I see no dead people
Hint προς επίδοξους spin doctors: μερικές φορές, καλύτερα να μετράς…
Σε άρθρο του στη χθεσινή Μακεδονία της Κυριακής, ο τομεάρχης τουρισμού της ΝΔ, κος. Σταύρος Καλαφάτης περιηγείται στα καμμένα της Κασσάνδρας για να μπεί, όπως γράφει, “πιο εύκολα στο πνεύμα της μάχης που δόθηκε εκείνες τις στιγμές“. Με ολίγη από JFK (“ask not what your country can do for you” κλπ.), αποδίδει εύσημα σε όλους τους εμπλεκόμενους στην προσπάθεια αντιμετώπισης της πυρκαγιάς, αποδίδει κάπως αόριστα συλλογικές ευθύνες για την καταστροφή στους πολίτες, επαινόντας εκείνους που δεν επέρριψαν πολιτικές ευθύνες και εξάγει “κωδικοποιημένα” συμπεράσματα, ευχόμενος να μάθουμε από τα λάθη μας στο μέλλον. Μέχρι εδώ δικαιολογημένες κάποιες τοποθετήσεις και κατανοητή συνολικά η στάση του, λόγω και του άγχους που θα πρέπει να του προκαλεί αυτό τον καιρό η θέση του (αν και το ερώτημα “αφού δούλεψαν όλα ρολόι στην αντιμετώπιση, γιατί κάηκε το μισό πόδι;” είναι εύλογο). Όμως, προσπαθώντας να απαλύνει τις εντυπώσεις, ο κος. Καλαφάτης υποπίπτει -κατά λάθος, ελπίζω- σ’ ένα σοβαρό φραστικό ατόπημα (*), όταν γράφει:
Σε μια τέτοια μεγάλη και δύσκολη από πλευράς συνθηκών πυρκαγιά δεν υπήρχε ανθρώπινη απώλεια.
Define “ανθρώπινη απώλεια“. Αντιγράφω από άρθρο της Ελευθεροτυπίας, στις 22/8:
Ενας ηλικιωμένος βρέθηκε νεκρός στη Χανιώτη από ανακοπή, ενώ ένας 40χρονος Γερμανός πνίγηκε ενώ προσπαθούσε ν’ ανεβεί σε σωστική λέμβο με την οικογένειά του, για ν’ απομακρυνθεί από τις φλόγες. Λίγο αργότερα το πτώμα του βρέθηκε στη θάλασσα στην παραλία της Χανιώτης.
Επίσης, όπως προκύπτει από την σχετική ειδησεογραφία εκείνων των ημερών, επτά άτομα υπέστησαν εγκαύματα, δύο καρδιολογικά επεισόδια και τρία τραυματίστηκαν σε τροχαία, για να μην αναφέρουμε την έγκυο, το κοριτσάκι και τα τουλάχιστον 35 άτομα που διακομίστηκαν στα Κέντρα Υγείας Κασσάνδρας και Νέων Μουδανιών με αναπνευστικά προβλήματα (οι πηγές που βρήκα ήταν offline αλλά είναι στη διάθεση του καθενός’ να μην παραφορτώσω το post με εικόνες).
Αν ο κος. Καλαφάτης παρακολουθούσε την κρίση εκείνες τις μέρες, ή τουλάχιστον δέχονταν ένα briefing της προκοπής πριν “μεταβεί επι τόπου” κι αυτός, μαζί με τους υπόλοιπους πολιτικούς, θα τα ήξερε όλα αυτά. Καταλαβαίνω όμως: η ΔΕΘ είναι προ των πυλών, ποιός έχει χρόνο για έρευνα στοιχείων; Το ποιοί είναι πονηροί, όμως, είναι επίσης θέμα ορισμού, κε. τομεάρχα.
( * Εκτός, βέβαια, και αν, με τη διατύπωσή του εννοεί ακριβώς ότι δεν κάηκε κανένας ζωντανός στη φωτιά, στην οποία περίπτωση υποκλίνομαι στην δικανική του δεινότητα.)
ΥΓ: Και πριν ρωτήσει κανείς: δεν ανέβασα το post στο MetaJournalism γιατί δεν αφορά κριτική στον Τύπο αλλά ουσιαστικά σε ξένη καταχώριση. For all intents and purposes, βέβαια, τέτοια άρθρα (ολοσέλιδα “γνώμης” πολιτικών για ..φλέγοντα θέματα), λίγο πριν τη ΔΕΘ και τις εκλογές, αντιστοιχούν σε πολιτικές διαφημίσεις.
