Η ενδοοικογενειακή βία δικαιώνεται;
Ο Νίκος Γενημάκης κάνει έκκληση στους bloggers να αναδείξουν την καταγγελία του Δικτύου Γυναικών Θεσσαλονίκης για μιά υπόθεση ατιμώρητης συζυγοκτονίας.
Δε θέλω να βγάζω βιαστικά συμπεράσματα για θέματα που δεν ξέρω και δε μπορώ να ερευνήσω καλύτερα, αλλά η υπόθεση φαίνεται βγαλμένη από σενάριο ταινίας για την ενδοοικογενειακή βία στην ύπαιθρο της οποιασδήποτε οπισθοδρομικής χώρας:
Ενας ευυπόληπτος πολίτης των Σερρών – δάσκαλος εφήβων – δολοφονεί τη γυναίκα του και χωρίς ίχνος μεταμέλειας την μεταφέρει και την πετά σαν σκυλί στο Στρυμώνα, ομολογεί ότι το έκανε, και στην πράξη αθωώνεται και κυκλοφορεί κανονικά στην πόλη του, κάνει μαθήματα σε παιδιά, κάθεται στις καφετέριες και παραμένει ο «στυλοβάτης» της οικογένειάς του.[..]
Η παρακάτω επισήμανση, που αποτελεί και το κεντρικό σημείο του δελτίου τύπου του Δικτύου, είναι ανησυχητική:
Δημιουργείται ένα εξαιρετικό δικαστικό προηγούμενο, φωτεινό παράδειγμα για κάθε επίδοξο συζυγοκτόνο και για κάθε μελλοντική δικαστική απόφαση. Η συστηματική κακοποίηση της γυναίκας από το σύντροφό της κάποια στιγμή θα την οδηγήσει στην επιθυμία απομάκρυνσης από τη σχέση. Τότε ο σύντροφος επικαλούμενος τον βρασμό ψυχής λόγω της αβάσταχτης γι αυτόν απόφασής της, θα έχει το κίνητρο να τη σκοτώσει. Στη συνέχεια, επικαλούμενος την απώλεια συνείδησης λόγω της ταραχής του, μπορεί άνετα να οργανώσει την εξαφάνιση του σώματός της, έτσι ώστε να μην γίνει ποτέ γνωστός ο τρόπος θανάτου. Κατόπιν μπορεί να ομολογήσει, και, με αρωγό την δικαιοσύνη και το νόμο, να καταδικαστεί με αναστολή και να κυκλοφορεί ελεύθερος. Αρκεί να μη δολοφονήσει και την επόμενη σύντροφό του!!!
Δεν είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι η δικαιοσύνη στη χώρα μας είναι αποτελεσματική, αλλά τουλάχιστον τέτοιες "χακιές" δε θα έπρεπε να επιτρέπονται. Το Δίκτυο Γυναικών Θεσσαλονίκης επισημαίνει ότι υπάρχει πλέον νομική άμυνα για τις γυναίκες που κακοποιούνται συστηματικά:
Από τον Ιανουάριο του 2007 είναι σε ισχύ ο νέος νόμος για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, ο οποίος διαφημίζεται στα ΜΜΕ από την πολιτεία ως ένα νέο όπλο στα χέρια των γυναικών για να ξεφύγουν από μία σχέση κακοποίησης. Υποστηρίζει η πολιτεία ότι αυτός ο νόμος ενθαρρύνει τις γυναίκες να μην ανέχονται τη βία, να καταγγείλουν το βίαιο σύντροφο, να κάνουν ασφαλιστικά μέτρα, να τον απομακρύνουν από το σπίτι, να ζητήσουν διαζύγιο. Αυτά ακριβώς που σχεδίαζε να κάνει η 44χρονη νοσηλεύτρια Πόπη Χατζίδου και για τα οποία τιμωρήθηκε με φόνο από το σύζυγό της και με προσβολή της μνήμης της από την ουσιαστικά απαλλακτική για το δράστη απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης.
Χρήσιμο το νομοσχέδιο, αλλά το ζήτημα είναι πως θα αλλάξει η νοοτροπία της κοινωνίας που προάγει κι ανέχεται την κακοποίηση, και τι υποδομές υπάρχουν για να στηρίξουν τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας. Ακόμα και στις ΗΠΑ, όπου παρόμοιος νόμος επανακυρώθηκε πρόσφατα, ο πρόεδρος Bush τσιγγουνεύεται τα κονδύλια για τα σχετικά προγράμματα. Όσο για το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, ο Νίκος προτείνει:
Ως πολίτης και ως άνθρωπος αισθάνομαι πικρία, οργή, και απογοήτευση για αυτό που μόλις διάβασα. Προτείνω, ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη της εκλιπούσας, την έκκληση του Δικτύου Γυναικών προς τους δημοσιογράφους να την κάνουμε πράξη εμείς, οι bloggers.
Α, και μην ξεχάσουμε να γιορτάσουμε την Ημέρα της Γυναίκας, που ξανάρχεται σε λίγο καιρό, με λόγους πολιτικών και αφιερώματα κονσέρβα…
Σχετικά:
- Στοπ στη βία κατά των γυναικών (Διεθνής Αμνηστία)
- Ημέρα της Γυναίκας, πάλι (NLC, 9/3/06)
- International Women’s Day (NLC, 8/3/05)
