Non-Linear Complexity

You're miserable, edgy & tired. You're in the perfect mood for journalism

Υπεράνω του νόμου

με 7 σχόλια

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου για χρηματισμούς δικαστικών, που οδήγησαν στην πρώτη έρευνα για φαινόμενα διαφθοράς στον δικαστικό χώρο εδώ και 15 χρόνια, μόνο απροσδόκητες δεν θα μπορούσαν χαρακτηριστούν από οποιονδήποτε πολίτη προσέφυγε στην ελληνική δικαιοσύνη ή είχε δοσοληψίες μαζί της τις τελευταίες δεκαετίες.

Σε επίπεδο δηλώσεων, φυσικά, παίζεται η γνωστή κολοκυθιά: οι δικαστές διαρυγνύουν τα ιμάτιά τους και ζητούν το λευκό που ξεχωρίζει από την πολιτεία, έχοντας παράλληλα την απαίτηση από τους πολίτες “να διατηρήσουν στο ακέραιο την εμπιστοσύνη τους στο θεσμό της Δικαιοσύνης” (πίστευε και μη ερεύνα, δηλαδή)’ η δε πολιτεία τους παραγγέλνει να καθαρίσουν μόνοι τους και υπόσχεται μέτρα. Πάντως, με την ευκαιρία των “πλωτών” στο χώρο των δικαστών, ίσως ξεκαθαρίσει και ο όμορός τους δικηγορικός χώρος.

Κρατάει χρόνια αυτή η μπόχα, αλλά το χαλί κάτω από το οποίο χώνεται το μίασμα είναι μεγάλο και παχύ, και θα συνεχίσει να εξαπλώνεται αν κι αυτή τη φορά δεν υπάρξει η λαική κατακραυγή που θα αναγκάσει την πολιτεία να λάβει ουσιαστικά μέτρα (οι προσωρινές μεταθέσεις δε μετράνε). Η λαϊκή κατακραυγή, όμως, είναι δύσκολο να επιτευχτεί σε μιά χώρα ανάδελφων όπως η Ελλάδα, εκτός κι αν υπάρχει “διακριτός και άμεσος κίνδυνος” για τα συμφέροντα του καθενός ξεχωριστά.

Γελιέται όποιος νομίζει ότι υπάρχει σημαντικότερο θέμα στην ελληνική επικαιρότητα αυτό τον καιρό. Και είναι τόσο σημαντικό γιατί ακριβώς όταν θα φύγει σύντομα από τα φώτα της δημοσιότητας, με κάποια αφορμή (ένα νέο reality;) δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει κάπως ο χώρος της δικαιοσύνης, για πολύ καιρό. Καλή η σιδερόφραχτη Ολυμπιάδα κι οι στρατοί εισαγωγής, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλεια για τον πολίτη αν δεν διευθετηθεί αυτή η υπόθεση με τρόπο που να ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα (δεδομένου ότι θα έχει πρώτα εκφραστεί, φυσικά).

Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί και πρέπει να ενημερωθεί μόνος του, δεν χρειάζεται μασημένη τροφή. Ωστόσο, ορίστε μερικoί σύνδεσμοι για αρχή:

Όπως λέει κι ο πολλά βαρύς, μάχιμος ερευνητής δημοσιογράφος, Spider Jerusalem (κάτι σαν Μάκης με περισσότερη ζοχάδα, ένα πράγμα), στο κόμικ Transmetropolitan του Warren Ellis:

[..]They say journalism is the art of controlling your environment, but that’s all wrong. I can’t control anything with this typewriter. All this is, is a gun.

Συμφωνεί εξάλλου κι ο ίδιος ο Μάκης. Σε πρόσφατη του συνέντευξη στο TV Guide του Βήματος, λέει:

Όντως η φιλοσοφία μου είναι των ομάδων της ένοπλης βίας. Με τη διαφορά ότι η δική μου είναι αναίμακτη. Το όπλο μας είναι η κάμερα και η δημοσιογραφική μας έρευνα, και αυτό το όπλο δεν έχει καμία σχέση με το 45άρι.

Προσωπικά, αδιαφορώ για το ποιόν του χαρακτήρα του, τις προσωπικές του συνήθειες και τις διασυνδέσεις του. Όσο συνεχίζει να βγάζει στη φόρα τέτοια σκάνδαλα, προσφέρει υψηλή υπηρεσία στον πολίτη, εκεί που το κράτος αδυνατεί να λειτουργήσει από μόνο του. Ακόμα κι αν φαίνεται σαν να τα βάζει με τη Λερναία Ύδρα κρατώντας σουγιά.. Ότι έχει χρησιμοποιεί ο καθένας.

Μοιραστείτε το:
  • email
  • del.icio.us
  • Google Bookmarks
  • Digg
  • Reddit
  • Technorati

Άλλα άρθρα σχετικά με το θέμα

Written by Oneiros

28-01-05 στις 04:11:53

This work by Non - Linear Complexity blog is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported.