Φωτιά στα μπατζάκια μας
Μνήμες της πυρκαγιάς στη Jet Oil το ‘86 αναβιώνουν στην πόλη μας, κάθε φορά που απλώνεται ντουμάνι ο καπνός πάνω από το δυτικό ορίζοντα, κάτι που έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές την τελευταία δεκαετία. Σήμερα το πρωί, η στήλη καπνού προέρχονταν από πυρκαγιά που ξέσπασε σε βιομηχανία χρωμάτων στη ΒΙ.ΠΕ.Θ. Σίνδου.
Μοναδική πηγή πληροφόρησης για τον ανήσυχο πολίτη σχετικά με τέτοια συμβάντα είναι οι ανακοινώσεις τύπου, στην πλειοψηφία τους αντιγραμμένες από δελτία του ΑΠΕ, όπως το σημερινό που ανέφερε (μέσω ΕΡΤ3):
Μαίνεται ανεξέλεγκτη η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε το πρωί στη Βιομηχανία «ΗΒ ΒΟDY ΑΕΒΕΕ» και κατακαίει υποστρώματα χρωμάτων και χρώματα αυτοκινήτων στη ΒΙ.ΠΕ.Θ. της Σίνδου. Από το εργοστάσιο ακούγονται ισχυρές εκρήξεις και φλεγόμενα υλικά εκσφενδονίζονται στα χωράφια. [..]
Σε μικρή απόσταση από τη βιομηχανία που φλέγεται βρίσκονται μια μονάδα κατασκευής παλετών και μια άλλη παραγωγής ηλεκτροστατικών βαφών, αλλά σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των πυροσβεστών δεν κινδυνεύουν από τη φωτιά.
Στην κατάσβεση της πυρκαγιάς παίρνουν μέρος 30 πυροσβεστικά οχήματα και 60-70 άνδρες.
Ήδη, εκτός από το εργοστάσιο, που έχει τυλιχθεί στις φλόγες, καταστράφηκαν ολοσχερώς τρία φορτηγά αυτοκίνητα και ένα τύπου «τζίπ» της εταιρείας.
Η ΔΕΗ έχει διακόψει την ηλεκτροδότηση, καθώς η φωτιά έκαψε ξύλινες κολώνες από τις οποίες διέρχονταν καλώδια ρεύματος, που τροφοδοτούσαν βιομηχανικές μονάδες στην ευρύτερη περιοχή.
Σε πληροφοριακό σχετικό φωτορεπορτάζ της στο diablog, η Μαρία Ψαλτικίδου έχει διαφορετική άποψη σχετικά με την αποτελεσματικότητα της επέμβασης των αρχών:
Διαδοχικές εκρήξεις εύφλεκτων υλικών φούντωναν την πυρκαγιά και τους καπνούς, για την τοξικότητα των οποίων δεν χρειάζεται να έχει κανείς καμία αμφιβολία, ενώ η Πυροσβεστική δεν φάνηκε να επεμβαίνει σοβαρά για να σβήσει την πυρκαγιά (άραγε είναι μια στρατηγική κι αυτή;) Η περιοχή δεν είχε αποκλειστεί από την αστυνομία, παρά μόνο πολύ κοντά στο εργοστάσιο, και ο κόσμος παρακολουθούσε ανενόχλητος ενώ γίνονταν δίπλα του οι εκρήξεις.
ενώ παρακάτω, προβληματίζεται κι αναρωτιέται δικαιολογημένα:
Το εργοστάσιο είναι σχετικά καινούριο (3-4 ετών) και λόγω επικινδυνότητας των υλικών θα έπρεπε να τηρεί αυστηρότατους κανόνες πυροπροστασίας. Τους τηρούσε; Είχε έγκυρο πιστοποιητικό πυροπροστασίας; Η εκδοχή «ατύχημα» ή «βλάβη του συστήματος πυρασφάλειας» δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτή.
Η Θεσσαλονίκη ήταν τυχερή αυτή τη φορά, όχι όμως και οι περιοχές νότια της πόλης, όπου κατευθύνθηκαν ο καπνοί, καθώς φυσούσε βόρειος άνεμος. Εάν φυσούσε Βαρδάρης, όλο αυτό το σύννεφο καπνού θα είχε τυλίξει την πόλη – προκαλώντας μία περιβαλλοντική κρίση και κάνοντας για μια ακόμη φορά φανερό πόσο λάθος είναι η θέση της βιομηχανικής περιοχής.
Εκτός από την πυρκαγιά της Jet Oil, οι πολίτες της Θεσσαλονίκης έχουν ακόμα πιό πρόσφατη στη μνήμη τη φωτιά στο εργοστάσιο της ΔΙΑΝΑ στη Ν. Ευκαρπία, τα κατάλοιπα της οποίας όχι μόνο δεν έχουν απομακρυνθεί ακόμα, αλλά έχουν μολύνει και τον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής. Το θλιβερό συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι σε μιά περιοχή με πληθώρα επικίνδυνων εγκαταστάσεων σε κοντινή γειτνίαση ( πάνω από 30 είναι οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τα κριτήρια της οδηγίας Seveso II), και τέτοιο βεβαρυμένο ιστορικό ατυχημάτων δεν υπάρχει ούτε επιτελικό σχέδιο αντιμετώπισης κρίσεων και λήψης μέτρων για την προστασία των πολιτών σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, ούτε υποδομή ενημέρωσης τους. Υπάρχει άραγε κάτι που μπορούμε να κάνουμε αν δε θέλουμε να δούμε το όνομα της πόλης μας στην επόμενη ευρωπαϊκή οδηγία σχετικά με την πρόληψη χημικών ατυχημάτων;
ΥΓ: Εκτός από το εργοστάσιο χρωμάτων σήμερα, καίγονταν και η χωματερή των Ταγαράδων, για 4η συνεχή μέρα…
Σχετικά:
- Chemical Accident Prevention, Preparedness and Response (European Commission)
- Μεγάλα ατυχήματα σχετιζόμενα με επικίνδυνες ουσίες (Ευρωπαϊκή Ένωση)
- Μια Κυριακή πρωί στη Δυτική Θεσσαλονίκη (Diablog, 16/4/06)
- Καμένη γή (Non – Linear Complexity, 8/6/05)
