Καμιά καλή ιδέα;

Μου αρέσουν οι αισιόδοξοι τύποι, να δούμε τώρα που θα μαζέψουν 37 Ευρωβουλευτές (γιατί προφανώς κόμμα δε θα βρουν) να καταθέσουν τροποποιήσεις στο Plenary..

Μπορείς όμως να το κάνεις αμερόληπτα; Εκεί σε θέλω… Μου αρέσουν οι αισιόδοξοι τύποι
A challenge! Είμαι όσο αμερόληπτος μπορώ, στο βαθμό που δεν ασπάζομαι wholesale καμιά πολιτική ή κομματική ιδεολογία, δεν υπηρετώ κανένα πολιτικό πρόσωπο ή συμφέρον πέρα απ’ των ανθρώπων μου, το δικό μου και της κοινωνίας όπου ζω, και προσπαθώ να ερευνώ και να διατηρώ ανοιχτό μυαλό για τα θέματα που με απασχολούν.

Όσο για το τι μπορούμε να κάνουμε, προτείνω κάτι απλό: οποιοσδήποτε διαφωνεί με τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα η Κομισιόν, το Συμβούλιο Υπουργών και η ΕΚ, ή με το περιεχόμενο της Οδηγίας ως έχει, ας επικοινωνήσει με οποιονδήποτε τρόπο (fax, email, τηλέφωνο, SMS) με έναν από τους έλληνες ευρωβουλευτές, κι ας του εκφράσει επώνυμα τη δυσαρέσκεια του για τις διαδικασίες, την αντίθεση του στο περιεχόμενο της Οδηγίας ή τη πλήρη στήριξη των τροποποιήσεων Rocard, μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα. Απλά, άμεσα και ένας-προς-έναν, δεν υπάρχει χρόνος για κάτι παραπάνω. Δεν είναι ανάγκη να αποστηθίσει κανείς όλο το ιστορικό των εξελίξεων και το περιεχόμενο της οδηγίας, αρκεί ένα απλό: “είμαι ο τάδε, και ανησυχώ ότι η οδηγία αυτή θα πλήξει τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων πληροφορικής και των καταναλωτών”.

Όσο για την αισιοδοξία, είναι έλλογη κι ενσυνείδητη στάση ζωής. Το κατά δύναμη…

Αν και δεν είμαι ούτε οικονομολόγος, ούτε δικηγόρος (και δεν έχω χρόνο για τη συγκέντρωση στοιχείων και πηγών), θα προσπαθήσω να σου απαντήσω. Για να το θέσουμε απλά: “οι πατέντες λογισμικού αφαιρούν το πιό σημαντικό κίνητρο για καινοτομία: το χαμηλό κόστος εισόδου σε μιά ανταγωνιστική αγορά” (nosoftwarepatents.com). Και το

πετυχαίνουν αυτό αποκλείοντας πρακτικά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από την δυνατότητα έρευνας, υποβολής και υπεράσπισης πατεντών, λόγω των υπέρογκων

δικαστικών εξόδων στα οποία τις εξαναγκάζουν, απομυζώντας κεφάλαια που θα μπορούσαν να επενδυθούν στην έρευνα και στην ανάπτυξη. Οι εξεταστές των αιτήσεων, στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν είναι καταρτισμένοι, ενώ η διαδικασία κατοχύρωσης των πατεντών δεν προβλέπει επαρκές χρονικό διάστημα ώστε οι ειδικοί και άμεσα ενδιαφερόμενοι (μηχανικοί λογισμικού) να τις εξετάσουν και να ερευνήσουν για πρότερη μορφή εργασίας (prior art). Το μεγαλύτερο πρόβλημα σε σχέση μ’ αυτό προέρχεται απ’ το γεγονός ότι η γλώσσα που χρησιμοποιείται για την διατύπωση των αιτήσεων είναι δικανική και κρυπτική, με συνέπεια οι μηχανικοί να μη μπορούν να αναγνωρίσουν τις ιδέες που περικλείονται στο κείμενό τους χωρίς τη βοήθεια δικηγόρου. Επιπλέον, το EPO έχει ήδη αναγνωρίσει παράνομα περί τις 30.000 πατέντες, κυρίως αμερικανικών και ιαπωνικών εταιρειών, οι οποίες πιθανότατα θα κατοχυρωθούν μονομιάς αν περάσει η οδηγία, δημιουργώντας εν μιά νυκτί νομικό προηγούμενο, που καθιστά μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων ανάπτυξης λογισμικού εν αντιποίηση και υποκείμενους σε μηνύσεις.

Το ερώτημα πρέπει να αντιστραφεί όμως. Δεν είναι οι πολέμιοι των πατεντών που πρέπει να αποδείξουν ότι οι πατέντες βλάπτουν την καινοτομία, αλλά οι υπέρμαχοί τους που πρέπει να αποδείξουν ότι την ωφελούν. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν υπάρξει τέτοιες αποδείξεις. Τέλος, σημασία δεν έχουν μόνο οι ιδεολογίες και οι απόψεις, αλλά και ο τρόπος επίλυσής του ζητήματος. Η συγκεκριμένη οδηγία έχει υποστεί με τρόπο αντιδημοκρατικό (επ’ αυτού, δεν υπάρχει αμφιβολία’ υπάρχουν πρακτικά και ..κασέτες) τόσες επεμβάσεις, που έχει καταλήξει νομικό ναρκοπέδιο (όπως και το θέμα που προσπαθεί να διευθετήσει άλλωστε!). Η θεσμοθέτησή της προσβάλλει τις δημοκρατικές διαδικασίες της ΕΕ και θα προκαλέσει πρακτικές περιπλοκές στην εύρυθμη λειτουργία της ευρωπαϊκής αγοράς λογισμικού.

Θα μου επιτρέψεις να μην επεκταθώ περισσότερο εδώ, ελλείψει χρόνου’ η σχετική αρθρογραφία είναι τεράστια (μερικές πηγές μπορείς να βρεις εδώ).

Η συζητηση εχει γινει και σε μας και δεν θελω να επαναλαβω τα παντα.

Συνοπτικα θα πω οτι υπαρχουν δυο αποψεις:

Α οι πατεντες λογισμικου εμποδιζουν την ελευθερη χρηση του μυαλου μας

Β οι πατεντες εγγυωνται τα δικαιωματα του εφευρετη τους

Εγω τεινω προς το Β, καθως θεωρω πολυ αδυναμο το επιχειρημα περι ελευθερης χρησης του μυαλου μας. Προφανως, αυτονοητα πραγματα δεν κανει να γινονται πατεντες (φαντασου να υπηρχε πατεντα στην εννοια της τουλμπαρ πχ). Αλλα πραγματικα πρωτοπορειακες ιδεες, πρεπει να υποστηριζονται απο μια πατεντα, αλλιως κανεις δεν θα κανει τον κοπο να σκεφτει μια νεα ιδεα. Και δεν ακουσα κανεναν να λεει οχι στα πνευματικα δικαιωματα των μουσικων, γιατι δεν μπορουμε να χρησιμοποιησουμε ελευθερα την μουσικη μας φαντασια μετα!

“οι πατέντες λογισμικού αφαιρούν το πιό σημαντικό κίνητρο για καινοτομία: το χαμηλό κόστος εισόδου σε μιά ανταγωνιστική αγορά”

Ακριβως το αναποδο! Οπως επισημανα πιο πανω, η πατεντα ειναι ενα μονοπωλιο που δινουμε στον δημιουργο μιας ιδεας, ετσι ωστε να εχει κινητρο να δημιουργησει! αν αφαιρεσεις πληρως την προστασια των πνευματικων δικαιωματων, στο εγγυωμαι, η τεχνολογικη προοδος θα πεσει κατακορυφα! Ουτε καν οι χομπιστες δεν θα γραφουν λογισμικο, γιατι αυτοι σημερα δουλευουν και τρεφονται απο μια εταιρεια που στηριζεται στις πατντες! Αν εξαλειφθουν οι πατεντες, εξαφανιστηκε ΟΛΗ η βιομηχανια λογισμικου στον κοσμο!

τωρα δεν ξερω τι ακριβως λεπτομερειες συζητανε στην ΕΕ, παντως ελπζιω οτι εδειξα οτι το θεμα ειναι πολυπλοκο…