναγκάστηκα να υιοθετήσω ένα στυλ ποδηλασίας που μόνο ως πολεμικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί: απότομα ανεβοκατεβάσματα στα πεζοδρόμια, ξέφρενες αυξομειώσεις της ταχύτητας και φρεναρίσματα κόκαλο, "μπαντιές" και άλματα, κουβάλημα του ποδηλάτου πάνω από εμπόδια κι άλλα πολλά. (Εννοείται ότι δεν άφηνα το ποδήλατο από τα μάτια μου, όταν το παρκάριζα – κλειδωμένο πάντα σε στύλους- κι ότι το ανεβοκατέβαζα στο διαμέρισμα κάθε μέρα.) Και σ’ όλο αυτό το διάστημα, το ποδήλατό μου ξεχαρβαλώνονταν από τις συνθήκες της διαδρομής και τα δικά μου stunts, μέχρι που το έβαλα στην άκρη στο τέλος του Ιούλη, με σκασμένα και τα δυό λάστιχα -όχι από τρύπες αλλά από τους κραδασμούς- και χαλασμένα φρένα, και δεν το ξανακαβάλησα έκτοτε.
Αύριο λέω να το πάω για σέρβις, μπας και προλάβω να συμμετάσχω στην εορταστική ποδηλατοδρομία του Τσαλακωμένου για να τιμήσω τη Μέρα χωρίς Αυτοκίνητο. Θα είναι το δεύτερο σέρβις από την αγορά και μετά, και φαντάζομαι ότι τα κουσούρια του δεν είναι τόσο σοβαρά που δε φτιάχνεται (όχι σαν καινούριο, αφού η μπογιά του έχει ξυθεί παντού, από τα διάφορα σημεία στα οποία το ασφάλιζα). Αυτό που μ’ ανησυχεί δεν είναι τόσο οι μόνιμες ζημιές στο ποδήλατό μου, όσο εκείνες που μπορεί να πάθω εγώ αν συνεχίσω να το χρησιμοποιώ σ’ αυτές τις συνθήκες. Είναι ο λόγος για τον οποίο τόσοι και τόσοι έχουν παρατήσει την ποδηλασία στη Θεσσαλονίκη, κι ο λόγος που, αν είχα παιδιά, δε θα τ’ άφηνα να ποδηλατούν ελεύθερα σ’ αυτή την πόλη. Πράγμα θλιβερό από μόνο του, τη στιγμή που μεγάλωσα σε 2 πόλεις πάνω σ’ ένα ποδήλατο -σαν τους Μογγόλους στ’ άλογα- με το οποίο πήγαινα όπου ήθελα.
Έγραψαν: Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, Flash.gr, Greenpeace, biketheCity, ttallou, arxedia MEDIA, Γκρινιάρης, Κ. Κ. Μοίρης, με ποδήλατο στη Δράμα, χαμόγελο, internaut, Διαγόρας, Κυανέρυθρα νέα, 8.848μ
Ποδηλάτες με όραμα: podilates.gr, podilatistas, criticalmass.gr
