Nights between stations, redux
Προβλέπω να γίνεται το αδιαχώρητο το Σάββατο στο Ξυλουργείο του Μύλου, για την ακουστική συναυλία των Chris & Carla, αλλά η παρουσία όσων από μας τους αγαπήσαμε σαν ντουέτο και σαν μέλη των Walkabouts είναι επιβεβλημένη.
..Ειδικά η παρουσία κάποιων γκαντέμηδων σαν και του λόγου μου, που χάσανε τη μοναδική συναυλία τους στη Θεσσαλονίκη το 1995, απ’ όπου και το σπάνιο live album ” Nights between stations” (το οποίο ακόμα δεν έχω καταφέρει να βρω). Γκαντέμηδων που είχαν εξασφαλίσει το μαγικό χαρτάκι για την πρώτη τους συναυλία στην πόλη μας, η οποία ακυρώθηκε! Όπως γράφει ο Eckman,
The idea for the [Nights between Stations] show had been sprung a few months earlier, when on a visit to Thessaloniki, as a part of the “Life Full of Holes” Tour, Carla and I had been forced to cancel an appearance at another – not-so-venerated – local club. That night had turned out to be a complete disaster – the dilapidated P.A. and the tragi-comic sound crew – combining to make a situation where it was impossible to play a show that would have been worth the price of the ticket. The sound was so bad, that when the promoter came onstage to announce to the waiting crowd, that the show would not be happening, her lone voice could only barely heard above the skrank and squeal of the sound system.
Η promo εκπομπή του Γιάννη Σημαντήρα για κείνη την αποφράδα συναυλία μ’ έκανε σταθερό fan του ντουέτου -πιό πολύ απ’ ότι των Walkabouts- κι ανέδειξε το Life Full of Holes σ’ έναν από τους πιό αγαπημένους μου δίσκους, ever. Όσο για το τι χάσαμε όσοι δεν καταφέραμε να βρεθούμε στο Μύλο για την επόμενη συναυλία τους,
Upon leaving the club, we walked with our friends Emilios and Christos, to a small taverna in the old part part of the city. Quickly we began to dull the disappointment of the evening with a round of Greek liquor. A few rounds later, as we watched and listened to the trio of traditional musicians who hypnotically played on the taverna’s unadorned stage, one of us (I can’t remember whom) came up with an inspired plan: The next time that Carla and I were in Europe, we would return to Thessaloniki to play a show at the Mylos, backed up by a group of local musicians. This recording, ‘Nights Between Stations,’ is the result of that drunken idea.
I could rattle on about what a satisfying night the Mylos show turned out to be, and about how much we enjoyed playing with our co-conspirators – The Mylos All Stars – and how impressed we were with the twists and commitment that they gave to the songs. But I am hopeful that this recording conveys those thoughts more powerfully than I could. Carla and I do pass along a mighty thanks to everyone credited on the sleeve, and to all who showed up at the Mylos that evening (especially the veterans of the fiasco of a few months earlier). Some of the Nights Between Stations go by in a blur, but at least for the two of us, the night that is documented here, is one night that holds on strong.
Ο κόσμος να χαλάσει, θα είμαι οπωσδήποτε στο Ξυλουργείο το βράδι του Σαββάτου (άνευ major απροόπτου, έλλειψης εισητηρίων ή γκαντεμιάς εννοείται). Μερικά πράγματα είναι καλύτερα να τα μοιράζεσαι με παρέα· όσοι πιστοί (ακούει Zpi;) προσέλθετε…
