Cry baby, cry
Τη μέρα του μεγάλου πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της Αθήνας, η αλόγιστη χρήση δακρυγόνων δίνει και παίρνει. Στη Θεσσαλονίκη!
Μετά τις 11:30 το βράδι, όποιος ήθελε να κυκλοφορήσει στην περιοχή που περικλείεται από την Αγγελάκη, το Συντριβάνι, την Τσιμισκή και την Εθνικής Αμύνης έπρεπε να φοράει αντιασφυξιογόνα μάσκα για ν΄ αναπνέει άνετα στην κορεσμένη από δακρυγόνα ατμόσφαιρα. Ακόμα και μέσα στο μπαρ που αποτελούσε τον τελικό προορισμό μου, η συγκέντρωση των δακρυγόνων ήταν αρκετή για να προκαλεί κνησμό κι ερέθισμα των ματιών. Υποθέτω ότι πρόκειται για παρτίδες από τα ίδια ληγμένα που χρησιμοποίησαν τα ΜΑΤ για να διαλύσουν τα μπλοκ της πορείας στην Αθήνα. Bastards.
Έχω γράψει και παλιότερα για το θέμα: οι δυνάμεις καταστολής στην συμπρωτεύουσα επιδεικνύουν ιδιαίτερο ζήλο στη χρήση χημικών, με αποτέλεσμα κάθε φορά που σημειώνονται επεισόδια, ανεξαρτήτως έκτασης και υπαιτιότητας, να πνίγεται συνήθως το ίδιο παραλληλόγραμμο (που κατοικείται κυρίως από οικογένειες και ηλικιωμένους), αλλά όχι μόνο. Για παράδειγμα, σε μιά σουρεαλιστική επίδειξη σαδισμού, τα ΜΑΤ έπνιξαν στα δακρυγόνα τους επισκέπτες και υπαλλήλους των stands στα εγκαίνια της περσινής Έκθεσης Βιβλίου, στην παραλία του Λευκού Πύργου. Στην προσπάθειά τους να καταστείλουν τους διαμαρτυρόμενους οπαδούς του ΠΑΟΚ, τον περασμένο Σεπτέμβρη, μετέτρεψαν ένα σημαντικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της πόλης σε θάλαμο αερίων, τη στιγμή που οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής είχαν ανοιχτά τα παράθυρά τους λόγω της καλοκαιρίας.
Η απορία μου είναι η εξής: έχετε δει εσείς ποτέ κανένα ταξίαρχο της αστυνομίας να ξηλώνεται για αλόγιστη χρήση δακρυγόνων των δυνάμεών του;
Παλιότερα σχετικά:
- Κωστάκη, πες αλεύρι… (8/9/06)
- Κουλτούρα και χημεία (3/6/06)
