Έχω να ασχοληθώ με την J2ME από την εποχή του MIDP 1.2, αν θυμάμαι καλά. Aκόμα και τότε, που τα μόνα εργαλεία ανάπτυξης ήταν το Wireless Toolkit και το plugin για το Forte (τώρα το λένε Sun Studio;), τα διαθέσιμα στην ελληνική αγορά κινητά που την υποστήριζαν ήταν μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού (κάποια μάλιστα με κλειδωμένο το upload), και οι δυνατότητες networking με το “κουτσό” GPRS ήταν περιορισμένες, η J2ME ήταν μιά συναρπαστική δυνατότητα. Πίστεψα σ’ αυτήν αλλά ήταν πολύ νωρίς, κι είχα φτάσει στα όρια της απελπισίας με την χαοτική και με βήμα χελώνας υλοποίηση των API από τις κατασκευάστριες εταιρείες’ όσο για την καθυστέρηση του 3G rollout στη χώρα μας και το κόστος αξιοποίησης των υπηρεσιών, ας τ’ αφήσουμε καλύτερα, πονάει το θέμα. Το J2ME Polish ήταν ανέλπιστο δώρο’ ελπίζω όχι μόνο να με βοηθήσει να κάνω την εργασία μου, αλλά και να δώσει νέα πνοή στην ανάπτυξη εφαρμογών για κινητά με J2ME.

ΥΓ: Πάντα είχα κόλλημα με τα ..miniaturised consumer oriented computing devices (όχι τα PLC και τα embedded, αυτά που έχουν user interface και τρέχουν εφαρμογές). Μπορεί να μην ήμουν Trekkie, αλλά το tricorder μου έκανε “ζημιά”. Και μετά, ήταν τα φοβερά και τρομερά ψηφιακά πολυρολόγια της Casio στη δεκαετία του ‘80 (είχα ανοίξει ένα και θαύμαζα τον επεξεργαστή του) και τα επιστημονικά κομπιουτεράκια’ τα com units στο Babylon 5 (molecularly adhesive στο δέρμα, για να μην τα χάνεις) και τα πρώτα κινητά με την οθόνη 5 γραμμών στη δεκαετία του ‘90. Όπως καταλαβαίνετε, όταν ανακάλυψα τη J2ME, έχασα τη μπάλα, και μετά ήρθε το P800.. I had the power, at last!

Αλλά, τέτοια ώρα, τέτοια λόγια’ αυτά όλα θέλουν δικό τους post.