Ο νόμος του Νότου
"-This’n here is the South,
boah…"
Στην Κρήτη κάνω διακοπές εδώ και κάποια καλοκαίρια, και κρατάει στην καρδιά μου μιά ξεχωριστή θέση. Αγαπάω το νησί για την αγέρωχη ιστορία του, τα υπέροχα τοπία του και τον κρητικό τρόπο ζωής με τις γοητευτικές αντιφάσεις του που δεν είχα καταφέρει να απομυθοποιήσω, παρ’ όσα είχα δει κι ακούσει τόσα χρόνια. Κάποιο θλιβερό, βλακώδες και παρ’ ολίγο μοιραίο επεισόδιο σε γιορτή κρασιού πέρυσι, όμως, με έκανε να αναθεωρήσω τις απόψεις μου.
Το ότι όποτε γίνεται επεισόδιο στο οποίο εμπλέκεται οικονομικός πρόσφυγας την
πληρώνει ένας τυχαίος αλβανός, το έχω ξανακούσει, αλλά η παραβίαση της οικογενειακής εστίας ("διατάραξη οικιακής ειρήνης", that’s a fuckin’ understatement if I ever heard one…) και ο ειδεχθής και θρασύδειλος φόνος σε καμιά περίπτωση
δε μπορεί να θεωρηθεί παλικαριά ή δικαιοσύνη, οσοδήποτε ιδιόρρυθμη. Πόσο δίκιο θα δίναμε στο θύμα αν υπερασπίζονταν το σπίτι του μ’ ένα Kalashnikov; Πόσο δίκιο θα του δίναμε αν έκανε το ίδιο και δεν ήταν αλβανός; Δεν βλέπω τίποτα το αστείο στο πρόσφατο έγκλημα (ούτε καν τις γελοίες αιτιάσεις ότι "δεν
μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρατσιστικό επειδή συμμετείχε Βουλγάρα", και το
ελαφρά τη καρδία damage control από μερικούς, για τουριστικούς λόγους), και δεν βρίσκω
κανένα ελαφρυντικό για τους δολοφόνους.
Και τα λέω αυτά τα αυτονόητα για μας στην υπόλοιπη Ελλάδα, που όποτε ακούμε
για τέτοια εγκλήματα κουνάμε συγκαταβατικά το κεφάλι και λέμε "έτσι
κάνουν εκεί". Όσο αποδεχόμαστε αυτή την πραγματικότητα, θα συνεχίσουνε να συμβαίνουν
τέτοια επεισόδια και να χάνονται αναίτια ζωές,
όχι μόνο στην Κρήτη.
Έγραψαν σχετικά: Ιστολόγιο, Παραμύθια χωρίς νόημα, e-rooster, Άσε καλύτερα, Daily Madness, Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;
