Comments on: Παιχνίδια και μάθηση http://oneiros.gr/blog/2004/11/11/gamelearning/ You're miserable, edgy & tired. You're in the perfect mood for journalism Tue, 02 Nov 2010 17:43:04 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.1 By: Νίκος Κουρεμένος http://oneiros.gr/blog/2004/11/11/gamelearning/comment-page-1/#comment-3453 Νίκος Κουρεμένος Wed, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000 http://oneiros.gr/blog-dev/2004/11/11/gamelearning/#comment-3453 ωραία τα λες, συνέχισε καρασυμφωνώ μαζί σου ωραία τα λες, συνέχισε καρασυμφωνώ μαζί σου

]]> By: Άγγελος Μάρκος http://oneiros.gr/blog/2004/11/11/gamelearning/comment-page-1/#comment-3454 Άγγελος Μάρκος Wed, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000 http://oneiros.gr/blog-dev/2004/11/11/gamelearning/#comment-3454 Θυμάμαι τον Φίλιππα -γείτονας μου- να φέυγει μετά τις 3 -καθημερινή παρακαλώ- απ' τον σπίτι μου με κάτι μάτια κατακκόκινα μετά από ατέλειωτες ώρες Civilization. Τη μάνα μου να σηκώνεται κάθε μισή ώρα απ' το κρεβάτι, να σκάει μύτη στο δωμάτιο και να λέει "'Άντε ρε παιδιά, αύριο έχετε σχολείο..." Θυμάμαι τον Αλέξη, να είναι κάτοχος κάρτας γραφικών 2MB και να μπορεί να παίζει τα πιο απαιτητικά παιχνίδια όταν εγώ μάζευα λεφτά ν' αναβαθμίσω τον άτιμο τον 386, μπας και παίξω τίποτα της προκοπής (δεν είχε καν cd-rom). Θυμάμαι την συγκίνηση και την αϋπνία που μου προκάλεσε η αναμονή του ολοκαίνουργιου Pentium στα 133. Όλο το βράδυ οραματιζόμουν τον Η/Υ και δίπλα του ένα βουνό CD με τα πιο καινούργια παιχνίδια. Θυμάμαι τις κοπάνες απ' τα Γερμανικά για να παίξω Sensible Soccer διπλό. Τι μάχες θεέ μου... Χαλάλι...χωρίς αυτά θα ήμουν αλλιώς... Θυμάμαι τον Φίλιππα -γείτονας μου- να φέυγει μετά τις 3 -καθημερινή παρακαλώ- απ’ τον σπίτι μου με κάτι μάτια κατακκόκινα μετά από ατέλειωτες ώρες Civilization. Τη μάνα μου να σηκώνεται κάθε μισή ώρα απ’ το κρεβάτι, να σκάει μύτη στο δωμάτιο και να λέει “‘Άντε ρε παιδιά, αύριο έχετε σχολείο…”
Θυμάμαι τον Αλέξη, να είναι κάτοχος κάρτας γραφικών 2MB και να μπορεί να παίζει τα πιο απαιτητικά παιχνίδια όταν εγώ μάζευα λεφτά ν’ αναβαθμίσω τον άτιμο τον 386, μπας και παίξω τίποτα της προκοπής (δεν είχε καν cd-rom).
Θυμάμαι την συγκίνηση και την αϋπνία που μου προκάλεσε η αναμονή του ολοκαίνουργιου Pentium στα 133. Όλο το βράδυ οραματιζόμουν τον Η/Υ και δίπλα του ένα βουνό CD με τα πιο καινούργια παιχνίδια.
Θυμάμαι τις κοπάνες απ’ τα Γερμανικά για να παίξω Sensible Soccer διπλό. Τι μάχες θεέ μου…

Χαλάλι…χωρίς αυτά θα ήμουν αλλιώς…

]]> By: Oneiros http://oneiros.gr/blog/2004/11/11/gamelearning/comment-page-1/#comment-3455 Oneiros Wed, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000 http://oneiros.gr/blog-dev/2004/11/11/gamelearning/#comment-3455 Θυμάμαι πως ήμουν από τους πρώτους που πήρα ZX Spectrum όταν πρωτοβγήκε, αλλά από τους τελευταίους που αγόρασα PC, 10+ χρόνια μετά (ένα 286 με Hercules/CGA κάρτα και μιά αειθαλή Opti κάρτα ήχου). Θυμάμαι πως όταν όλοι έπαιζαν Castle Wolfenstein και UFO: Enemy Unknown, εγώ ακόμα έπαιζα Nethack γιατί δε σήκωνε πολλά πολλά ο PC AT μου. Κατέβαζα όμως με το κιλό τα shareware της Apogee από το Simtel, τα TADS και Ζ Engine Adventures, και βολευόμουν με όσα παιχνίδια της LucasArts και της Sierra έπαιζαν σε CGA (να'ναι καλά το Monkey Island!). Αρκετά χρόνια μετά, πήρα το αίμα μου πίσω με τις Voodoo 1/2 κι έναν κατακαημένο Cyrix που έβγαζε ατμούς, και μπόρεσα να ξαμολυθώ σε αρκετά παιχνίδια που είχα χάσει στο ενδιάμεσο, αλλά μου ξέφυγαν αρκετά. Στο ενδιάμεσο, παιχνίδια ρόλων και συλλεκτικά καρτοπαίχνιδα γέμιζαν άλλες ώρες μου, σε μιά προσπάθεια να ξεσκάσω από τη μέγγενη της εκπαίδευσης. Χωρίς μελοδραματισμό, μπορώ με σιγουριά να πω ότι χωρίς τα παιχνίδια, όχι μόνο θα ήμουν αλλιώς, αλλά μπορεί να μην ήμουν και καθόλου. Θυμάμαι πως ήμουν από τους πρώτους που πήρα ZX Spectrum όταν πρωτοβγήκε, αλλά από τους τελευταίους που αγόρασα PC, 10+ χρόνια μετά (ένα 286 με Hercules/CGA κάρτα και μιά αειθαλή Opti κάρτα ήχου). Θυμάμαι πως όταν όλοι έπαιζαν Castle Wolfenstein και UFO: Enemy Unknown, εγώ ακόμα έπαιζα Nethack γιατί δε σήκωνε πολλά πολλά ο PC AT μου. Κατέβαζα όμως με το κιλό τα shareware της Apogee από το Simtel, τα TADS και Ζ Engine Adventures, και βολευόμουν με όσα παιχνίδια της LucasArts και της Sierra έπαιζαν σε CGA (να’ναι καλά το Monkey Island!). Αρκετά χρόνια μετά, πήρα το αίμα μου πίσω με τις Voodoo 1/2 κι έναν κατακαημένο Cyrix που έβγαζε ατμούς, και μπόρεσα να ξαμολυθώ σε αρκετά παιχνίδια που είχα χάσει στο ενδιάμεσο, αλλά μου ξέφυγαν αρκετά. Στο ενδιάμεσο, παιχνίδια ρόλων και συλλεκτικά καρτοπαίχνιδα γέμιζαν άλλες ώρες μου, σε μιά προσπάθεια να ξεσκάσω από τη μέγγενη της εκπαίδευσης.
Χωρίς μελοδραματισμό, μπορώ με σιγουριά να πω ότι χωρίς τα παιχνίδια, όχι μόνο θα ήμουν αλλιώς, αλλά μπορεί να μην ήμουν και καθόλου.

]]>