Free Σταύρος!
Η χθεσινή εκπομπή των Φακέλων του Αλέξη Παπαχελά ήταν αφιερωμένη για μιά ακόμα φορά στον Σταύρο Λάλα, τον πιό σημαντικό κατάσκοπο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, επ’ ευκαιρία της αποφυλάκισής του, όχι όμως και της απελευθέρωσής του.
Ο Λάλας αποφυλακίστηκε αφού εξέτισε 12 από τα 14 χρόνια της ποινής του (συγκριτικά αυστηρή, σε σχέση με παρόμοιες υποθέσεις), αλλά δεν μπορεί να συναντηθεί με την οικογένειά του γιατί είναι υποχρεωμένος να παραμείνει στις ΗΠΑ για 5 ακόμη χρόνια. Η στέρηση εξόδου από τη χώρα είναι -κατά τα φαινόμενα- συνήθης ποινή για κατασκόπους, το ίδιο σύνηθες όμως είναι και για τις χώρες προελεύσεώς τους να αιτούνται την μεταφορά της (κραυγαλέα περίπτωση, αυτή των γάλλων κατασκόπων που βύθισαν το Rainbow Warrior). Στην προκειμένη περίπτωση, η Ελληνική Δημοκρατία έχει αυξημένες ευθύνες απέναντι στον άνθρωπο που την υπηρέτησε επί 16 χρόνια, παρέχοντας στις διάφορες κυβερνήσεις πολύτιμες πληροφορίες για το Κυπριακό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την κρίση στα Βαλκάνια με κίνδυνο της ζωής του. Κι αυτό γιατί, κατά πάσα πιθανότητα, ήταν αβλεψία της ελληνικής πλευράς που οδήγησε στη σύλληψή του, ενώ στη συνέχεια, και καθ’ όλη τη διάρκεια έκτισης της ποινής του, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έκαναν, κατά τα φαινόμενα, κανένα διάβημα για την αποφυλάκισή του ή για τη στήριξη της οικογένειάς του που ζούσε στην Ελλάδα.
Δεκτόν, ίσως, ότι οι εποχές ήταν πονηρές και δε μας έπαιρνε να πέσουμε σε δυσμένεια με τους αμερικανούς, αλλά τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τα κίνητρα του Παπαχελά να αναδείξει την υπόθεση (καθώς και να προβάλει στην εκπομπή του το ..virtual reunion της οικογένειας, μέσω δορυφόρου), και πολλά έχουν ειπωθεί από αμερικανικής πλευράς για τα κίνητρα του Λάλα, αλλά το γεγονός παραμένει ότι ο άνθρωπος αυτός προσέφερε στην Ελλάδα σημαντικές υπηρεσίες σε μιά κρίσιμη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της, και πρέπει με κάποιο τρόπο να αποκατασταθεί. Και, πρώτα απ’ όλα, να γίνουν επίσημες ενέργειες για να του επιτραπεί να έρθει στην Ελλάδα. Όπως και σε πολλά άλλα θέματα, έτσι και σ’ αυτό, η αδιαφορία του επίσημου κράτους μας ντροπιάζει (πως το λέει ο Πιτσιρίκος; “Δεν ξεχνώ – απλά δεν θυμάμαι πια. Τίποτα.”).
ΥΓ: Ο Παπαχελάς αφιέρωσε την εκπομπή του στους “τζάμπα υπερ-πατριώτες”. Ακούγοντας τον Λάλα να μιλάει με λαχτάρα “για την πατρίδα”, παρά την εμφανή και δικαιολογημένη του πικρία για την εγκατάλειψη που υπέστη, βρίσκω την αφιέρωση απόλυτα δικαιολογημένη.
