Βαγόνι σαρανταδύο
Εκτός από την
απάντηση στη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, το 42 είναι και η φετινή μας
θέση στο τρένο της πληροφορικής, σύμφωνα με το
Network Readiness Index του Παγκόσμιου
Οικονομικού Φόρουμ.
Στο
σχετικό πίνακα, η Ελλάδα βρίσκεται φυσικά πίσω από χώρες που επιδεικνύουν
μεγάλες τάσεις ανάπτυξης στις τεχνολογίες πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών,
όπως η Κίνα, η Ινδία και η Μαλαισία, όμως προκαλεί έκπληξη ότι έπεται
και χωρών όπως η Νέα Ζηλανδία και η Μάλτα. Η Τουρκία βρίσκεται στην
52η θέση, δέκα θέσεις πιό κάτω από την Ελλάδα δηλαδή, για όσους τους
απαχολούν αυτά τα πράγματα, ενώ στην κορυφή του πίνακα βρίσκονται η
Σιγκαπούρη και η Ισλανδία! Στο Growth Competitiveness Index του ίδιου οργανισμού, για το έτος 2004, η Ελλάδα βρίσκεται στην 37η θέση, έχοντας πέσει δύο θέσεις από πέρυσι.
Όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα, για το έτος που πέρασε, η χώρα μας βρίσκεται στην 44η θέση ανάμεσα σε 60 περιοχές και χώρες, σύμφωνα με το World Competitiveness
Center. Και εκεί, η Σιγκαπούρη και η Ισλανδία
..πετάνε (2η και 5η θέση, αντίστοιχα), ενώ παρατηρεί κανείς ενδιαφέρουσες κόντρες μεταξύ χωρών και περιοχών τους με ιδιαίτερους ρυθμούς ανάπτυξης. Για παράδειγμα, όπως είναι αναμενόμενο, η Καταλωνία προηγείται με αρκετή διαφορά της Ισπανίας και η Λομβαρδία της Ιταλίας ενώ η Βαυαρία είναι μιά θέση πάνω από τη Γερμανία. Για κάποιο περίεργο λόγο, της Ελλάδας προηγούνται σε ανταγωνιστικότητα η Σκωτία και η ..Κολομβία!
Δεν θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν ότι οι enterprise policy indicators της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρουν ως προβληματικές περιοχές πολιτικής για τη χώρα μας το ρυθμιστικό και διοικητικό πλαίσιο, την αειφορία, την καινοτομία και τη διάχυση γνώσης. Στους σχετικούς δείκτες, η Ελλάδα κρίνεται ισχυρή σε 3 μόλις περιοχές, έναντι 13 όπου επιδεικνύει αδυναμία.
Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν επίσης και τα δεδομένα του Ευρωπαϊκού
τρέχουμε να προφτάσουμε το συγκεκριμένο τρένο. Όπως φαίνεται από την
αναφορά για τη χώρα μας, η Ελλάδα των αντιφάσεων σημειώνει αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης στην επιστήμη και την τεχνολογία τα τελευταία χρόνια, παρά την πενιχρή επένδυση στη γνώση, το απαγορευτικό κόστος πρόσβασης στο διαδίκτυο και τις πενιχρές ευρυζωνικές υποδομές.
Το γεγονός ότι η καινοτομία στην πληροφορική σ’ αυτές τις έρευνες μετριέται σε μεγάλο βαθμό με βάση τον αριθμό ευρεσιτεχνιών που καταχωρούνται στο EPO και στο USPTO ίσως εξηγεί γιατί πολλές ελληνικές επιχειρήσεις πληροφορικής αλλά και το Υπουργείο Ανάπτυξης ποιούν την νήσσα απέναντι στο κρίσιμο ζήτημα της πρότασης Οδηγίας για τις πατέντες λογισμικού που προωθείται για δεύτερη ανάγνωση σε λίγο καιρό στο ευρωκοινοβούλιο.
