Τι ετοιμάζεται για την Αριστοτέλους;
Σχεδόν ένα χρόνο μετά την ακύρωση του αυθαίρετου σχεδίου φραπεδοανάπλασης της πλατείας, η κολοκυθιά συνεχίζεται.
Ένα απερίγραπτο άρθρο, που εμφανίστηκε στην εφημερίδα Μακεδονία την περασμένη εβδομάδα, επιχειρούσε να μας πείσει ότι οι αντιδράσεις κατά του προτεινόμενου σχεδίου ευθύνονται για την απώλεια της προθεσμίας υποβολής πρότασης. Αντιδράσεις που το άρθρο, ακολουθώντας τη γραμμή του Δημάρχου, απέδιδε εξ’ ολοκλήρου στους αρχαιολόγους και τις αντιπολιτευτικές παρατάξεις, αγνοώντας τις αντιδράσεις των πολιτών -online και offline- οι οποίες ουσιαστικά οδήγησαν στην ματαίωση της φραπεδοανάπλασης.:
Αναβάλλονται επί του παρόντος τα σχέδια του δήμου Θεσσαλονίκης για την ανάπλαση της πλατείας Αριστοτέλους, καθώς το έργο δεν κατέστη δυνατό να χρηματοδοτηθεί μέσω του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης. Η πόρτα για τη χρηματοδότηση του έργου μέσω του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης έκλεισε οριστικά, εξαιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης που απαιτήθηκε για την αναθεώρηση της αρχικής μελέτης που είχαν συντάξει οι αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες, μετά τις αντιρρήσεις που είχαν προβάλει οι αρχαιολόγοι αλλά και αντιπολιτευόμενες δημοτικές ομάδες.
Όμως, όπως ανέφερα, έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την απόρριψη της προτεινόμενης ανάπλασης του Τσαλακωμένου από την Εφορία Νεωτέρων Μνημείων, διάστημα στο οποίο θα μπορούσε άνετα η δημοτική αρχή να προκηρύξει διαβούλευση, τη στιγμή που η προηγούμενη πρόταση σχεδιάστηκε και σχεδόν επιβλήθηκε στο πόδι, με ρυθμούς blitzkrieg. Αντ’ αυτού, σχεδιάζει πάλι ερήμην της επιστημονικής κοινότητας και των πολιτών:
ο δήμος Θεσσαλονίκης κατέληξε σε νέα πρόταση [που συντάχθηκε για το έργο, κατόπιν υποδείξεων της 4ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων] για την οριοθέτηση του χώρου αυτού, με την τοποθέτηση χαμηλών τοιχίων πλησίον των ζωνών πρασίνου που υπάρχουν στην πλατεία.
Επιπλέον, στην πλατεία Αριστοτέλους θα γίνει νέα δαπεδόστρωση, με ενιαίες πλάκες, χωρίς τις εναλλαγές υλικών που προβλέπονταν από την αρχική μελέτη. Οι ζώνες πρασίνου θα αναβαθμιστούν, αλλά σε κανένα σημείο της πλατείας δεν θα φυτευτούν ψηλά δέντρα, ώστε να μη διακόπτεται η προοπτική προς τον Θερμαϊκό.
Σύμφωνα με το άρθρο, η ΠΕΠΚΜ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο υποβολής της πρότασης στα πλαίσια του Δ’ ΚΠΣ, κάτι που σίγουρα δεν αποτελεί έκπληξη για τη δημοτική αρχή. Το ζήτημα είναι: γιατί να εμπιστευτούμε τους ίδιους ανθρώπους που σχεδίασαν το αναδυόμενο φωτορρυθμικό συντριβάνι, το υπερυψωμένο θερμοκήπιο τραπεζοκαθισμάτων και τη μετακίνηση του Αριστοτέλη στην κάτω αριστερά γωνία της πλατείας να αναλάβουν το σχεδιασμό της ανάπλασης. Η μοναδική επιλογή μας για τον εξωραϊσμό των δημοσίων χώρων της πόλης είναι οι απευθείας αναθέσεις, είτε στην τεχνική υπηρεσία του δήμου είτε στον Calatrava; Οι αρχιτέκτονες, οι συγκοινωνιολόγοι και οι περιβαλλοντικοί μηχανικοί της πόλης δεν έχουν να κάνουν προτάσεις γι’ αυτά τα έργα; Oι δημότες, που κατά τη διάρκεια της θητείας του Τσαλακωμένου είδαν τα δημοτικά τέλη να αυξάνονται σχεδόν στο 100%, δεν δικαιούνται δια να ομιλούν;
(Και τώρα που το θυμήθηκα: κανά δημοψήφισμα θα κάνει ο Δήμαρχος, όπως υποσχέθηκε συγκεκριμένα και για την Αριστοτέλους 
Το ίδιο άρθρο, στο κλείσιμό του, μας διαβεβαιώνει ότι,
ο δήμος Θεσσαλονίκης είναι έτοιμος να οργανώσει επιχείρηση για την απομάκρυνση των τραπεζοκαθισμάτων και των παράνομων κατασκευών που πληγώνουν την εικόνα της ιστορικής πλατείας.
Ήδη από τις 2 Φεβρουαρίου έχουμε αποστείλει έγγραφο στην πολεοδομία, για να μας επισημάνει ποιες είναι οι αυθαίρετες κατασκευές στην πλατεία", σημείωσε ο κ. Αθανάσαρος[..]
(λες και δεν ξέρει η δημοτική αρχή μετά από τόσα χρόνια ποιές είναι οι αυθαίρετες -και, ως επί το πλείστον, πακτωμένες- κατασκευές), και ότι
Εάν οι καταστηματάρχες δεν συμμορφωθούν, ο ίδιος ο δήμος θα επιληφθεί για την απομάκρυνσή τους"
Ένα εξαιρετικό άρθρο του καθηγητή Αρχιτεκτονικής Γιάννη Χατζηγώγα, που δημοσιεύτηκε στο προχθεσινό φύλλο της ίδιας εφημερίδας "Θεσσαλονίκης", περιγράφει ακριβώς τη νοοτροπία και τα συμπτώματά της που καταδικάζουν την πλατεία κόσμημα της πόλης στην παρακμή και την απαξίωση:
Ένα απίθανο σύμπλεγμα διαπλεκόμενων μικροσυμφερόντων και άγνοιας, πονηριάς και αφέλειας, έλλειψης εφαρμογής νόμων και διατάξεων προστασίας, αλλά και έλλειψης κανόνων με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον οδηγεί την κατάσταση στα σημερινά επίπεδα παρακμής. Το σύμπλεγμα αυτό περιλαμβάνει έναν φαύλο κύκλο από τους δημοκρατικά εκλεγμένους άρχοντες, τις αρχές και τις υπηρεσίες μέχρι το φτωχότερο μικροπωλητή ή πλανόδιο επαίτη. Από τον ιδιοκτήτη του πιο ακριβού 4×4 μέχρι τον ιδιοκτήτη ενός ποδηλάτου ή ενός δίτροχου 50 κυβικών. Και δυστυχώς τον τόνο και το παράδειγμα τα δίνουν οι αρχές και ακολουθούν με ικανοποίηση όλες οι ιδιοτελείς ομάδες.
Όταν το αστυνομικό τμήμα εγκαθίσταται στην πλατεία Αριστοτέλους και κάνει τη γωνία με Ερμού μάντρα κλεμμένων και παλιών μηχανών, τότε εκατοντάδες μηχανάκια και μηχανές αλωνίζουν στον πεζόδρομο. Όταν το τμήμα εγκαθιστά αυθαίρετα φυλάκιο στο μισό πλάτος της στοάς, τότε το παλιό περίπτερο γιατί να μη βάλει και τρίτο ψυγείο-ντουλάπα coca cola στο άλλο μισό πλάτος της στοάς; Όταν δέκα και παραπάνω αυτοκίνητα και περιπολικά και είκοσι μηχανές του τμήματος βρίσκονται πάνω στον πεζόδρομο, πώς να γράψει κλήση η Τροχαία ή η Δημοτική Αστυνομία στους υπόλοιπους που ξεθαρρεύουν; Και οι πεζοί τι να κάνουν; Όταν εκατοντάδες επιγραφές, καλώδια και κάδοι σκουπιδιών είναι φύρδην μίγδην στο ωραιότερο κομμάτι των στοών, τότε πώς να ζητήσει κανείς από τους αφισοκολλητές να σεβαστούν τις ωραίες και πολύτιμες για το δημόσιο συμφέρον κολόνες των στοών;
Όταν επτά οκτώ μεγάλοι, μικροί και πολύ μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι διακόπτουν το κάθετο κατέβασμα προς τη θάλασσα, τότε πώς οι πεζοί να τολμήσουν την παραθαλάσσια βόλτα τους;
Όταν κάδοι σκουπιδιών, παρκόμετρα, απουσία διαβάσεων με φανάρι, στάσεις λεωφορείων, μία κάμερα για την κυκλοφορία και τα δένδρα σε άσχετα σημεία διακόπτουν τη θέα της θάλασσας και του απέναντι βουνού, αλλά και κάνουν σχεδόν αδύνατη την πρόσβαση μέχρι το νερό, τότε γιατί να γίνει το τελικό μπαλκόνι του Εμπράρ, αφού δεν μπορούμε καν να φτάσουμε ως εκεί;
Όταν οι αφόρητες θερμάστρες υγραερίου, τα νάιλον παραπετάσματα, τα σαλονάκια και τα έπιπλα, τα δεκάδες κουτιά με νερό καταλαμβάνουν σχεδόν το μισό της επιφάνειας της κάτω πλατείας και το άλλο μισό οι δεκάδες μηχανές μεγάλου κυβισμού, τότε γιατί ένας αφελής οδηγός να μην πει, τι ωραίο πάρκιγκ, και να μην μπει με το αυτοκίνητό του μέσα στην πλατεία και να ακολουθήσουν άλλοι πέντε, δέκα, δεκαπέντε, θεωρώντας κεκτημένο δικαίωμα; Και τα παιδιά πού να παίξουν;
Όταν τα πρώην περίπτερα έχουν γίνει μέγκαστορ πολυκαταστήματα σε πολύτιμο δημόσιο χώρο, κόβοντας θέα, περάσματα και πεζούς, τότε τι νόημα έχουν οι ράμπες για τα άτομα με ειδικές ανάγκες; Είδατε ποτέ άνθρωπο με καροτσάκι να κυκλοφορεί; Όχι, γιατί η τάση είναι να τις χρησιμοποιούν οι μηχανές και, γιατί όχι, να κάνουν και σούζες στο μέλλον στα πεζοδρόμια. Στα πεζοδρόμιά μας. Λέω όλων μας, γιατί όλοι είμαστε άτομα με ειδικές ανάγκες, δηλαδή έχουμε την ειδική ανάγκη στον κεντρικό πεζόδρομο της μεγαλούπολης, σε μία από τις πολυτιμότερες πλατείες της Μεσογείου, να θέλουμε να κυκλοφορούμε ήσυχα, άνετα, με ασφάλεια, χωρίς άγχος, να χαιρόμαστε την εκπληκτική θέα, νέοι, ηλικιωμένοι, παιδιά.
Παλαιότερα σχετικά posts μου:
- Our last, best hope for ..frappe? (9/5/06)
- Ανάπλαση ή αντιπερισπασμός; (7/5/06)
- Νισάφι πιά, Θεσσαλονίκη (13/4/06)
- Συντριβανάτη ανάπλαση (5/4/06)
- Αέρα! (και ήλιο) (6/3/06)
