Ήμασταν κι εμείς κάποτε Ιρακινοί
Ο Τάλως, σ’ ένα συνταρακτικό άρθρο στο αγγλόφωνο Ιστολόγιο, μας θυμίζει πόσο μοιάζει η δικιά μας ιστορία μ΄ εκείνη των Ιρακινών. Απλά, διαβάστε το, για να μην ξεχνιόμαστε.
Μετά το επεισόδιο με την βιντεοσκοπημένη εν ψυχρώ εκτέλεση του Ιρακινού τραυματία από αμερικάνο πεζοναύτη (οι Αμερικάνοι και οι αντάρτες κάνουν κόντρα, μου φαίνεται για το Όσκαρ της φρίκης), η Διεθνής Αμνηστεία καλούσε, προχτές, με ανακοινωθέν της σε ανάληψη δράσης για την αποτροπή περαιτέρω εγκλημάτων πολέμου:
There is currently no water, electricity or organised evacuation of the wounded, who have no access to proper healthcare. The Iraqi Red Crescent Society have been able to reach the hospital on the outskirts of the city, but are still not allowed to deliver humanitarian relief or assistance to those in need inside the city. Most of the civilians in the city are reportedly trapped in their homes or hiding places. There are is no information of civilian casualties or injuries.
Αν αντέχετε, διαβάστε και δείτε το πρόσωπο του πολέμου, όπως δεν το δείχνουν οι ειδήσεις
ΥΓ: Ζητώ συγγνώμη από τον Τάλω για την αντιγραφή των links, αλλά για μιά ακόμα φορά, βρήκε τις πιό γλαφυρές πηγές.
