Το παγκόσμιο γκούλαγκ
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την ύπαρξη μυστικών φυλακών της CIA -έξω, φυσικά, απ’ τα σύνορα των ΗΠΑ, κατά την αμερικάνικη ρήση “we don’t shit where we eat”- επισκιάζουν την πρόσφατη ειδησεογραφία (εκτός βέβαια απ’ τις αποκαλύψεις για την χρήση λευκού φωσφόρου από τα αμερικανικά στρατεύματα στη Fallujah) και ντροπιάζουν την διεθνή κοινότητα.
Από το άρθρο της Dana Priest στην Washington Post στις αρχές του μήνα, που έφερε το θέμα των μυστικών φυλακών της CIA στο προσκήνιο και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων σε ολόκληρο τον κόσμο:
The CIA has been hiding and interrogating some of its most important al Qaeda captives at a Soviet-era compound in Eastern Europe, according to U.S. and foreign officials familiar with the arrangement.
The secret facility is part of a covert prison system set up by the CIA nearly four years ago that at various times has included sites in eight countries, including Thailand, Afghanistan and several democracies in Eastern Europe, as well as a small center at the Guantanamo Bay prison in Cuba, according to current and former intelligence officials and diplomats from three continents.
The hidden global internment network is a central element in the CIA’s unconventional war on terrorism. It depends on the cooperation of foreign intelligence services, and on keeping even basic information about the system secret from the public, foreign officials and nearly all members of Congress charged with overseeing the CIA’s covert actions.
The existence and locations of the facilities — referred to as “black sites” in classified White House, CIA, Justice Department and congressional documents — are known to only a handful of officials in the United States and, usually, only to the president and a few top intelligence officers in each host country.
Παρά την άρνηση της εφημερίδας να αποκαλύψει τα ονόματα των ευρωπαϊκών χωρών που εικάζεται πως φιλοξενούσαν τις μυστικές φυλακές, ο οργανισμός Human Rights Watch, που προσπαθεί ίσως να αποτινάξει τη ρετσινιά του αμερικανοκρατούμενου, προέβη σε ανεξάρτητη έρευνα και επιβεβαιώνει σε δήλωσή του το άρθρο της Post, αναφέροντας συγκεκριμένα την Πολωνία και την Ρουμανία ως σταθμούς διαμεταγωγής κρατουμένων:
According to the records, the N313P plane flew from Kabul to northeastern Poland on September 22, 2003, specifically, to Szymany airport, near the Polish town of Szczytno, in Warmia-Mazuria province. Human Rights Watch has obtained information that several detainees who had been held secretly in Afghanistan in 2003 were transferred out of the country in September and October 2003. The Polish intelligence service maintains a large training facility and grounds near the Szymany airport.
The records show that the N313P plane landed the next day, September 23, 2003, at the Mihail Kogalniceanu military airfield in Romania. The flight records indicate that the plane flew on to Morocco the same day, and then to Guantanamo Bay. The Department of Defense, which releases information about all detainee transfers to Guantanamo, released no statement about a transfer to Guantanamo around this date.
According to our research, the United States has been using the Mihail Kogalniceanu airfield in Romania for operations in Iraq and Afghanistan since 2002, and the base has been closed to the public and journalists since early 2004. Secretary of Defense Donald Rumsfeld visited Romania and the Mihail Kogalniceanu base in October 2004. The N313P plane also flew from Kabul to Timisoara airport in Romania on January 25, 2004.
Παρ’ ότι ο επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης ζήτησε να διερευνηθεί το θέμα, η Κομισιόν δήλωσε πως αρκείται στις δηλώσεις αθωότητας των χωρών της “νέας Ευρώπης” (κατά το δόγμα Rumsfeld).
Απ’ την απέναντι πλευρά του αυλακιού, με τυπική αυτοκρατορική θρασύτητα, οι ρεπουμπλικάνοι καταγγέλλουν ότι οι διαρροές έβλαψαν την ικανότητα των ΗΠΑ να διάγει πόλεμο κατά της τρομοκρατίας (προσοχή, όχι την εικόνα της χώρας στους πολίτες της και στη διεθνή κοινότητα!). Καθώς το θέμα των διαρροών ερευνάται πλέον από την αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων, κάποιοι σχολιαστές δεν παρέλειψαν να συγκρίνουν την υπόθεση με το Plamegate, και να κάνουν εικασίες για την τύχη της Priest αν κλητευθεί, όπως η Judith Miller, να αποκαλύψει τις πηγές της.
Την περασμένη εβδομάδα, η εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα, που είχε για θέμα το Guantanamo και τις μυστικές φυλακές της CIA, περιστράφηκε γύρω απ’ τις μαρτυρίες του Maher Arar, συριο-καναδού που απήχθη από το αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης και κρατήθηκε μυστικά για ένα χρόνο στη Συρία, όπου και βασανίστηκε’ του Craig Murray, πρώην πρέσβη της Βρετανίας στο Uzbekistan, που οδηγήθηκε σε παραίτηση όταν προέβη σε αποκαλύψεις για τα φριχτά βασανιστήρια που γίνονται κατά παραγγελία δυτικών κυβερνήσεων στη χώρα αυτή’ του απαχθέντος και κρατούμενου επί τρία χρόνια στο Guantanamo, Martin Mumbanga, που επιβεβαίωσε τις καταγγελίες για βανδαλισμό του Κορανίου από τους φύλακες’ και του Michael Scheuer, πρώην πράκτορα της CIA κι ενός από τους δημιουργούς του συστήματος των μυστικών φυλακών.
Σύμφωνα με τον Scheuer, η εντολή για την σύλληψη και κράτηση μελών της Αλ Κάιντα από την CIA δεν περιλάμβανε οδηγίες σχετικά με το πως θα την έφερναν εις πέρας οι πράκτορες της. Από παλιότερη συνέντευξή του στο PBS frontline:
The mission that was assigned to the CIA was to dismantle, disrupt and destroy terrorist cells overseas. We said: “Fine, that’s the mission you gave us; we’ll execute it. Where do you want us to take them?”
And people at the [National Security Council] and people at the Department of Justice said, “That’s your problem.” And so we developed the rendition system where we, if we located someone in a country, we would ask a local service to try to help us capture that person. But once you captured him, we had no way to use American resources to imprison him and to process and to try and convict him. We had to work with a third country to take him and hold him in custody.
So in a sense, America has never developed a system for handling these people very well. We’re dealing with third countries as places of imprisonment. Now we’ve got Guantanamo in Cuba. So on the American side, it’s been a policy failure. The policymakers never stepped up and said, “Not only is this your task, but once you do it, here’s how we’re going to help you with it.” …
Κι έτσι, η άλλοτε κραταιά ..Εταιρεία, των black ops, του Air America και του Iran Contra τραβάει ξανά προς τη ..δόξα, μετατρέποντας τους πράκτορές της σε απαγωγείς, βασανιστές, και δεσμοφύλακες. Μόνο κάποιες ταινίες, σαν το αξιόλογο Spy Game, που προβλήθηκε κι αυτό την περασμένη εβδομάδα (οι κινηματογραφικές επιλογές των καναλιών ώρες ώρες είναι ιδιαίτερα σαρδόνιες), μένουν για να θυμίζουν τις χαμένες τέχνες του field work, της παρατήρησης και της ανάλυσης και την θρυλούμενη τιμή των παλιών κατασκόπων. Κι όσο για τη “διεθνή κοινότητα”: για μιά ακόμα φορά φοράει μόνη της φίμωτρο και βάζει την κουκούλα στο κεφάλι.
Tom Bishop: Happy?
Nathan Muir: Seventy-four casualties, an apartment block leveled, one dead terrorist? Yeah, happy.
Tom Bishop: We have some fucked up barometer for success, don’t we?
— Spy Game (2001)
ΥΓ: Η περίπτωση της απαγωγής 22 μεταναστών από ελληνικό έδαφος το περασμένο καλοκαίρι πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και η κυβέρνηση επικαλέστηκε άγνοια για το θέμα. Στην Ιταλία, από την άλλη, εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης για 19 φερόμενους ως πράκτορες της CIA, που ενεπλάκησαν σε επιχείρηση απαγωγής ισλαμιστή κληρικού από το έδαφος της χώρας.
Ανανέωση (30/11 16:00): Ο επίτροπος δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων, Franco Frattini, πρoειδοποιεί για τις σοβαρές συνέπειες που θα αντιμετωπίσουν όσες χώρες της Ένωσης αποδειχθεί πως φιλοξενούσαν μυστικές φυλακές της CIA στο έδαφός τους, ενώ η Ένωση ζητά επίσημα εξηγήσεις από την αμερικανική κυβέρνηση (επιτέλους!).
