Ψυχολογικές επιχειρήσεις
..Extra, extra, read all about it!
- “Νέα απειλή για τα παιδιά τα blogs στο Διαδίκτυο!“
- “Πορτιέρηδες και μοντέλα τα είδωλα των νέων!“
- “Παιδική μπύρα σε μπιμπερό!“
- “Στα βιντεοπαιχνίδια, τα παιδιά προτιμούν τη βία φαντασίας!“
- “Φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης στο internet!“
- “Δόλωμα η Mπάρμπι για σκληρό πορνό!“
- “Χρησιμοποιούν τα παιδιά τους σαν αερόσακους!“
Βλέπετε κάποια ομοιότητα στο περιεχόμενο των παραπάνω συνδέσμων; Για να σας λύσω την απορία, πρόκειται για τίτλους και ατάκες από άρθρα ηλεκτρονικών και έντυπων μέσων, που βασίστηκαν σε πορίσματα ερευνών της Ελληνικής Καταναλωτικής Οργάνωσης (ΕΚΑΤΟ).
Έκανα μιά δική μου γρήγορη έρευνα, προκειμένου να ανακαλύψω τα εχέγγυα της οργάνωσης, αλλά το site της δεν είναι προσβάσιμο αυτή τη στιγμή παρά το γεγονός ότι το δικτυακό όνομα κατοχυρώθηκε τον Απρίλιο του 2000 και ανανεώθηκε πριν λίγες μέρες (από κάποιον μυστήριο Πορτογάλο χωρίς στοιχεία επικοινωνίας!), και δεν μπόρεσα να βρω βιογραφικό της προέδρου της οργάνωσης, Δρος. Τάνιας Κυριακίδου, είτε στο Google cache του site είτε από κάπου αλλού.
Σύμφωνα με το Google cache του site, πάντως, η ΕΚΑΤΟ είναι ΜΚΟ που ιδρύθηκε στην Ελλάδα με Δικαστική Επικύρωση στις 26 Μαρτίου 1999, εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και μπορεί να ιδρύει γραφεία, υποκαταστήματα κι επιτροπές σε όλη την Ελληνική επικράτεια. Κατά τα φαινόμενα, η οργάνωση δραστηριοποιείται ευρέως σε θέματα προστασίας του παιδιού από το internet και τις διαφημίσεις, στη διοργάνωση σχετικών εκδηλώσεων, αλλά και σε πιό παραδοσιακά θέματα, με τα οποία έχει συνδέσει το όνομα του το σαφώς πιό καταξιωμένο στο κοινό για το έργο του Ινστιτούτο Καταναλωτή.
“There are three types of lies – lies, damn lies, and statistics”
– Αποδίδεται στον Benjamin Disraeli
Δεν είναι τόσο ότι αμφιβάλλω πως πολλά απ’ τα προαναφερθέντα πορίσματα είναι βάσιμα (το ξέρουμε όλοι μας πως η ελληνική κοινωνία είναι Σόόόόόόδομα και Γόόόόόόμορα, κι όσο για το Διαδίκτυο, δεν έχει γλυτωμό… πυρηνικά από υψηλή τροχιά να τελειώνουμε),
ούτε ότι αμφισβητώ την εγκυρότητα των ερευνών (με δείγμα κάτω των 1.500 ατόμων, απροσδιόριστη μέθοδο δειγματοληψίας και χωρίς δημοσίευση των στοιχείων’ δείτε για αντίστιξη πως μοιάζει μιά αυθεντική πανελλαδική έρευνα), και το κατά πόσο είναι δεοντολογικό (ή ακόμα και δυνατό!) να κάνεις έρευνα για θέματα σεξουαλικής παρενόχλησης με δείγμα νέων “ηλικίας 1-17 ετών, οι οποίοι δήλωσαν πως χρησιμοποιούν το διαδίκτυο τακτικά” και να σου εξομολογείται το πάθημά του το 83% απ’ αυτούς, που δέχτηκε σεξουαλική παρενόχληση και δεν ανέφερε το περιστατικό στους γονείς του,
αλλά πως επιτρέπεται, ένας οργανισμός που υποτίθεται ότι έχει σαν στόχο “την προστασία των καταναλωτών, την επιμόρφωση, την εκπαίδευσή τους” (απ’ το Google cache, πάλι) να τραυματίζει τον ψυχισμό τους με μπαράζ σκανδαλοθηρικά και τρομολάγνα διατυπωμένων ανακοινωθέντων στα ΜΜΕ; Γιατί δεν επεμβαίνουν αυτεπάγγελτα η ελληνική δικαιοσύνη ή τα αρμόδια εντεταλμένα όργανα, για να ζητήσουν τουλάχιστον τα στοιχεία των ερευνών, και να επιβάλλουν πρόστιμα στα ΜΜΕ που τυχόν αναμεταδίδουν ψευδείς κι ανυπόστατες ειδήσεις; (να και μιά άλλη έγκυρη στατιστική: στο %30 των περιπτώσεων που ανοίγω τηλεόραση για να δω ειδήσεις, πέφτω πάνω σε τέτοιες “έρευνες” και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι).
Θα μου πεις, επαγγελματίες lobbyists και επικοινωνιολόγοι είναι, έτσι βγάζουν το ψωμί τους’ αλλά δυστυχώς, η βιομηχανία και οι παίκτες βιντεοπαιχνιδιών -με τα οποία κατά τα φαινόμενα τα βάζει συχνά η ΕΚΑΤΟ- δεν έχουν δημόσια αντιπροσώπευση στη χώρα μας που θα τους επιτρέψει να αντικρούσουν τυχόν ανυπόστατες αιτιάσεις (έχει γράψει και παλιότερα η Λήδα σχετικά -1, 2). Κι όσο για το (βδελυρό, φτου) internet, τη στιγμή που η διείσδυσή του στα ελληνικά νοικοκυριά δεν ξεπερνάει το 20% (όχι όμως και 8%!) κι ο μεγάλος παροχέας αντιμετωπίζει το μέσο έλληνα ως τεχνολογικά καθυστερημένο, πως περιμένουμε να οργανωθούνε νομικά και επικοινωνιακά οι χρήστες και οι πάροχοι;
Τα συμπεράσματα δικά σας, αλλά όπως λέει κι ο Ναυτίλος, δεν πιστεύω οτι υπάρχουν άσχετες ειδήσεις και ξεκάρφωτα συμβάντα. Μην εκπλαγείτε αν αύριο-μεθαύριο συστήνεστε ως bloggers και σας παίρνει στο κατόπι ο όχλος με τα δικράνια.
(Έρεισμα για το άρθρο, ένα post του newmanifesto‘ τι internet και RSS, πάλι καλά που υπάρχει ο τηλέτυπος υπάρχουν τα συνδρομητικά ειδησεογραφικά πρακτορεία και μαθαίνουμε καμιά είδηση…)
Ανανέωση (3:49): Πάντα το πιό γρήγορο πιστόλι σε τέτοια θέματα, ο NickTheCreek έγραψε κι αυτός σχετικά, και δε χαρίζει κάστανα. Διαβάστε επίσης και το ξεκαρδιστικό πάνελ σχετικά με το θέμα στο Σπιτάκι.
Ανανέωση (20:15): Κι άλλο ένα φασούλι σήμερα.. Άρθρο στον Αγγελιοφόρο του Γιάννη Παπαδόπουλου (έχω ξαναεκφράσει την απορία: γιατί δεν εμφανίζεται το όνομα του συντάκτη στην online έκδοση του άρθρου;) με τίτλο “Θραύση κάνουν τα Ιντερνετ καφέ λόγω παιχνιδιών και… Ιών!”. Το άρθρο αναφέρεται στην “καινούργια… μόδα που κάνει θραύση στη Θεσσαλονίκη [και που] θέλει τους νέους να μένουν για ώρες, και κυρίως, τη νύχτα συνδεδεμένοι σε διαδικτυακά παιχνίδια”, και επικεντρώνεται γύρω από την εξής δήλωση 20χρονου θαμώνα netcafe: “Σε απορροφά, ξεχνιέσαι. Βρίσκεσαι σε έναν άλλο κόσμο. Προσπαθείς να περάσεις όσες περισσότερες πίστες μπορείς, για να δεις τι θα αποκαλυφθεί μπροστά σου”. Όλα στο όνομα του εντυπωσιασμού, προσπερνώντας λεπτομέρειες όπως το γεγονός ότι η ..καινούρια μόδα κρατάει απ’ τον καιρό του Starcraft, εδώ και 7 χρόνια δηλαδή, κι ότι οι περισσότεροι ..νυχτερίτες των netcafe παίζουν δικτυακά MMORPG όπως το World of Warcraft, που δεν έχουν πίστες‘ κάτι αυτό, κάτι ο μελοδραματισμός, αναρωτιέμαι μήπως ο εν λόγω 20χρονος netjunkie είναι πλάσμα της φαντασίας του συντάκτη. (Προσοχή, δεν υποστηρίζω ότι πρόβλημα δεν υφίσταται, ο τρόπος της παρουσίασης του θέματος είναι που μ’ ενοχλεί.)
