Το γκαμπί της Γαλάζιας Κυρίας
Η εξαγορά του τομέα προσωπικών υπολογιστών της IBM από τον, μέχρι πρότινος άγνωστο στο ευρύ κοινό, κινέζικο όμιλο εταιρειών Lenovo αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα γεγονότα των τελευταίων χρόνων για την βιομηχανία της πληροφορικής ..και όχι μόνο.
Οι εξελίξεις που επιφέρει η εξαγορά είναι συνταρακτικές. Όπως αναφέρει το in.gr:
Η συμφωνία θα εκτοξεύσει τη Lenovo από την όγδοη θέση στην παγκόσμια κατάταξη στην τρίτη θέση πίσω από τις Dell Computer και Hewlett-Packard.[..]Η Lenovo αποκτά την ιδιοκτησία της φίρμας Think -συμπεριλαμβανομένων των φορητών υπολογιστών ThinkPad- και τα δικαίωματα παραγωγής προσωπικών υπολογιστών με τη φίρμα IBM επί μία πενταετία. Η IBM παραμένει με συμμετοχή σε ποσοστό 18,9% στο μετοχικό κεφάλαιο της Lenovo και θα είναι ο «προτιμούμενος προμηθευτής» της εταιρείας στους τομείς υπηρεσιών υποστήριξης και χρηματοδότησης πελατών.
Η μετά την επέκταση Lenovo αναμένεται να ελέγχει μερίδιο 8% της παγκόσμιας αγοράς προσωπικών υπολογιστών με ετήσια έσοδα άνω των 12 δισ. δολαρίων. Θα μεταφέρει την έδρα της από το Πεκίνο στη Νέα Υόρκη, ενώ πιθανώς θα προχωρήσει σε δημόσια εγγραφή στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ή στον Nasdaq.
Η συμφωνία θεωρείται από τους αναλυτές ριψοκίνδυνη και περίπλοκη. Από το σχετικό άρθρο του C|net News:
Sanmina-SCI owns the factories where IBM PCs for North America are produced and its contract to make those PCs is up for renewal next year. Because Lenovo does not have the factory capacity in place, the joint venture will have to negotiate a new relationship with Sanmina.In China, IBM manufactures ThinkPad notebook models in a joint venture with Lenovo arch-rival Great Wall Technology. Lenovo will gain the ThinkPad factory in Shenzhen, known as the International Information Products Co., but it said IBM server manufacturing located there was not included in the deal.
Όπως είναι φυσικό, πριν ακόμα ολοκληρωθεί η συμφωνία, άρχισαν τα όργανα: μοιρολόγια για το τέλος της εποχής του IBM PC, συνομωσιολογία για την κρυφή ατζέντα της IBM, συζητήσεις ανάμεσα στους geeks για το τι μέλλει γενέσθαι στον χώρο των προσωπικών υπολογιστών. Οι κύριοι ανταγωνιστές της νέας εταιρίας τρίβουν τα χέρια τους, δημόσια, αλλά δεν πείθουν για την αισιοδοξία τους.
Το μεγαλύτερο μέρος από την προσοχή των ΜΜΕ πέφτει στον εξαγγελόμενο ως νέο γίγαντα, καθώς και στην αναβαθμισμένη θέση της Κίνας στην αγορά της πληροφορικής. Όπως όμως σημειώνουν κάποιοι πιό οξυδερκείς αναλυτές, η IBM εδώ και χρόνια προσπαθεί να απεμπλακεί από τον χώρο των PC (στον οποίο εξάλλου εγκλωβίστηκε εξ’αρχής άθελά της, ώστε να περιορίσει την εξάπλωση της Microsoft), έχοντας πλέον ρίξει το βάρος της στην παροχή υπηρεσιών, και στην δημιουργία ρηξικέλευθων υποδομών υπολογιστικής (autonomic computing, pervasive computing, Grid computing, service oriented architecture).
Η ιστορική αμερικάνικη εταιρεία έχει καταφέρει επίσης, ως άλλος Ιανός, να παίξει ένα εξαιρετικά επιτυχημένο παιχνίδι προσεγγίσεως και ελέγχου με δύο από τις πιό διαδεδομένες τεχνολογίες λογισμικού στον πλανήτη, και τις πολυπληθείς κοινότητες που τις υποστηρίζουν: το Linux και την Java.
Η IBM κατέχει πληθώρα παντεντών που θα μπορούσαν να απειλήσουν το Linux και το ΕΛ/ΛΑΚ, την ίδια στιγμή που διαβεβαιώνει ότι δεν θα τις χρησιμοποιήσει επιθετικά, για λόγους εξίσου επιχειρηματικούς και ιδεολογικούς. Οι διαβεβαιώσεις της γίνονται πιστευτές από την κοινότητα, καθώς τα τελευταία χρόνια, η εταιρεία έχει επιδοθεί σε έναν άνευ προηγούμενου αγώνα για την προώθηση του Linux και την υποστήριξή του απέναντι σε στρατηγικές επιθέσεις, ωθώντας ακόμα και ανταγωνιστικές εταιρείες να την ξεπεράσουν σε αιτιάσεις.
Όσον αφορά την Java, χωρίς να διαθέτει τυπικά έλεγχο πάνω στην ίδια την γλώσσα, η IBM έχει καταφέρει εντούτοις να αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους stakeholders της, έχοντας προσχωρήσει σε στρατηγικές συμμαχίες, επενδύωντας στην εξέλιξη της, και κατέχοντας σημαντικό μερίδιο της αγοράς υποδομών. Η IBM έχει επίσης κερδίσει την εκτιμηση της κοινότητας των Java developers, δωρίζοντας κατά καιρούς τεχνολογίες στην κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ, προωθώντας την υιοθέτηση προτύπων και υποστηρίζοντας την ανάπτυξη εργαλείων όπως το πανίσχυρο και δημοφιλές Eclipse.
Και στις δυό περιπτώσεις, πάντως, η IBM ακολούθησε ριζικά διαφορετική στρατηγική από εκείνη της Microsoft‘ ίσως εξίσου ολοκληρωτική, σε τελική ανάλυση, αλλά μακροπρόθεσμα αποδοτικότερη και πιό αειφόρο: επενδύοντας σε τεχνολογίες που δεν εφηύρε η ίδια ούτε επεδίωξε να ελέγξει πλήρως, συνεισέφερε στην εξέλιξή τους, στην ανάπτυξη τεχνογνωσίας και στην διάνοιξη αγορών. Το αποτέλεσμα, φυσικά, είναι να αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της πορείας τους.
Σε μιά χοντρική αναλογία, θα μπορούσε να πει κανείς ότι, στην υπερλεωφόρο του διαδικτύου, η IBM δεν έχει πλέον λόγο να κατασκευάζει η ίδια οχήματα, αφού μπορεί να καθορίσει το μέλλον της οδοποιίας. Και έχει αρχίσει προ πολλού να απογειώνεται.
Ότι κι αν επιφυλάσσει το μέλλον, το σίγουρο είναι ότι δεν συμφέρει να υποτιμά κανείς την Γαλάζια Κυρία!
