“When we walk upon Mother Earth, we always plant our feet carefully because we know the faces of our future generations are looking up at us from beneath the ground. We never forget them.”

του Oren Lyons (Onondaga Nation)

Η πλάκα είναι (που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΛΑΚΑ) ότι η φωτιά άρχισε σιγά σιγά στους πρόποδες του βουνού, εκεί όπου συχνά πυκνά πιάνουν φωτιές κάθε καλοκαίρι, πότε στη Χασιά, πότε στη Βαρυμπόμπη (υπήρξα αυτόπτης μάρτυς μια χρονιά) και πότε στα Δερβενοχώρια. Κάθε φορά, στέλναν οχήματα και σε 2-3 ωρίτσες η φωτιά έσβηνε, έτσι επικράτησε η πεποίθηση ότι «η Πάρνηθα δεν καίγεται», έγινε δεδομένο ότι ΔΕΝ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ.

Μια σκέψη κάνω, βασισμένη στο αποτέλεσμα της αποτέφρωσης: Ισως για το λόγο αυτό, το “ΔΕΔΟΜΕΝΟ” δλδ, να ολιγώρησαν οι αρμόδιες Αρχές και να μην έτρεξαν αμέσως να σβήσουν τη φωτιά και να την άφησαν να καίει για ώρες ολόκληρες, μέχρι που “πέρασε” το δρόμο και άρχισε να σκαρφαλώνει στο βουνό και ήταν πλέον πολύ αργά…

Κάτι ακόμα, μια και βαριέμαι να ανεβάζω κι άλλο ποστ: Κάποιος την άναψε αυτή τη φωτιά. Οχι με σκοπό να κάψει το βουνό, φυσικά, αλλά για κάτι ανώδυνο -πόσο ανώδυνο είναι να ανάβεις φωτιές καλοκαιριάτικα και μάλιστα κοντά σε κατάφυτο βουνό; Αυτός ο “κάποιος” τι σκοπό βάραγε; Κάλεσμα για τα κανάλια να δει τη φάτσα του στο γυαλί; Παραγγελιά από κάποιο κολλητό; Τσαντίλα γιατί τσακώθηκε με κάποιον; Διασκέδασή του; Οποιος και νά’ταν, θέλω να τον μάθω, να μείνει στην ιστορία σαν τον Εφιαλτη και σαν τον Ηρόστρατο.

Η αναδάσωση πάλι είναι ένα κομφούζιο. Αν δεν γίνει οργανωμένα και μετά από μελέτη, ζήτω που καήκαμε.

Σίγουρα, Ροδιά μου, γι’ αυτό όμως έχουμε τους επιστήμονες’ ας στρωθούν μαζί με τις αρμόδιες αρχές να καταστρώσουν ένα αποτελεσματικό πλάνο αναδάσωσης, κι ας αξιοποιήσουν και την προσφορά των πολιτών που θέλουν να βοηθήσουν. Αλλά ξέχασα, αυτά γίνονται μόνο στις πολιτισμένες χώρες, που έχουν υποδομές, πνεύμα συλλογικότητας και knowhow. Στην Ελλάδα, ο κρατικός μηχανισμός πάσχει από άνοια και αμνησία και φαίνεται να εκπλήσσεται διαρκώς από τα εποχιακά φαινόμενα (πλημμύρες το φθινόπωρο, αποκλεισμοί λόγω χιονιού το χειμώνα, φωτιές το καλοκαίρι). Γιατί, για παράδειγμα, δεν έχουν ήδη καταστρωθεί προληπτικά σχέδια αναγέννησης όλων των δασικών εκτάσεων της χώρας, που θα μπορούν να μπουν σε εφαρμογή από την επόμενη μέρα κιόλας μιάς πυρκαγιάς. Γιατί δεν αξιοποιούνται οι δυνατότητες της realtime γεωεπισκόπησης, που μπορούν ακόμα να βοηθήσουν και στον εντοπισμό εστιών χωρίς καν την ανάγκη παρατηρητηρίων; (ή ούτε καν η forensic γεωπισκόπηση, για τη σύγκριση οικοπέδων με καμένες εκτάσεις;). Αλλά αυτά είναι θέματα για μιά άλλη συζήτηση.

ό,τι είναι να γίνει πρέπει να γίνει σύντομα για να κρατηθεί το χώμα. Να παρακαλάμε να μη βρέξει, γιατί αν ρίξει καμιά μπόρα και το πάρει, τότε θα χαθούν όλα

Μου ράγισε την καρδιά πέρυσι η καταστροφή της Κασσάνδρας, και θυμάμαι πως όλοι σκέφτονταν το ίδιο. Αναρωτιέμαι όμως τι έχει γίνει από πέρυσι, ούτε καν ενημέρωση δεν έχουμε για την κατάσταση των καμένων του πρώτου ποδιού της Χαλκιδικής. Φοβάμαι μην έχουμε τα ίδια φέτος…

Ισως για το λόγο αυτό, το “ΔΕΔΟΜΕΝΟ” δλδ, να ολιγώρησαν οι αρμόδιες Αρχές και να μην έτρεξαν αμέσως να σβήσουν τη φωτιά και να την άφησαν να καίει για ώρες ολόκληρες,

Δε μ’ ενδιαφέρουν οι λόγοι της ολιγωρίας, και στην Κασσάνδρα το ίδιο μπάχαλο έγινε. Μ’ ενδιαφέρει σε τέτοιες στιγμές να λειτουργεί το κράτος, κι όταν αποτυχαίνει να πέφτουν τα κεφάλια που φέρνουν την ευθύνη.

Κάποιος την άναψε αυτή τη φωτιά.[..] Οποιος και νά’ταν, θέλω να τον μάθω, να μείνει στην ιστορία σαν τον Εφιαλτη και σαν τον Ηρόστρατο.

Κι εγώ θέλω να τον μάθω’ να μάθω που μένει, για πολύ πιό ποταπό λόγο…