Πράσινες ταράτσες ή άλογα;
Συχνά, το ενδιαφέρον σε μιά είδηση είναι στο πως τη διαβάζεις…
Από το άρθρο της Βαρβάρας Ζούκα στη σελίδα 11 της σημερινής Μακεδονίας:
Αυξήθηκε το πράσινο στη Θεσσαλονίκη.
…Σοβαρά;! Πότε, και δεν το πήρα χαμπάρι; Μπορώ να βγάλω το μανταλάκι από τη μύτη, ή να συνεχίσω να κρατάω την αναπνοή μου;

Σημαντική αύξηση του αστικού πρασίνου, ώστε πλέον το 10,87% της συνολικής έκτασης της θεσσαλονίκης να καλύπτεται από πάρκα και δέντρα, ανακοίνωσε χθες ο δήμαρχος Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, με αψορμή την έναρξη υλοποίησης του προγράμματος “πράσινη στέγη” σε σχολικά συγκροτήματα της πόλης.
Για μισό λεπτό, αυξήθηκε ή θα αυξηθεί; Είναι κάτι σαν την αντίστροφα αναδρομική υποθαλάσσια του Λαλιώτη (των ΑΜΑΝ), που λειτουργούσε πριν υλοποιηθεί;
Οπως επισήμανε ο κ. Παπαγεωργόπουλος, από τα στοιχεία αναλυτικής καταγραφής της αρμόδιας αντιδημαρχίας Περιβάλλοντος και Πρασίνου προκύπτει ότι από τη συνολική έκταση των 18.500 στρεμμάτων του δήμου θεσσαλονίκης, τα 2.010,47 στρέμματα καλύπτονται από πράσινο. “Σήμερα σε κάθε κάτοικο του δήμου θεσσαλονίκης αναλογούν 5,52 τετρ. μ. πρασίνου”, σημείωσε. Στόχος του δήμου είναι το 10,87% της συνολικής έκτασης της θεσσαλονίκης να καλύπτεται από πάρκα και δέντρα.
Τελικά πόσα τμ αναλογούν σε κάθε κάτοικο, 5,52 ή 2,5, όπως προκύπτει από την έρευνα του ΟΡΘ, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιοποιήθηκαν προχθές στον Αγγελιοφόρο. Και με βάση ποιά απογραφή κατοίκων του πολεοδομικού συγκροτήματος υπολογίζεται η αναλογία; Σ’ αυτούς που πηγαίνουν να ψηφίσουν / απογραφούν στα χωριά τους, αντιστοιχεί το κατά τόπους πράσινο και το φέρνουν μαζί τους όταν επιστρέφουν; Και που, επιτέλους, είναι το πράσινο που μου αναλογεί, όπως αναρωτιέται κι ο Μήτσος Μακρής στα Βομβίδια του ίδιου φύλλου της Μακεδονίας;
Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος θα διαμορφωθούν μικρά πάρκα στις ταράτσες σχολείων της πόλης, τα οποία θα είναι επισκέψιμα για τους μαθητές. Σε όσα κτίρια δεν υπάρχει η δυνατότητα της τοποθέτησης φυτών στις ταράτσες, θα γίνεται τοποθέτηση πρασίνου στις προσόψεις τους.
Στις αυλές δηλαδή, δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να τοποθετηθεί; Μιά απορία που κρατάει χρόνια, και μου πρωτογεννήθηκε όταν εγγράφηκα σε σχολείο του κέντρου, έχοντας επιστρέψει από την επαρχία, συνηθισμένος για μερικά χρόνια στο να παίζω σε αυλές σχολείων χωρίς να κινδυνεύω να γκρεμοτσακιστώ (μόνο) στο τσιμέντο. Άραγε, οι ταράτσες των περισσοτέρων σχολείων μπορούν να σηκώσουν τέτοιο βάρος; Και, δηλαδή, για να δούνε πράσινο οι μαθητές θα πρέπει να ανεβαίνουν με βάρδιες και συνοδεία στα ..roof garden (θα έχουν και καφετερίες;) και να χαζεύουν το γρασίδι στα διαλλείματα;
..Δε σοβαρευόμαστε, λέω εγώ;



