Άλλα φρούτα
Μία από τις πιό περιεκτικές αναλύσεις που διάβασα για το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ προέρχεται από τον Carlos Perez, έναν εξαιρετικό αναλυτή πληροφορικής, και υπέρμαχο της απλότητας, όπως φαίνεται από τον τίτλο του άρθρου, αλλά και της ιστοσελίδας του.
Ο Perez γράφει:
[..] to dismiss the rural areas not being sophisticated in their analysis may be off the mark. What may be closer to the truth is that too much thinking can lead to “analysis paralysis”. The unbiased block recognized this and feeling that the flaws of the incumbent were something that they could live with, decided that simple solutions and decisiveness trumped complex and compromised solutions.Despite being found guilty of so many misdjudgments in Iraq, it was easier for the public conscience to also paint an optimistic picture and choose the leader who would not waver on that optimistic vision. Whether that be reality or not, Americans felt they owed at least that fiction for the troops who are fighting and sacrificing half a world away. Bad situations require optimistic fantasies to get us through them, depriving one of that fantasy only makes the situation more unbearable. The majority has chosen the people who created the mess to also clean it up. Only time can tell whether this will work or whether they will be held truly accountable.
Έχει μια λογική αυτή η εξήγηση, που δεν διαφέρει και πολύ από την παράλυση που πλήττει το ελληνικό εκλογικό σώμα, στις περισότερες αναμετρήσεις. Απλά, οι αμερικάνοι είναι περισσότερο επιρρεπείς στην πατριωτική έπαρση, που συνήθως υποδεικνύει συσπείρωση γύρω από το καθεστώς (στο κάτω κάτω, δεν κινδυνεύουν από αμερικανική εισβολή), ενώ εμείς απλά είμαστε πεπεισμένοι πως δεν αλλάζει τίποτα με την ψήφο. Και στις δυό περιπτώσεις, better the devil you know..
Ο Perez σχολιάζει επίσης:
Interestingly enough that is what separates American thinking from European thinking. It is that quick and dirty approach, whatever works best approach that brings products to market ahead of the Europeans who are always contemplating an elegant solution. I’m not pitting one kind of thinking over the other, I marvel at both American’s pragmatism and European idealism. Both have their strengths and weaknesses.
Όσο κι αν μας παρηγορεί το αίσθημα της ανωτερότητας που νιώθουμε πλατειάζοντας απέναντι στο ακατανόητο αποτέλεσμα των προεδρικών τους εκλογών, λοιπόν, είναι λάθος να κρίνουμε τους αμερικανούς με ίδια κριτήρια. Ευτυχώς, διαφέρουμε..
