Η σάμπα του ψηφιακού κόσμου
Ο πολυδιάστατος, αναγεννησιακός Gilberto Gil παίζει την ερχόμενη Τρίτη στο Θέατρο Γης.
Ο Gilberto Gil δεν είναι μόνο ένας από τους πιό φημισμένους νοτιοαμερικάνους μουσικούς, και συνδημιουργός του κινήματος tropicalismo, αλλά κι ένας σύγχρονος ακτιβιστής κατά του “φονταμενταλισμού των πνευματικών δικαιωμάτων”, όπως τον ονομάζει ο ίδιος, εμπνευστής του Creative Commons Sampling License και ..υπουργός Πολιτισμού της Βραζιλίας. Το άρθρο του Wired που τον έκανε διάσημο στην κοινότητα του ΕΛ/ΛΑΚ τον περιγράφει ως εξής:
Gil is no more typical a pop star than he is a politician. Sixty-two years old, he wears shoulder-length dreadlocks and is apt to show up at his ministerial offices dressed in the simple white linens that identify him as a follower of the Afro-Brazilian religion candomblé. Slouching in and out of the elegant Barcelona chairs that furnish his office, taking the occasional sip from a cup of pinkish herbal tea, he looks – and talks – less like an elder statesman than like the posthippie, multiculturalist, Taoist intellectual he is. And when he turns to the First World’s increasingly powerful intellectual-property establishment, he sounds more like a Slashdot hothead than like the well-compensated content baron he also is.
Κι απ’ το σημερινό άρθρο της Ελευθεροτυπίας:
Ο Ζιλ φυλακίστηκε και εξορίστηκε από τη χώρα του, αλλά συνέχισε την πορεία του στη σκηνή. Συνεργάστηκε με μπάντες όπως οι Pink Floyd και οι Yes έκανε τη μουσική της χώρας του γνωστή παγκόσμια και, όταν επέστρεψε στην Βραζιλία, έγινε πρόεδρος της περιβαλλοντικής οργάνωσης Γαλάζιο Κύμα, που δραστηριοποιείται στο πρόβλημα της ρύπανσης των ποταμών. Παράλληλα, ασχολούνταν με την προώθηση της μουσικής μέσα από τις ανεξάρτητες εταιρείες και το ζήτημα των φαβέλας, των γκέτο στις μεγαλουπόλεις της Βραζιλίας.
Ο ίδιος ο Gil προσπάθησε να διανείμει ελεύθερα τις παλιές ηχογραφήσεις του, αλλά οι execs της Warner του διαμήνυσαν ότι μόνο πάνω απ’ το πτώμα τους θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Τελικά, ο καλλιτέχνης αρκέστηκε να συνεισφέρει ένα τραγούδι στο The Wired CD, που διατέθηκε με την άδεια Sampling License.
Χάρη και στη δράση του Gil, η Βραζίλία του Lula δείχνει σήμερα έναν διαφορετικό δρόμο για το γεφύρωμα του ψηφιακού χάσματος στις αναπτυσσόμενες χώρες, με το πάντρεμα των εθνικών πνευματικών – πολιτιστικών κεφαλαίων και του δυναμικού της διεθνούς κοινότητας της ελεύθερης δημιουργίας.
Αλλά ο άνθρωπος ήρθε εδώ για να παίξει μουσική…’ Όσοι, λοιπόν, δεν αποδράσατε ακόμα στις παραλίες, μαζευτείτε και πάμε για samba!
