Κάμερες, ψέματα και στατιστικές
Αν πιστέψουμε τα αποτελέσματα του πρόσφατου γκάλοπ της VPRC για τις κάμερες, η πλειοψηφία των Ελλήνων νοσταλγεί τις εποχές των ωτακουστών.
Γιατί, πως μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς ότι σκιάχτηκαν τόσο από την πρόσκρουση μιάς ρουκέτας στην τουαλέτα του αμερικανού πρέσβη, που αποφάσισαν ξαφνικά ότι μας πρέπει Πανόπτικον, τη στιγμή που για να φτάσουν σε τέτοια απεγνωσμένη θέση οι αμερικάνοι και οι βρετανοί πολίτες χρειάστηκε τουλάχιστον να μεσολαβήσουν η 11η Σεπτεμβρίου και οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο μετρό του Λονδίνου; (οι ισπανοί αποδείχτηκαν οι πιό ψύχραιμοι κι υποψιασμένοι απ’ όλους, μετά τις επιθέσεις στο σταθμό Atocha). Έπαιξε το ρόλο της, προφανώς, και η εικόνα που καλλιέργησαν τα ΜΜΕ και το ΥΔΤ από την αρχή του φθινοπώρου για τις διάφορες συγκρούσεις μεταξύ γνωστών αγνώστων ένθεν κείθεν των πλαστικών ασπίδων· αλλά ακόμα κι έτσι, λαμβάνοντας υπόψη την τυπική απάθεια που δείχνουν οι συμπολίτες μας για τέτοια θέματα, αλλά και την τυπική -κι απόλυτα δικαιολογημένη- μας απέχθεια σ’ οτιδήποτε θυμίζει το παρακράτος και τη ρουφιανιά της σχετικά πρόσφατης ιστορίας της χώρας μας, αδυνατώ να πιστέψω ότι η κοινή γνώμη μεταστράφηκε τόσο εύκολα. Κάποιο λάκο έχουν οι στατιστικές, λοιπόν.
Από το ανυπόγραφο άρθρο της προχτεσινής Καθημερινής, με τίτλο “Ανήσυχη πλέον η κοινωνία, λέει «ναι» στις κάμερες“, που σχολιάζει τα αποτελέσματα του γκάλοπ διαβάζουμε:
Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αποδέχεται ως αναγκαία την επιτήρηση των δημόσιων χώρων. 57% των πολιτών πιστεύουν ότι οι κάμερες προστατεύουν, παρά παραβιάζουν τα πολιτικά δικαιώματα. 61% των πολιτών συμφωνούν με την τηλεοπτική αστυνόμευση του δημόσιου χώρου, που λειτούργησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στη συντριπτική πλειοψηφία της η κοινή γνώμη τάσσεται υπέρ της επαναλειτουργίας των καμερών στους δημόσιους χώρους για λόγους ασφάλειας
Τι είναι τελικά το 60%, κύριοι, μεγάλη ή συντριπτική πλειοψηφία; Παραδίπλα στο ίδιο φύλλο, και σε ενυπόγραφο, αυτή τη φορά, άρθρο που σχολιάζει επίσης το γκάλοπ έχουν απαλειφθεί οι επιθετικοί προσδιορισμοί. Όπως συνηθίζεται, τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας δε φαίνονται στην online έκδοση -οικονομία στα pixels, να υποθέσω;- όμως, όπως αναφέρεται στην έντυπη έκδοση, πρόκειται για έρευνα επί τηλεφωνικού δείγματος περίπου 600 ατόμων. Ακόμα κι αν αποδεχτούμε όμως τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης και χάψουμε τις απλοϊκές και αβανταδόρικες αναλύσεις κάποιων μέσων, δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ως επαρκές κι αντιπροσωπευτικό δείγμα της βούλησης του ελληνικού λαού η θέση ενός περιορισμένου αριθμού ανθρώπων που υποτίθεται (*) πως έλαβαν μέρος σε τηλεφωνική έρευνα, και να στηριχθεί πάνω σ’ αυτή η ενδεχόμενη λήψη τέτοιων επικίνδυνων για τη δημοκρατία μέτρων. Για το λόγο αυτό, μεταξύ άλλων, υπάρχουν τα δημοψηφίσματα, ώστε να μπορούν οι κοινωνίες να κάνουν επισφαλείς και ακραίες ρυθμίσεις (“είστε σίγουροι ότι θέλετε να…;” που ρωτάνε και τα άμοιρα λειτουργικά συστήματα).
Πάντως, ήμουν περίεργος από πέρυσι να δω πως θα κατάφερνε η κυβέρνηση να περάσει τη γκαμήλα της διατήρησης δεδομένων από το μάτι του Άρθρου 9Α του Συντάγματος. Για να κόψω τις περιστροφές, αν είναι να περισταλλούν συνταγματικά κατοχυρωμένα ατομικά δικαιώματα σ’ αυτή τη χώρα -φερ’ ειπείν, στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση- με αφορμή μιά τζούφια ρουκέτα και τη γνώμη 360 νοματαίων, τότε μας αξίζει να θρονιαστεί στη ζωή μας, όχι μόνο ο Μεγάλος Αδελφός, αλλά και κάθε μικρορουφιάνος συγγενής του δεύτερου και τρίτου βαθμού που θα μας τον κουβαλήσει μουσαφίρη.
Και φυσικά, το μεγάλο ερώτημα είναι πάντα: ποιός θα φυλάει τους φύλακες;
(* δε βλέπω τίποτα σχετικό στο site της VPRC)
Έγραψαν σχετικά: Μαργαρίτης, adamo, Arxedia media, pestaola, Crazymonkey, Stormrider, Μαύρος Γάτος, Ασκαρδαμυκτί, Tribes, seesea, Μπαμπάκης
Δείτε επίσης: Διακήρυξη για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο (digitalrights.gr)
Παλιότερα άρθρα:
- Έλλειψη φαντασίας ή έλλειμμα δημοκρατίας; (NLC, 14/7/05)
- Data retention stampede (NLC, 12/7/05)
